ἐμβοάω
ἐμβοάω, to call upon, shout to
- call upon, shout to, τινί X. Cyn. 6.17; ἑαυτοῖς D.H. 11.38, etc.: abs., shout aloud, Th. 2.92, 4.34; μέγα ἐμβοῶν Diog.Oen. 25.
I intr.
1 gritar, lanzar gritos, chillar
ἐμβοήσαντες ἐπ' αὐτοὺς ὥρμησαν
μέγα ἐμβοῶν
μέγα τι καὶ ἀθρόον
2 c. dat. exhortar, animar con gritos
ἑαυτοῖς
τοῖς ἀνδράσι
τοῖς ἀθληταῖς
ἵπποις
• c. dat. y ac. adverb.
ἐμβοήσαντος αὐτῷ τοῦ διδασκάλου σφοδρόν τε καὶ διάτονον
τοῖς περὶ τὸν Σαβῖνον ἐμβοῶντες ἀπιέναι
exhortando a gritos a los de Sabino a partir
II tr. azuzar a gritos pas.
φυγῇ οἱ πλεῖστοι ᾤχοντο ὥσπερ ὑπὸ δαίμονος ἐμβοηθέντες
la mayoría huyeron como si fuesen azuzados a gritos por una divinidad
- to call upon, shout to, τινί Xen.; absol., Thuc.