ἑλκυσμός
ἑλκυσμός, attraction
ἑλκ-υσμός, ὁ,
- attraction; esp. of idle fancy, διάκενος ἑ. Chrysipp.Stoic. 2.22, cf. Ph. 1.151 (pl.).
- II dragging, in pl., Anon. Fig. p.156 S.
1 atracción, atractivo
φανταστικὸν δέ ἐστι διάκενος ἑλκυσμός
lo fantástico es una atracción vacía de contenido<λογισμοὶ> ἑλκυσμοὺς καὶ σπασμοὺς ἐνδιδόντες
2 acción de arrastrar, arrastre
τοῦ Ἕκτορος
τοῦ δίφρου
ἐν τῇ πορείᾳ καὶ τῷ ἑλκυσμῷ τοῦ σώματος
ἑλκυσμός, οῦ (ὁ) action de tirer, Phil. 1, 151 ; Plut. M. 900e ; ἑλκυσμὸς διάκενος, Sext. 243, 15 Bkk. traction à vide, c. à d. travail inutile.
Étym. ἑλκύω.
ἑλκυσμός, ὁ, das Ziehen, = ἕλκυσις, Sp.