ἕλκω

ἕλκω, to draw, drag

ἕλκω (ἑλκύω late, Tz. H. 6.621), Il. 24.52, etc., impf. εἷλκον A. Fr. 39, etc., Ep. ἕλκον Il. 4.213, al. (never εἵλκυον): fut. ἕλξω A. Supp. 909, etc., rarely ἑλκύσω [ῠ] Hp. Fract. 2, Philem. 174: aor. εἵλκῠσα Batr. 232, Pi. N. 7.103, Trag. and Att., E. Ph. 987, Ar. Nu. 540, SIG 2587.23, al., etc.; ἥλκυσα IG ΙΙ(2).287 B 61 (Delos, ii B.C.), CIG 4993,5006 (Egypt, iii A.D.); later εἷλξα, poet. ἕλξα AP 9.370 (Tib. Ill.), Orph. A. 258, Gal. Nat.Fac. 1.12: pf. εἵλκῠκα D. 22.59; pf. part. ἑολκώς prob. in Epich. 177:—Med., fut. -ύσομαι (ἐφ-) Antyll. ap. Orib. 6.10.9: aor. εἱλκυσάμην (ἀφ-) v.l. in Hp. Art. 11, subj. ἀφελκύσωμαι Ar. Ach. 1120; rarely εἱλξάμην Gal. 4.534:—Pass., fut. ἑλκυσθήσομαι A. Th. 614 (ξυγκαθ-), Lyc. 358, ἑλχθήσομαι Gal. UP 7.7: aor. εἱλκύσθην Hp. Epid. 4.14, (ἐξ-) Ar. Ec. 688, ἑλκ- Hdt. 1.140, ἡλκ- IG 12(7).115.11 (Amorgos); later εἵλχθην Ph. 2.11, Philostr. VA 8.15, D.L. 6.91: pf. εἵλκυσμαι Hp. Superf. 16, E. Rh. 576, Ph. 1.316, (καθ-) Th. 6.50, ἕλκυσμαι (ἀν-) Hdt. 9.98, ἥλκυσμαι BGU 1256.11(ii B.C.): plpf. εἵλκυστο Hp. Epid. 4.36.—In Att., ἕλκω, ἕλξω were alone used in pres. and fut., while the other tenses were formed from ἑλκυ-; cf. ἑλκέω (q.v.), ἑλκυστάζω. In Hom., Aristarch. rejected the augm. (Cf. Lat. sulcus, Lith. velkù ‘dragʼ):—

Αdraw, drag, with collat.notion of force or exertion, ὣς εἰπὼν ποδὸς ἕλκε began to drag [the dead body] by the foot, Il. 13.383; ἤν περ . . ποδῶν ἕλκωσι θύραζε Od. 16.276; τινὰ τῆς ῥινός Luc. Herm. 73; Ἕκτορα . . περὶ σῆμʼ ἑτάροιο ἕλκει Il. 24.52; drag away a prisoner, 22.65 (Pass.); draw ships down to the sea, 2.152, etc.; draw along a felled tree, 17.743; of mules, draw a chariot, 24.324; ἑλκέμεναι νειοῖο . . πηκτὸν ἄροτρον draw the plough through the field, 10.353, cf. 23.518; ἕ. τινὰ ἐπὶ κνάφου Hdt. 1.92; περιβαλόντας σχοινία ἕ. haul at them, Id. 5.85.
- - 2 draw after one, ἐν δʼ ἔπεσʼ Ὠκεανῷ . . φάος ἠελίοιο, ἕλκον νύκτα μέλαιναν Il. 8.486; πέδας ἕ. trail fetters after one, Hdt. 3.129; ἕ. χλανίδα let oneʼs cloak trail behind, Ephipp. 19 (anap.); θοἰμάτιον Archipp. 45.
  - 3 tear in pieces (used by Hom. only in the form ἑλκέω), ὀνύχεσσι παρειάν E. Tr. 280; worry, τὰς κύνας ὥλαφος ἕλκοι Theoc. 1.135; ἑλκυσθῆναι ὑπὸ κυνός Hdt. 1.140.
  - - b metaph., carp at, Pi. N. 7.103.
  - 4 draw a bow, ἕλκε . . γλυφίδας τε λαβὼν καὶ νεῦρα βόεια Il. 4.122, cf. Od. 21.419, Hdt. 3.21, X. An. 4.2.28, etc.
  - 5 draw a sword, S. Ant. 1233, E. Rh. 576 (Pass.):—Med., ἕλκετο δʼ ἐκ κολεοῖο . . ξίφος Il. 1.194.
  - 6 ἕ. ἱστία hoist sails, Od. 2.426:—also in Med., h.Bacch. 32.
  - 7 lift up scales, so as to poise them, ἕλκε δὲ μέσσα λαβών Il. 8.72, 22.212.
- II after Hom.,
- - 1 pull a barge-pole, Hdt. 1.194.
  - 2 tow a ship, Th. 2.90, etc.
  - 3 drag into court, ἕλκω σε κλητεύσοντα Ar. Nu. 1218, cf. 1004 (Pass.); εἰς ἀγοράν Act.Ap. 16.19; drag about, esp. with lewd violence, ἕλκει καὶ βιάζεται D. 21.150; μηδένα ἕλξειν μηδʼ ὑβριεῖν ib. 221; ἕλκειν γυναῖκα Lys. 1.12: metaph., ἄνω κάτω τοὺς λόγους ἕ. Pl. Tht. 195c, cf. Arist. SE 167a35; ἡμέας ὁ καιρὸς ἕλκει Herod. 2.10; also ἥλκυσμαι λαμπαδάρχης I have been compelled to serve as λ., BGU l.c.
  - 4 draw or suck up, [ἥλιος] ἕλκει τὸ ὕδωρ ἐπʼ ἑωυτόν Hdt. 2.25; ἕ. τὸν ἀέρα draw it in, breathe it, Hp. Aër. 19, Ti.Locr. 101d (Pass.), cf. Philyll. 20: ζωὴν φύσιν Archel. ap. Antig. Mir. 89; esp. of persons drinking, drink in long draughts, quaff, μέθυ E. Ion 1200; ἄμυστιν Id. Cyc. 417; τὴν . . τοῦ Πραμνίου [σπονδήν] Ar. Eq. 107; οἶνον ἐκ . . λεπαστῆς Telecl. 24 (lyr.); ἀπνευστί Antiph. 74.14, etc.: with acc. of the cup, δέπας μεστὸν . . ἕλκουσι γνάθοις ἀπαύστοις Id. 237, cf. Eub. 56.7, al.; so ἕ. μαστόν suck it, E. Ph. 987; inhale, ὀσμήν Antig. Mir. 89; of roots, draw up nourishment, Thphr. HP 1.6.10: metaph., χανδὸν καὶ ἀμυστὶ τῶν μαθηυάτων ἕ. Eun. VS p.474D.
  - 5 draw from a receptacle, ἐξ ἑκάστου κιβωτίου πινάκιον ἕν Arist. Ath. 64.1.
  - 6 ἕ. βίοτον, ζόαν, drag out a weary life, E. Or. 207 (lyr.), Ph. 1535 (lyr.); προφάσιας ἕ. keep making excuses, Hdt. 6.86; πάσας τε προφάσεις . . ἕλκουσι Ar. Lys. 727; ἕ. χρόνους make long, in prosody, Longin. Proll. Heph. p.83C.: hence intr., ἐπὶ τοσοῦτο λέγεται ἑλκύσαι τὴν σύστασιν . . that the conflict dragged on, lasted, Hdt. 7.167, cf. PHib. 1.83.9 (iii B.C.):—Pass., τῶν ἐγκλημάτων εἱκλυσμένων πλείονα χρόνον Supp.Epigr. 2.281 (Delph., ii B.C.); also of a person, ἑλκόμενος καὶ μόγις Pl. R. 350d.
  - 7 ἕ. κόρδακα dance in long, measured steps, Ar. Nu. 540; ἓν τουτὶ (σχῆμα) Id. Pax 328.
  - 8 draw to oneself, attract, of the magnet, E. Fr. 567; by spells, τινὰ ποτὶ δῶμα Theoc. 2.17, cf. X. Mem. 3.11.18, Plot. 4.4.40, etc.; πείθειν καὶ ἑ. Pl. R. 458d; ἐχθροὺς ἐφʼ ἑαυτόν D. 22.59; draw on, ἐπὶ ἡδονάς Pl. Phdr. 238a; εἰς τυραννίδας ἕ. τὰς πολιτείας Id. R. 568c:—Pass., to be drawn on as by a spell, ἴυγγι δʼ ἕλκομαι ἦτορ Pi. N. 4.35; πρὸς φιλοσοφίαν Pl. R. 494e.
  - 9 of things weighed, ἕ. σταθμὸν τάλαντα δέκα draw down the balance, i.e. weigh ten talents, Hdt. 1.50, cf. Eup. 116: abs., τὸ δʼ ἂν ἑλκύσῃ whatever it weigh, Hdt. 2.65; πλεῖον ἕ. Pl. Min. 316a.
  - - b ἕ. τὰς ψήφους cast up the account, PPetr. 2p.37 (iii B.C.), PHib. 1.17.25 (iii B.C.).
  - 10 draw or derive from a source, ἐντεῦθεν εἵλκυσεν ἐπὶ τὴν . . τέχνην τὸ πρός φορον αὐτῇ Pl. Phdr. 270a, cf. Jul. Or. 7.207a; τὸ γένος ἀπό τινος Str. 11.9.3; assume, μείζω φαντασίαν Plb. 32.10.5; ὁ ἄρτος ἕλκει χρῶμα κάλλιστον Ath. 3.113c.
  - 11 ἑλκύσαι πλίνθους make bricks, Hdt. 1.179, cf. PPetr. 3p.137; ἕ. λάγανον Chrysipp.Tyan. ap. Ath. 14.647e.
  - 12 αἱ θυρίδες ἕλκουσι the windows draw in air, Thphr. Vent. 29.
  - 13 ἕ. ἑαυτόν, expressing some kind of athletic exercise, Pl. Prm. 135d.
B Med., ἕ. χαίτας ἐκ κεφαλῆς tear oneʼs hair, Il. 10.15; ἀσσοτέρω πυρὸς ἕλκετο δίφρον drew his chair nearer to the fire, Od. 19.506, cf. Semon. 7.26.
- - 2 draw to oneself, scrape up, amass, τιμάς, ἄφενος ἕλκεσθαι, Thgn. 30.
  - 3 ἕλκεσθαι στάθμας περισσᾶς in Pi. P. 2.90, means lit., to drag at too great a line, i.e. grasp more than oneʼs due-- but whence the metaphor is taken remains unexplained.
C Pass., to be drawn or wrenched, νῶτα . . ἑλκόμενα στερεῶς, of wrestlers, Il. 23.715; of the nails, to be curved, Hp. Morb. 2.48; to close in when the core is removed, of the timber of certain trees, Thphr. HP 5.5.2.
- - 2 to be drawn or to flow at a place, of streams, Lyc. 702; πρὸς ἀντολίην ἕ. αἶα D.P. 1086.
  - 3 to be drawn or contracted, εἱλκύσθη ἐπὶ τὰ δεξιὰ τράχηλος Hp. Epid. 4.14.

A tr.

I c. mov. hacia el suj.

1 c. ac. de cosa atraer, tirar de, ref. cuerdas tensar ἕλκε δ' ὁμοῦ γλυφίδας τε λαβὼν καὶ νεῦρα βόεια y asiendo las muescas y los bovinos tendones tiró de ellos, Il.4.122, cf. Od.21.419, ἐπεὰν ... εὐπετέως ἕλκωσι τόξα ... τοσαῦτα Hdt.3.21, cf. X.An.4.2.28, en v. pas. Hp.Fract.2, ἕλκουσι διὰ τῶν τροχιλιῶν τούτους (τοὺς κάλους) Plb.8.4.6, εἷλκε τὴν σειρὰν τοῦ ἔργου Ath.Al.V.Anton.53.1, en el juego σκαπέρδαν ἕλκεινtirar de la cuerda tb. prov. para referirse a algo muy difícil, Suet.Lud.7, Poll.9.116, Eust.1111.23

• en v. med. mismo sent. τόξον ἕλκετ' ἐπ' Εὐρυπύλῳ tensó su arco contra Eurípilo, Il.11.583, fig. c. gen. στάθμας δέ τινες ἑλκόμενοι περισσᾶς ἐνέπαξαν ἕλκος ὀδυναρὸν ἑᾷ πρόσθε καρδίᾳ y algunos tirando hacia ellos de un cordel demasiado largo infligieron una llaga dolorosa en su propio corazón ref. los envidiosos, Pi.P.2.91

• ref. las velas de la nave tensar, izar ἕλκον δ' ἱστία λευκὰ ἐϋστρέπτοισι βοεῦσιν Od.2.426, en v. med. mismo sent. ἱστίον ἕλκεο νηός h.Bacch.26, cf. 32

• ref. ropa tirar hacia sí, en el sent. levantar τίς δ' ἀγροΐωτις ... οὐκ ἐπισταμένα τὰ βράκε' ἔλκην ἐπὶ τῶν σφύρων; ¿qué rústica ... que no sabe levantar los bordes de su vestido sobre sus tobillos?, e.e., llevarlos bien estirados con perfecta caída Sapph.57.3, cf. en v. med. ὡς ὁ γέρων ... ἄχρι καὶ ἀστραγάλων ἕλκεται ἀμπεχόναν AP 16.306, cf. 307 (ambos Leon.).

2 tirar, ref. al peso pesar ἐτίταινε τάλαντα, ἐν δὲ τίθει δύο κῆρε ... τὴν μὲν Ἀχιλλῆος, τὴν δ' Ἕκτορος ..., ἕλκε δὲ μέσσα λαβών desplegó la balanza y en ella puso dos parcas, la de Héctor y la de Aquiles, y cogiéndola por el centro hacía la pesada, Il.22.212, cf. 8.72, εἰκόνα ... ἕλκουσαν σταθμὸν τάλαντα δέκα estatua que pesaba diez talentos Hdt.1.50, τὰ πλεῖον ἕλκοντα Pl.Min.316a, μὴ ἔλαττον δ' ἑλκέτω τὸ τάλαντον Plb.21.43.19, fig. ἕλκειν τὸ τῆς πράξεως στάσιμον llevar el peso de la acción Plb.8.19.2

• esp. mech. tirar hacia uno, levantar un cuerpo pesado con una polea ὅταν γὰρ βουλώμεθά τι βάρος ἕλκειν Hero Fr.2.276.

3 c. ac. de pers. y partes del cuerpo tirar, arrastrar hacia sí, atraer tirando de en la lucha tirar de uno para derribarle καὶ εἰ ἕλκοι τις αὐτὸν ἢ ὠθοίη, ἧττον ἂν σφάλλοιτο X.Eq.7.7, en v. pas. νῶτα ... ἀπὸ χειρῶν ἑλκόμενα στερεῶς Il.23.715, ὁ ἑλκόμενος καταβάλοι ἂν μᾶλλον τὸν ἕλκοντα el que es arrastrado mejor haría caer al que tira de él X.Eq.8.11, cf. Nonn.D.37.563, fig. en juego de palabras ἀπάλαιστος ἐν λόγῳ ἕλκεινimposible de derribar en su discurso ref. un gran luchador, Pi.N.4.94, ref. un amante ὁ Τηρεύς, ἕλκων πρὸς ἑαυτὸν ὡς ἐνῆν τὸ σῶμα Ach.Tat.5.3.6

• medic. atraer (ἡ φύσις) τὰ μὲν ἕλκει, ... τὰ δ' ἐκκρίνει en la nutrición, Gal.2.27, cf. Nemes.Nat.Hom.23

• de partes del cuerpo contraer ref. un ataque epiléptico καὶ αὐτοὶ δὲ ἑωυτέοισι ἕλκουσι τὰ μέλεα ellos contraen sobre sí mismos los miembros Aret.SA 1.5.3, en v. pas. ἑλκωμένων (sic) εἴσω τῶν σπονδύλων ὑπὸ τῆς συνισταμένης ... τῆς φάρυγγος atraídas hacia dentro las vértebras al contraerse la faringe Aët.8.50.

4 sent. no fís., c. ac. de pers. o abstr. atraer, captar, seducir (αἱ ἐρωτικαὶ ἀνάγκαι) δριμύτεραι ... πρὸς τὸ πείθειν τε καὶ ἕλκειν τὸν πολὺν λεών Pl.R.458d, ὥστε Μαγνῆτις λίθος τὴν δόξαν ἕλκει atrae la fama como el imán E.Fr.567, c. prep. y ac. de pron. refl. ἕλκε ἀπὸ τοῦ θείου ἀτενίζων εἰς σεαυτὸν τὸ πνεῦμα PMag.4.628, πρὸς ἑαυτὸν ἕλκειν πάντας βουλόμενος el diablo, Iust.Phil.Dial.116.1, ἕλκουσι ... αἱ ψυχαὶ πρὸς ἑαυτὰς τοῦ ἀφθάρτου νυμφίου τὸν πόθον ὀπίσω Gr.Nyss.Hom.in Cant.39.9, tb. c. adv. διὰ τὰς ἔξωθεν αὐτοὺς ἑλκούσας ἡδονὰς τοῦ βίου por causa de los placeres de la vida que les atraen desde fuera Ath.Al.Gent.30, abs. τὰ ἐρᾶν ποιοῦντα ἕλκει πρὸς ἄλληλα todo lo que hace amar atrae mutuamente Plot.4.4.40, en v. pas. ὑφ' ἑτέρας ἑλκόμενος φαντασίας Ph.2.171, ὑπὸ τῶν ὄψεων αὐτοῦ ἑλκόμενος atraído por sus ojos Ath.Al.V.Anton.67.4, c. inf. y ac. de rel. ἕλκομαι ἆτορ νεομηνίᾳ θιγέμεν mi corazón se ve atraído a participar en la fiesta del novilunio Pi.N.4.35

• tb. en v. med. ἕλκεσθαι τὴν ἀκοήνatraerse la atención en el discurso, Aristid.Rh.514

• atraer hacia el interior, guardar οὐ πόθον ἕλκω νέκταρος no guardo deseo de néctar Nonn.D.10.284

• tb. en v. med. στυγερὸν περὶ φρένας εἵλκετο δεῖμα Orph.A.787.

5 c. ac. de concr. sacar, extraer c. o sin compl. de proced. ἐκ ζωστῆρος ... ὀϊστόν Il.4.213, ξίφους ἕλκει διπλοῦς κνώδοντας saca el doble filo de la espada S.Ant.1233, ἐξ ... τοῦ κιβωτίου πινάκιον ἕν Arist.Ath.64.1, ἕλκειν ... τὴν δύναμιν ἐκ τοῦ χάρακος sacar al ejército fuera de la empalizada Plb.18.22.10, τὰ ὀστέα ἕλκειν ὀστεολόγῳ ref. un feto muerto, Hp.Mul.1.70, τεθνεότος ζωὴν ἕλκων φύσιν sacando (el gusano) naturaleza viva de un muerto Archel.Aeg. en Antig.Mir.89.2

• tb. en v. med. ἕλκετο δ' ἐκ κολεοῖο μέγα ξίφος Il.1.194

• fig., c. ac. abstr. sacar, conseguir, obtener ἐν ταῖς ἐντεύξεσιν μείζω φαντασίαν εἷλκον Plb.32.10.5, ἀπὸ τούτων (Σκυθῶν) ... ἕλκειν φασὶ τὸ γένος τὸν Ἀρσάκην Str.11.9.3, Ὠκεανὸς ... τοῖα μετ' ἀνδράσιν οὐνόμαθ' ἕλκων D.P.42

• en v. med. mismo sent. ἀρετὰς ἕλκεσθαι conseguirse honores Thgn.30.

6 fís. y fisiol. succionar, absorber ἕλκει ... ἐπ' ἑωυτὸν τὸ ὕδωρ el sol, Hdt.2.25, αἱ θυρίδες ἕλκουσιν ... πνοήν Thphr.Vent.29, τὸ ὕδωρ ... κλεψύδραι ... βράδιον ... ἕλκουσι χειμῶνος ἢ θέρους Plu.2.914a, en v. pas. ἐν ταῖς εἰσπνοαῖς δριμεῖα ... ἑλχθήσεσθαι ποιότης ἀέρος Gal.3.533, cf. Ti.Locr.101d, abs. ὀσφραίνεσθαι γάρ φασι καὶ ἕλκειν dicen que percibe olores y los absorbe ref. la vid, Thphr.HP 4.16.6, de plantas αὐταὶ ... αἱ σαρκώδεις ἐοίκασιν ἕλκειν Thphr.HP 1.6.10

• aspirar, respirar c. suj. de pers. τὸν ἠέρα Hp.Aër.19, τὸ βέδυ Philyll.19

• ref. la bebida sorber, beber μέθυ E.Io 1200, ἕλκε τὴν τοῦ δαίμονος τοῦ Πραμνίουbebe la del genio de Pramnio, e.e., el vino de Pramnio, Ar.Eq.107, οἶνον ἐξ ... λεπαστῆς Telecl.27, ἀπνευστί Antiph.75.14, δέπας μεστὸν ... ἕλκουσι γνάθοιν Antiph.234.3, cf. Cratin.269.2, Eub.56.7

• fig. mamar, embeberse de τὴν τῆς εὐσεβοῦς διδασκαλίας εἷλκε θηλήν Thdt.HE 3.2, c. gen. partit. τῶν μαθημάτων ἕλκειν ἐβούλετο Eun.VS 474.

II c. mov. en gener. e idea de violencia

1 c. ac. de pers. o anim. arrastrar por el suelo como signo de ultraje, maltratar Ἕκτορα ... περὶ σῆμ' ἑτάροιο φίλοιο ἕλκει Il.24.52, τὰς κύνας ὥλαφος ἕλκοι en un mundo al revés, Theoc.1.135, μηδέν' ἕλξειν μηδ' ὑβριεῖν (sabe) que nadie lo va a arrastrar ni a ultrajar D.21.221, en v. pas. ἑλκομένας τε νυοὺς ὀλοῇς ὑπὸ χερσὶν Ἀχαιῶν Il.22.65, ὁ ἑλκόμενος ὑπὸ τοῦ υἱοῦ Arist.EN 1149^b13, c. gen. de la parte ἑλχθῆναι ζῶντα καταπαγέντων ἐς τὰς κλεῖδας ... ἀγκίστρων ser arrastrado vivo de unos garfios clavados en las clavículas Philostr.l.c.

• llevar o traer a rastras c. idea de expulsión o persecución ὁ βαλανεὺς ἕλξει θύραζ' αὐτόν Ar.Pl.955, c. ref. a la captura de anim. με πλεκταὶ ἕλξαν ἐπ' αἰγιαλοὺς δικτυβόλων παγίδες AP 9.370 (Tib.Ill.), cf. D.P.Au.3.24, c. gen. de la parte ἤν περ καὶ ... (με) ποδῶν ἕλκωσι θύραζε si me arrastran por los pies hasta fuera la puerta, Od.16.276, cf. Com.Adesp.1104.3, ἕλξειν ... ὕμας ... κόμης A.Supp.909, cf. Luc.Herm.73, Suppl.Mag.46.22

• arrastrar, forzar en el sent. sexual de acosar καὶ πρότερον δὲ μεθύων εἷλκες αὐτήν (τὴν παιδίσκην) Lys.1.12, εἷλκον τὸ μειράκιον Lys.3.12, cf. D.L.6.91, c. gen. de la parte ἕλκειν ... τῶν τριχῶν ... αἰχμάλωτον γυναῖκα Aeschin.2.157, cóm. c. el doble sent. de acoso a los que embarcaban ἕλκοντε τοὺς πλωτῆρας ἂν ἀπεκναίετε arrastrando las dos a los pasajeros, los destrozáis Ar.Ec.1087

• jur. arrastrar, llevar ante un tribunal ὅτε τῶν ἐμαυτοῦ γ' ἕνεκα νυνὶ χρημάτων ἕλκω σε κλητεύσοντα Ar.Nu.1218, en v. pas. ἑλκόμενος περὶ πραγματίου Ar.Nu.1004.

2 c. ac. partes del cuerpo tirar de, desgarrar, lacerar τὰ αἰδοῖα τρίβουσι καὶ ἕλκουσι Hp.Aër.9, ἕλκ' ὀνύχεσσι ... παρειάν E.Tr.280, τά τε γὰρ στόματα ἕλκοντες ἄνω X.Eq.10.2, ἕλκειν τε τὸ στόμα τῷ χαλινῷ X.Eq.10.1, de pers., como tortura τὸν ἄνθρωπον ... ἐπὶ κνάφου ἕλκων Hdt.1.92, cf. en v. pas. Ar.Pax 452

• en v. med. mismo sent. ἐκ κεφαλῆς ... ἕλκετο χαίτας de la cabeza se arrancaba los cabellos, Il.10.15.

3 fig., c. ac. de pers. o abstr. forzar, compeler, obligar ὅταν ἄνω κάτω τοὺς λόγους ἕλκῃ τις cuando uno fuerza los argumentos arriba y abajo Pl.Tht.195c, cf. Arist.SE 167^a35, τὸ τῆς φύσεως ὡς ἀληθῶς βάρβαρον ... ἕλκει καὶ βιάζεται (αὐτόν) D.21.150, ὠς ἠμέας [ὀ και]ρὸς ἕλκει Herod.2.10, en v. pas. Δίκης ... ἑλκομένης Hes.Op.220, ἑλκόμενος καὶ μόγις compelido y a regañadientes Pl.R.350d.

III c. mov. en gener., sin idea de violencia

1 c. ac. de pers., personif. o cosa arrastrar, tirar de, llevar tras de sí, llevar arrastrando ἐν δ' ἔπεσ' Ὠκεανῷ ... φάος ἠελίοιο, ἕλκον νύκτα μέλαιναν ἐπὶ ... ἄρουραν y cayó la luz del sol en el Océano, trayendo tras de sí la negra noche sobre la tierra, Il.8.486, ἵππος ... ὅς ῥα ἄνακτα ἕλκῃσιν Il.23.518, ἑλκέμεναι ... ἄροτρον las mulas Il.10.353, ὥς θ' ἡμίονοι ... ἕλκωσ' ... δοκόν como los mulos remolcan una viga, Il.17.743, ἅμαξαν Hdt.1.31, cf. 5.85, Hp.Aër.18, ἀγωνιστὴν ... ἕλκειν τῆς στρατιᾶς τὰς καμήλους ἐκέλευσε Thdt.HE 5.39.14, frec. de la ropa θοἰμάτιον Archipp.48.2, χλανίδ' ἕλκων Ephipp.19, en cierta danza ἦν δὲ καὶ τὸ σχιστὰς ἕλκειν σχῆμα ὀρχήσεως χωρικῆς Poll.4.105

• en v. pas. de los astros ser arrastrado por el movimiento celeste οὐρανῷ ἕλκονται (οἱ ἀστέρες) Arat.20, ἡ δὲ Κυνὸς μεγάλοιο κατ' οὐρὴν ἕλκεται Ἀργώ Arat.342, cf. 348, 443

• en v. med. arrastrar en beneficio propio ἀσσοτέρω πυρὸς ἕλκετο δίφρονse arrastró su asiento más cerca del fuego para calentarse Od.19.506, cf. Semon.8.26

• náut. arrastrar al agua, botar de naves varadas ἑλκέμεν εἰς ἅλα δῖαν Il.2.152, cf. 181, Hes.Op.631, 672, Orph.A.258, en v. pas., Th.2.90

• fig. arrastrar, traer consigo, aportar como atributos οὐ βασιλήων κοιρανίην, οὐκ ἔγχος ..., οὐ βέλος ἕλκω habla Afrodita en competición c. Atenea, Colluth.92.

2 c. ac. de pers. o cosa y giro prep. o adv. de direcc. arrastrar, tirar hacia, llevar hacia prov. ἕλκε μοιχὸν εἰς μυχόνarrastra al adúltero a un cuarto secreto para sacarle dinero, Call.Com.1, ἶυγξ, ἕλκε ... ποτὶ δῶμα τὸν ἄνδρα en un conjuro, Theoc.2.17, ὁ μὲν ἔσω ἕλκει τὸ πλῆκτρον, ὁ δὲ ἔξω ὠθέειel uno tira de la pértiga hacia dentro, en tanto que el otro la empuja hacia fuera dos hombres para gobernar una balsa, Hdt.1.194, ἵνα ἐπὶ σοὶ πρῶτον ἕλκω αὐτήν (τὴν ἴυγγα) X.Mem.3.11.18, fig. c. ac. de abstr. εἰς τυραννίδας ... ἕλκουσι τὰς πολιτείας Pl.R.568c, ὀφθαλμοὶ ... ἕλκουσιν ἐπὶ τὰ φανέντα τὴν διάνοιαν Ph.2.24, ὁ Σωτήρ, ἕλκων εἰς εὐσέβειαν (τοὺς πάντας) Ath.Al.Inc.31, c. gen. de la parte τὸν δ' ... χειρὸς ἕλκων ὀπίσσω θυμός ἄτολμος tirando hacia atrás de su brazo un ánimo apocado, e.e., retrayéndolo su pusilanimidad Pi.N.11.32, en v. pas. ἐὰν ... ἕλκηται πρὸς φιλοσοφίαν Pl.R.494e, φάντασμα δέ ἐστιν ἐφ' ὃ ἑλκόμεθα Chrysipp.Stoic.2.22

• abs. ἐπιθυμίας δὲ ἀλόγως ἑλκούσης ἐπὶ ἡδονάς Pl.Phdr.238a.

3 de líneas tirar, trazar ἕλκειν μακρὰν γραμμήν Sch.Ar.V.106b, en v. pas. αἱ ... ἀπὸ τῶν τροπικῶν ... ἑλκόμεναι διάμετροι Cleom.1.4.56.

4 de sólidos estirar, aplanar una masa maleable πλίνθους ἕλκειν moldear o fabricar ladrillos, SEG 13.521.74 (Pérgamo II a.C.)

• de soportes de lectura extender, desplegar ἕλκει δὲ γραμματείδιον ἐκεῖσε δίθυρον Men.Fr.238.1.

5 fig., c. ac. abstr. extender, prolongar, dilatar προφάσιας ἕ.poner pretextos, dar largas a los asuntos, Hdt.6.86, irón. πάσας τε προφάσεις ἕ. desplegar todo tipo de disculpas Ar.Lys.727, τῆς δικαιοδοσίας ἑλκομένης ... σχεδὸν ἐξ εἴκοσι καὶ πέντ' ἐτῶν Plb.22.4.2, cf. 29.19.3, ἕ. βίοτον pasar la vida E.Or.207, ζόαν E.Ph.1535

• prosod. alargar, hacer largo ὁ ῥυθμὸς ὡς βούλεται ἕλκει τοὺς χρόνους Longin.Prol.Heph.p.83.

B intr., gener. en v. med.

I c. mov. hacia el suj. contraerse de partes del cuerpo, curvarse hacia dentro οἱ ὄνυχες ἕλκονται Hp.Morb.2.48, 50, 61

• bot. contraerse, reducirse μάλιστα γὰρ ἕλκεσθαι ταῦτα τῶν ξύλων Thphr.HP 5.5.2.

II c. mov. en gener.

1 de corrientes fluir, deslizarse, correr hacia c. compl. prep. de direcc. λόφος, ἐξ οὗ ... πηγαὶ κατ' Αὐσονῖτιν ἕλκονται χθόνα monte desde el que las fuentes fluyen hacia la tierra Ausonítide Lyc.702, καθ' ὃν τόπον ... καὶ ὁ ῥοῦς ἕλκει Peripl.M.Rubri 13.

2 de tierras extenderse τῶν δὲ πρὸς ἀντολίην Γεδρωσῶν ἕλκεται αἶα D.P.1086.
•Quizá rel. c. lituan. velkù, aesl. vlěko de *selk-/su̯elk- aunque sin rastros de Ϝ en gr.

ἕλκω (impf. εἷλκον, f. ἕλξω, ao. εἷλξα, moins us. que εἵλκυσα (v. ἑλκύω) seul. att. ; pass. f. ἑλκυσθήσομαι, ao. εἱλκύσθην, pf. εἵλκυσμαι)

1 tirer : ἐξ ὄρεος δόρυ, Il. 17, 743, une pièce de bois d’une montagne ; νῆα εἰς ἅλα, Il. 2, 152, un vaisseau pour le mettre à flot ; ἱστία, Od. 2, 426, hisser des voiles ; ἀπήνην, Il. 24, 324, tirer un chariot, en parl. de mules ; νευρήν, Il. 1, 122 ; Od. 21, 419 ; τόξον, Hdt. 3, 21 ; Xén. An. 4, 2, 28, une corde d’arc, des flèches ; πλίνθους, Hdt. 1, 179, mouler des briques (les étirer dans le moule) ; χλανίδα, Ephipp. (Com. fr. 3, 336) ; θοἰμάτιον, Archipp. (Com. fr. 2, 728), tisser une tunique, un vêtement ||

2 tirer, traîner, tirailler, avec idée de violence : τινά, Il. 24, 52, 417 ; Eur. Andr. 108 ; Ar. Nub. 1218, qqn ; en parl. de chiens ou d’oiseaux de proie, qui tirent une proie, Il. 17, 557 ; Hdt. 1, 140 ; ἕλκ. ποδός, Il. 11, 258 (cf. Od. 16, 276) tirer par le pied ; τῆς ῥινός, Luc. Herm. 73, par le nez ; ἀπὸ τοῦ βήματος, Xén. Mem. 3, 6, 1, tirer violemment qqn de la tribune ; βίᾳ, Ar. Nub. 233, tirer de force ; joint à βιάζεται, Dém. 563, 14 ; à ὑβρίζειν, Dém. 585, 16 ; fig. τινὰ τῷ λόγῳ, Plat. Rsp. 539b, tirailler, c. à d. déchirer qqn par de mauvais propos ||

3 tirer à soi, en parl. de l’aimant, Eur. fr. 571 ; ὕδωρ ἐπ’ ἑωυτόν, Hdt. 2, 25, (le soleil) pompe l’eau ; μαστούς, Eur. Ph. 987, sucer le sein, téter ; τὸν ἀέρα, Hpc. Aër. 292, aspirer l’air, respirer ; particul. tirer à soi par son poids : πλεῖον ἕλκειν, Plat. Min. 316a, peser le plus ; fig. attirer, entraîner par la persuasion, joint à πείθειν, Plat. Rsp. 458d ; ἕλκ. ἐχθροὺς ἐφ’ ἑαυτόν, Dém. 611, 10, ramener à soi ses ennemis ; ἕλκ. ἐπί τι, Plat. Phædr. 238a ; εἴς τι, Plat. Rsp. 568c ; πρός τι, Plat. Rsp. 494e, attirer vers qqe ch. (vers le plaisir, vers l’étude, etc.) ||

4 tirer de, faire venir de : ὄνομα, DP. 42, tirer son nom de ; τὸ γένος ἀπό τινος, Str. 515, tirer son origine de qqn ; χρῶμα, Ath. 113c, tirer sa couleur de ||

5 fig. tirer, faire traîner en longueur : βίοτον, Eur. Or. 207, soutenir péniblement sa vie ; προφάσεις (ion. προφάσιας) Hdt. 6, 86 ; Ar. Lys. 727, mettre sans cesse en avant de nouveaux prétextes ||

6 tirer, établir un tirant (d’air) Th. Vent. 29 ||

Moy.

I tirer pour soi : ξίφος, Il. 1, 194, son épée ; χαίτας ἐκ κεφαλῆς, Il. 10, 15, s’arracher les cheveux ; fig. τιμάς, Thgn. 30, obtenir des honneurs ||

II se tirer, d’où :

1 se déjeter, en parl. du bois, Th. H.P. 5, 5, 2 ||

2 s’étendre, en parl. d’un fleuve, c. à d. suivre son cours, Lyc. 702 ; en parl. d’une contrée, DP. 1086 ||

➳ Act. prés. inf. épq. ἑλκέμεναι, Il. 10, 353, ou ἑλκέμεν, Il. 2, 181 ; Hés. O. 631 ; éol. ἕλκην, Sapph. 70 ; impf. poét. ἕλκον, Il. 4, 213 ; Od. 21, 419. — Pass. ao. inf. ἑλχθῆναι, DL. 6, 91 ; Phil. 2, 11, 15. — Moy. impér. 2 sg. poét. ἕλκεο, Hh. 7, 26 ; impf. poét. ἑλκόμην, Il. 1, 194 ; Od. 19, 506. La conjug. de ce verbe se confond pour plusieurs temps (ao. act., pf. act. et temps du pass.), avec celle d’ἑλκύω.

Étym. R. indo-europ. *selk-, tirer ; cf. ὁλκός, lat. sulcus.

ἕλκω, ep. ook ἑλκέω, later ἑλκύω (niet in praes.), imperf. εἷλκον, ep. ἕλκον en εἵλκουν; aor. εἷλξα en εἵλκυσα; med. εἱλκυσάμην, pass. εἱλκύσθην en εἱλκήθην; perf. med. εἵλκυσμαι, plqperf. med. 3 sing. εἵλκυστο; fut. ἕλξω en ἑλκύσω
1. met acc.
a. trekken, slepen: ἑλκέμεναι ... ἄροτρον de ploeg trekken Il. 10.353; spec. voor het vormen van stenen: ἑλκύσαντες δὲ πλίνθους ἱκανάς nadat zij voldoende bakstenen gevormd hadden Hdt. 1.179.1; overdr.: βίοτον ἕλκειν het bestaan rekken Eur. Or. 207; van een dans met slepende passen: οὐδὲ κόρδαχ’ εἱλκυσεν hij danste ook de kordax niet Aristoph. Nub. 540.
b. meetrekken, meeslepen; ongunstig (mee)sleuren: περὶ σῆμ’ ἑτάροιο ... ἕλκει hij sleurt hem mee om het grafteken van zijn makker Il. 24.52; pass.: ἑλκηθείσας θύγατρας dochters die als slavinnen werden weggesleept Il. 22.62; stuktrekken: πρὶν ἂν ὑπ’ ὄρνιθος ἢ κυνὸς ἑλκυσθῇ voordat het door een vogel of hond verscheurd is Hdt. 1.140.1; ἕλκ’ ὀνύχεσσι ... παρειάν trek met je nagel je wang stuk! Eur. Tr. 280; seks. zich vergrijpen aan; pos. overdr.: ὅταν δέ γέ τινα αὐτός ... ἑλκύσῃ ἄνω wanneer hij tenminste zelf iemand hogerop brengt Plat. Tht. 175b.
c. aantrekken, spannen: ἕλκον δ’ ἱστία λευκά zij hesen de witte zeilen Od. 2.426; τὰ τόξα ἑ. hun bogen spannen Hdt. 3.21.3; pass.: ἑλκομένης τῆς νευρῆς ὑπὸ τῆς δεξιῆς χειρός wanneer de pees door de rechterhand wordt aangetrokken Hp. Fract. 2; abs. de boog spannen: ἕλκε δ’ ὁμοῦ γλυφίδας τε λαβὼν καὶ νεῦρα βόεια en hij spande de boog, terwijl hij tegelijk de pijl en de runderpees vastpakte Il. 4.122; trekken (van wapens): ἕλκει διπλοῦς κνώδοντας hij trekt een tweesnijdend zwaard Soph. Ant. 1233; spec. v. weegschalen: ἕλκε δὲ μέσσα λαβών hij pakte (de balans) in het midden vast en trok hem omhoog Il. 22.212.
d. (af)wegen: τὸ δ’ ἂν ἑλκύσῃ, τοῦτο τῇ μελεδωνῷ ... διδοῖ wat hij heeft afgewogen geeft hij (in zilver) aan de verzorgster Hdt. 2.65.4; wegen, (een bepaald) gewicht hebben: τρίτον ἡμιτάλαντον ἕκαστον ἕλκοντα per stuk tweeënhalf talent wegend Hdt. 1.50.2; τὰ πλεῖον ἕλκοντα wat het meest weegt Plat. Min. 316a.
e. trekken, naar zich toe trekken: ἕλκει τὸ ὕδωρ ἐπ’ ἑωυτόν (de zon) trekt het water naar zich toe Hdt. 2.25.2; opzuigen: ἄμυστιν ἑλκύσας in één teug opslurpend Eur. Cycl. 417; ἧς πρῶτα μαστόν εἵλκυσα van wie ik eerst de borst zoog Eur. Phoen. 987; geneesk. inademen: ἠέρα ὑδατεινὸν ἕλκοντες vochtige lucht inademen Hp. Aër. 19.
f. overdr. meeslepen, erbij halen: προφάσιας ἕ. excuses aanvoeren Hdt. 6.86.1; πείθειν τε καὶ ἕλκειν τὸν πολὺν λεών om de grote massa te overtuigen en mee te slepen Plat. Resp. 458d; pass.: ἐὰν ... ἕλκηται πρὸς φιλοσοφίαν indien hij wordt aangetrokken tot de filosofie Plat. Resp. 494d; betrekken, toepassen: εἵλκυσεν ἐπὶ τὴν τῶν λόγων τέχνην τὸ πρόσφορον αὐτῇ hij betrok op de spreekkunst wat daarop van toepassing is Plat. Phaedr. 270a.
2. intrans.
a. kramp hebben, geneesk.
b. van tijd (zich) voortslepen, duren: ἐπὶ τοσοῦτο γὰρ λέγεται ἑλκύσαι τὴν σύστασιν want men zegt dat het conflict zo lang voortsleepte Hdt. 7.167.1.

ἕλκω, impf. εἷλκον, fut. ἕλξω, aor. gew. εἵλκυσα, perf. u. aor. pass. εἵλκυσμαι, εἱλκύσθην ; εἷλξα erst Sp., auch ἕλξα, Orph. Arg. 256 ; – ziehen, schleppen ; ἐξ ὄρεος δόρυ Il. 17.743 ; νῆα εἰς ἅλα δῖαν 2.152 ; ἐκ ζωστῆρος ὀϊστόν 4.213 ; ἡμίονοι – ἀπήνην 24.324. – Bes. zerren, schleppen, wie den gefallenen Hektor Achilles schleift, Il. 24.52, 417 ; vgl. Eur. Andr. 108 ; von Hunden u. Geiern, Il. 17.557 ; Her. 1.140 ; ποδός, ποδῶν θύραζε, an den Füßen herausschleifen, Il. 11.258, Od. 16.276 ; ἕλξειν ἔοιχʼ ὑμᾶς ἀποσπάσας κόμης Eur. Suppl. 883 ; vollständiger ἕλξει θύραζʼ αὐτὸν λαβὼν τῶν ὀρχιπέδων Ar. Plut. 955 ; ohne λαβών so, Eq. 769 ; vgl. τῆς ῥινός Luc. Hermot. 73 ; als Gefangenen fortschleppen, Il. 23.715, wie Soph. vrbdn οὔθʼ εἷλκον, οὔτʼ ἂν ἦγον O.C. 932 ; eben so Plat. Rep. IV.439d ; ἑλκόμενος ἀπὸ τοῦ βήματος Xen. Mem. 3.6.1 ; vgl. noch ναῦς ἀναδούμενοι εἷλκον κενάς Thuc. 2.90, u. nachher ἑλκόμεναι, ins Schlepptau nehmen ; dah. oft mit βίᾳ vrbdn, Ar. Nub. 233 u. A.; auch ohne βίᾳ = Gewalt antun, mißhandeln, Eur. Herc.Fur. 602. – Vor Gericht ziehen, immer mit dem Nebenbegriffe des Gewaltsamen u. des Widerstrebens auf der andern Seite ; Ar. Nub. 991 ; Her. 2.65 u. A.; – übertr., von Reden, wie Plat. sagt ὥσπερ σκυλάκια ἕλκειν καὶ σπαράττειν τῷ λόγῳ τοὺς πλησίον Rep. IV.539b ; wie auch Pind. N. 7.103 ἀτρόποις ἑλκύσαι Νεοπτόλεμον ἔπεσι zu erklären ; παιδίσκην Lys. 1.12, zur Unzucht reizen. – Wie in ἑλκόμενοι καὶ μόγις, Plat. Rep. I.350d, sich das Gezwungene ausspricht, so ist auch bei ἕλκειν καὶ πείθειν τὸν λεών, V.458d, an ein gewaltsames Leiten, wenigstens eines nicht willig folgenden Volkes zu denken ; ἐπιθυμία ἕλκει ἐφʼ ἡδονάς Phaedr. 238a ; vgl. ἄνω κάτω τοὺς λόγους Theaet. 195c ; Crat. 386e ; εἰς τυραννίδας τὰς πολιτείας Rep. VIII.568c. – Andere Vrbdgn sind noch νευρήν, die Sehne des Bogens anziehen, spannen, Od. 21.419 ; τόξον Her. 3.21 ; Xen. An. 4.2.28 ; auch im med. bei Ath. XI.470c ; τὴν ἴυγγα, s. ἴυγξ, – das Schwert ziehen, Soph. Ant. 1208 ; ἔγχος ἐπί τινι Eur. Rhes. 576 ; μάχαιραν ἐκ κολεοῦ DL. 6.65 ; – ἱστία, die Segel aufziehen, Od. 2.426 ; δίκτυον ἐς βόλον Theocr. 1.40 ; – τάλαντα, die Wage aufzichen, um zu wägen, Il. 8.72, 22.212, woran sich die Bdtg des Gewichts reiht, welches die Wagschale niederzieht ; τὰ πλεῖον ἕλκοντα βαρύτερα νομίζεται Plat. de leg. 316a ; Arist.; mit dem acc. des Gewichts, Her. öfter, z.B. τρίτον ἡμιτάλαντον ἕκαστος ἕλκων 1.50 ; Arist. H.A. 8.6 ; vgl. Pol. 22.16.19 ; übertr., aufwiegen, entsprechen, ἕλκων τὴν τοῦ συγγραφέως προστασίαν 12.28.6, vgl. 8.21.2 ; – in die Länge ziehen, τὸν χρόνον τῶν συνθηκῶν ἀεί, Pol.; intr., λέγεται τὴν σύστασιν ἐπὶ τοσοῦτο ἑλκύσαι, soll sich so lange hingezogen haben, Her. 7.167 ; τῆς συνηθείας ἑλκυσθείσης Pol. 31.21.8 ; – βίοτον, das Leben hinschleppen, Eur. Or. 207, wie μακρόπνουν ζόαν Phoen. 1535 ; γῆρας Sp.; auch ποδὸς βάσιν, einherschleichen, wie πόδα, Theocr. 7.21 ; dah. vom Tanz, s. ἑλκύω ; – προφάσεις, lange Ausflüchte machen (oder sie bei den Haaren herbeiziehen), Her. 6.86 ; Ar. Lys. 726 ; vgl. πᾶν πρᾶγμα καὶ κατηγορίαν, alles Mögliche herbeiziehen, Pol. 31.10.4 ; vgl. auch λόγους oben ; – in sich ziehen, einatmen, die Luft, Tim.Locr. 101a ; Arist., ταῖς ῥισί, riechen ; von Pflanzen, einsaugen, Theophr.; in langen Zügen trinken, zechen, ἄμυστιν Eur. Cycl. 417 ; Ar. Eq. 107 ; πυκνάς Alex. bei Ath. XI.470e ; auch μαστούς, Eur. Phoen. 987, vgl. Ion 1200 ; – das Los ziehen, Apolld. 2.8.4 ; – πλίνθους ἑλκύσαι, Ziegel streichen, Her. 1.179 ; – ἡ θυρὶς ἕλκει, zieht, macht Zug, Theophr. 1 ; – χλανίδα, hinterher schleppen lassen, Ephipp. Ath. VIII.347c, wie θοἰμάτιον ἕλκων Archipp. bei Plut. Alcib. 1 ; ὄνομα, seinen Namen herleiten, bekommen, Dion.Per. 42, wie τὸ γένος ἀπό τινος, Strab. XI.515 ; ὁ ἄρτος ἕλκει χρῶμα κάλλιστον, nimmt die Farbe an, Ath. III.113c ; wie φαντασίαν Pol. 32.20.5. – Das med. oft = act.; ξίφος, er zog sein Schwert, Il. 1.194, oft ; χαίτας ἐκ κεφαλῆς, sich die Haare ausraufen, 10.15 ; δίφρον ἀσσοτέρω πυρός, sich den Sessel näher ans Feuer ziehen, Od. 19.506 ; – τιμάς, ἄφενος, an sich raffen, reißen, Theogn. 30. – Vom Holze, sich werfen, reißen, Theophr. – Von Flüssen, Gegenden, sich wohin ziehen, erstrecken, z.B. ἕλκεται αἶα πρὸς ἀνατολήν Dion.Per. 1086 ; a. sp.D., wie Lycophr. 702.

ἕλκω

(ϝέλκω). (ἀν-, ἐξ-, ἐφ-, παρ-, ὑφ-.)

- 1
  To drag, haul or pull along or away: ἑλκομένας νυούς Il. 22.65 (with at least a suggestion of ravishment), ὥς θʼ ἡμίονοι ἕλκωσι δοκόν Il. 17.743. Cf. Il. 3.370, Il. 18.581, Il. 20.404, 405, Il. 22.465, Il. 24.52, 417: Od. 16.276, Od. 18.10, 12, 101, Od. 21.300.
  
  Of dragging the body of a foe from the fight Il. 4.465, Il. 13.383, Il. 17.126, 289, Il. 18.156, 176.
  
  Of so dragging the body of a friend Il. 11.258, 259.
  
  Of κήρ dragging off a body Il. 18.537.
  
  In pass., to drag or trail along: κάρη ἕλκεσθαι ἔασεν Il. 22.398. Cf. Il. 5.665, Il. 22.401, 464, Il. 24.15.
- 2
  To draw, pull, pluck, in a specified direction: ἐκζωστῆρος ὀϊστόν Il. 4.213. Cf. Il. 11.239, 398, 457, Il. 16.406, 409, 504.
  
  To pull at Il. 12.398, Il. 17.393.
- 3
  To draw down (a ship) in order to launch her Il. 2.152, 165 = 181, Il. 9.683, Il. 14.76, 97, 100, 106: Od. 3.153.
- 4
  Of mules, to draw (a waggon) Il. 24.324.
  
  Of horses, to draw (a charioteer) Il. 23.518.
  
  Of a charioteer, to draw (his chariot) Il. 23.533.
- 5
  To draw (a plough): νειοῖο ἄροτρον Il. 10.353 (genit. of space within which). Cf. Od. 13.32.
- 6
  To draw (a bow): ἕλκεν νευρὴν γλυφίδας τε Od. 21.419. Cf. Il. 4.122.
  
  In mid.: τόξον ἕλκετο Il. 11.583.
- 7
  To hoist (sails) Od. 2.426 = Od. 15.291.
- 8
  To draw up and poise (a balance) Il. 8.72, Il. 22.212.
- 9
  To apply force to: νῶτα ἑλκόμενα Il. 23.715.
- 10
  Fig., to bring on (a period of time): φάος ἠελίοιο ἕλκον νύκτα Il. 8.486.
- 11
  In mid., to draw (one’s sword) Il. 1.194, 210.
  
  To pull out (one’s hair) Il. 10.15, Il. 22.77.
  
  To draw (down the skin of the brows),
  [λέων] ἐπισκύνιον κάτω ἕλκεται Il. 17.136.
  
  To draw in (a seat) Od. 19.506.

…τε καὶ κακός. ὁ δὴ Θρασύμαχος ὡμολόγησε μὲν πάντα ταῦτα, οὐχ ὡς ἐγὼ νῦν ῥᾳδίως λέγω, ἀλλʼ ἑλκόμενος καὶ μόγις, μετὰ ἱδρῶτος θαυμαστοῦ ὅσου, ἅτε καὶ θέρους ὄντος τότε καὶ εἶδον ἐγώ, πρότερον δὲ οὔπω…

Plato, Republic
…ἐγὼ ὠργιζόμην καὶ ἐκέλευον αὐτὴν ἀπιέναι, ἵνα σύ γε ἔφη πειρᾷς ἐνταῦθα τὴν παιδίσκην · καὶ πρότερον δὲ μεθύων εἷλκες αὐτήν. κἀγὼ μὲν ἐγέλων, ἐκείνη δὲ ἀναστᾶσα καὶ ἀπιοῦσα προστίθησι τὴν θύραν, προσποιουμένη παίζειν, καὶ τὴν…

Lysias, Speeches
…καὶ οἱ μέν τινες αὐτῷ τῶν παραγενομένων οὐκ ἠθέλησαν συνεξαμαρτεῖν, Σίμων δὲ οὑτοσὶ καὶ Θεόφιλος καὶ Πρώταρχος καὶ Αὐτοκλῆς εἷλκον τὸ μειράκιον. ὁ δὲ ῥίψας τὸ ἱμάτιον ᾤχετο φεύγων. ἐγὼ δὲ ἡγούμενος ἐκεῖνον μὲν ἐκφεύξεσθαι, τούτους δʼ…

Lysias, Speeches
…ἀριστερά. μετεκινήθησαν δὲ καὶ οὗτοι ὑπὸ τὸν νηὸν κατακαέντα καὶ ὁ μὲν χρύσεος κεῖται ἐν τῷ Κλαζομενίων θησαυρῷ, ἕλκων σταθμὸν εἴνατον ἡμιτάλαντον καὶ ἔτι δυώδεκα μνέας, ὁ δὲ ἀργύρεος ἐπὶ τοῦ προνηίου τῆς γωνίης, χωρέων ἀμφορέας ἑξακοσίους…

Herodotus, The Histories
…Ἀτρεΐδην ἐναρίζοι, ἦε χόλον παύσειεν ἐρητύσειέ τε θυμόν. ἧος ὃ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, ἕλκετο δʼ ἐκ κολεοῖο μέγα ξίφος, ἦλθε δʼ Ἀθήνη οὐρανόθεν · πρὸ γὰρ ἧκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη ἄμφω ὁμῶς θυμῷ…

Homer, Iliad
…δὲ Κυδοιμὸς ἐθύνεον, ἐν δʼ ὀλοὴ Κὴρ ἄλλον ζωὸν ἔχουσα νεούτατον, ἄλλον ἄουτον, ἄλλον τεθνηῶτα κατὰ μόθον ἕλκε ποδοῖιν. εἷμα δʼ ἔχʼ ἄμφʼ ὤμοισι δαφοινεὸν αἵματι φωτῶν, δεινὸν δερκομένη καναχῇσί τε βεβρυχυῖα. ἐν δʼ ὀφίων…

Hesiod, Shield of Heracles
…. ὣς ἄρα μιν εἰπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψεν ὀφθαλμοὺς ῥῖνάς θʼ · ὃ δὲ λὰξ ἐν στήθεσι βαίνων ἐκ χροὸς ἕλκε δόρυ, προτὶ δὲ φρένες αὐτῷ ἕποντο · τοῖο δʼ ἅμα ψυχήν τε καὶ ἔγχεος ἐξέρυσʼ αἰχμήν. Μυρμιδόνες δʼ…

Homer, Iliad
…κύνες πόδας ἀργοὶ ἕποντο. σμερδαλέω δὲ λέοντε δύʼ ἐν πρώτῃσι βόεσσι ταῦρον ἐρύγμηλον ἐχέτην · ὃ δὲ μακρὰ μεμυκὼς ἕλκετο · τὸν δὲ κύνες μετεκίαθον ἠδʼ αἰζηοί. τὼ μὲν ἀναρρήξαντε βοὸς μεγάλοιο βοείην ἔγκατα καὶ μέλαν αἷμα λαφύσσετον ·…

Homer, Iliad
…βόες ἐκ τοῦ ἀγροῦ οὐ παρεγίνοντο ἐν ὥρῃ · ἐκκληιόμενοι δὲ τῇ ὥρῃ οἱ νεηνίαι ὑποδύντες αὐτοὶ ὑπὸ τὴν ζεύγλην εἷλκον τὴν ἅμαξαν, ἐπὶ τῆς ἁμάξης δέ σφι ὠχέετο ἡ μήτηρ · σταδίους δὲ πέντε καὶ τεσσεράκοντα διακομίσαντες ἀπίκοντο ἐς…

Herodotus, The Histories
…δὴ χρύσεια πατὴρ ἐτίταινε τάλαντα · ἐν δʼ ἐτίθει δύο κῆρε τανηλεγέος θανάτοιο Τρώων θʼ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων, ἕλκε δὲ μέσσα λαβών · ῥέπε δʼ αἴσιμον ἦμαρ Ἀχαιῶν. αἳ μὲν Ἀχαιῶν κῆρες ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρῃ ἑζέσθην, Τρώων…

Homer, Iliad

ἕλκω

Saved

Recent