ἑκατοντάρχης
ἑκατοντάρχης, leader of a hundred
ἑκᾰτοντ-άρχης, ου, ὁ,
- leader of a hundred, Hdt. 7.81, A. Fr. 182; = ταξίαρχος (q.v.), Ascl. Tact. 2.8, etc.; = Lat. centurio, D.H. 2.13 (v.l. -χοι), Act.Ap. 10.1, J. AJ 9.7.2, Plu. Pomp. 78, etc.
1 oficial al mando de cien hombres entre los persas, Hdt.7.81, entre los griegos
καὶ ταξιάρχας †καὶ στρατάρχας καὶ ἑκατοντάρχας† ἔταξα
ταξίαρχος
2 en el ejército romano centurión I.BI 2.63, Eu.Matt.8.13, Act.Ap.10.1, PRyl.141.2 (I d.C.), Vett.Val.75.20, Hdn.5.4.7, Plu.Pomp.78, SEG 33.1306 (Arabia I d.C.), PMich.582.2.16 (I d.C.), TAM 4(1).285 (imper.), OClaud.68 (II d.C.), PGiss.111.23 (II d.C.), Gerasa l.c., IKPolis 69.6, IPh.178 (ambas II/III d.C.), Gerasa 62 (III d.C.), PLandlisten 2.9 (IV d.C.).
ἑκατοντ·άρχης, ου (ὁ) [κᾰ] chef de cent hommes, Eschl. (Ath. 11e) ; à Rome, centurion, DH. 2, 13 et 14 ; Plut. Pomp. 78, etc. ; NT. Ap. 10, 1 et 22.
Étym. cf. ἑκατόνταρχος.
ἑκατοντάρχης, ὁ, Anführer von hundert Mann, centurio ; Aesch. bei Ath. I.11c ; Her. 7.81 u. Sp., wie Dion.Hal. 2.13.
ἑκατοντάρχης
ἑκᾰτοντ-άρχης, ου,
ἄρχω
- leader of a hundred, Hdt.