ἑπταέτης
ἑπταέτης, of seven years
ἑπταέτης, seul. neutre ἑπτάετες, adv. pendant sept ans, Od. 3, 305 ; 7, 259.
Étym. ἑ. ἔτος.
ἑπταέτης (ϝέτος): only neut., ἑπτάετες, seven years. (Od.)
ἑπταέτης, ες
- of seven years: neut. ἑπτάετες as adv. for seven years, Od.