ἔπαρμα

ἔπαρμα, ατος, τό, (ἐπαίρω)

• something raised, a swelling, Hp. Epid. 1.1; τῶν ἀγγείων Sor. 1.48; τὰ τῶν φολίδων ἐ. Ach.Tat. 3.7.
• • II metaph., elation, vanity, ἔ. τύχης Sotad. 9.4.
  • • • b in good sense, elevation, πόσον ἔ. ψυχὴ λαμβάνει Ath.Med. ap. Orib. inc. 21.21.
    • 2 height, LXX 2 Es. 6.3.

ἔπαρμα, τό, das Erhobene, die Erhebung, Anschwellung, Hippocr.; τῶν μαστῶν Arist. H.A. 7.1, Folgde ; übertr., Aufgeblasenheit, Stolz, Sp., τύχης Sotad. Stob. fl. 22.26.