ἐξιτητέον
ἐξιτητέον, one must go out
ἐξῐτ-ητέον, (ἔξ-ειμι ibo)
- one must go forth, X. Mem. 1.1.14.
ἐξιτητέον [ῐ] vb. d’ἔξειμι 2, Xén. Mem. 1, 1, 14.
ἐξιτητέον, adj. verb. zu ἔξειμι, Xen. Mem. 1.1.14.