ἑπταβόειος
ἑπταβόειος, of seven bulls’-hides
ἑπτᾰ-βόειος, ον,
- of seven bullsʼ-hides, σάκος Il. 7.220, 222, etc.; comically, θυμοὶ ἑ. Ar. Ra. 1017.
ἑπτα·βόειος, ος, ον [ᾰ] garni de sept peaux de bœuf, Il. 7, 220, etc. ; Ar. Ran. 1017.
Étym. ἑ. βοῦς.
ἑπταβόειος, aus sieben (über einander gelegten) Rindshäuten bestehend, σάκος, der siebenhäutige Schild des Ajas Telamonius, Il.; komisch θυμοὶ ἑπταβόειοι Ar. Ran. 1017, fest, unerschütterlich.
ἑπταβόειος
[ἑπτά + βόειος.]
Of seven layers of ox-hide: σάκος Il. 7.220, 222, 245, 266, Il. 11.545.
ἑπταβόειος (βοείη): of seven folds of hide; σάκος, Il. 7.220ff. (Il.)
ἑπταβόειος
ἑπτα-βόειος, ον
- of seven bullsʼ-hides, Il.