ἔκπνοος
ἔκπνοος, breathless, lifeless
ἔκ-πνοος, ον, contr. ἔκπνους, ουν,
- breathless, lifeless, Str. 14.1.44.
- II breathing out, exhaling, Hp. Epid. 6.6.1; ἔ. μύρων smelling of.., Posidipp. ap. Ath. 13.596c.
I
1 medic. que espira neutr. subst. τὸ ἔ. espiración Hp.Epid.6.6.1.
2 que exhala olor a c. gen.
μύρων ἔ. ἀμπεχόνη
manto que huele a perfumes
II exánime, sin vida
πίπτει καὶ ἔκπνους γίνεται
ἔκπνοος-ους, οος-ους, οον-ουν :
1 qui exhale un souffle (p. opp. à qui aspire) Hpc. 1190a ; p. suite, qui exhale, gén. Posidipp. (Ath. 596c) ||
2 privé de souffle, inanimé, Str. 650.
Étym. ἐκπνέω.
ἔκπνοος, 1) aushauchend, ausatmend, Hippocr.; μύρων, nach Salben duftend, Posidipp. Ath. XIII.596c.
2) atemlos, entseelt, γίνεται Strab. XVI.
2) atemlos, entseelt, γίνεται Strab. XVI.