ἐπαρκής
ἐπαρκής, helpful
ἐπαρκ-ής, ές,
- helpful, κρᾶσις Emp. 22.4; of remedies, effective, Nic. Al. 564.
- II sufficient, οὐσία ταῖς δαπάναις ἐ. Plu. Cic. 7, cf. D.P. 1101. Adv. -κῶς IG 4.491 (Cleonae).
ἐπ·αρκής, ής, ές :
1 qui vient au secours de, Nic. Al. 577 ||
2 p. suite, suffisant à, dat. DP. 1101 ; Plut. Cic. 7.
Étym. ἐπαρκέω.
ἐπαρκής, ές, hinreichend ; οὐσία ταῖς δαπάναις ἐπαρκής Plut. Cic. 7 ; Dion.Per. 1101 ; – helfend, beistehend, Nic. Al. 577.
• Adv ., Sp.
• Adv ., Sp.