ἔμπαν
ἔμπαν, nevertheless
ἔμπαν, v. ἔμπας.
ἔμπᾱν, ἔμπας, ἔμπα
- 1nevertheless esp. after neg. τὸν μὲν οὐ γίνωσκον· ὀπιζομένων δʼ ἔμπας τις εἶπεν P. 4.86 ἴυξεν δʼ ἀφωνήτῳ περ ἔμπας ἄχει (καίπερ τοιούτῳ ἄχει πληγείς, καθʼ ὃ οὐκ ἄν τις φωνὴν ἀφείη, ἀλλʼ ἐκσταίη, ὅμως ἀνεβόησε. Σ paraphr.) P. 4.237 πόνων δʼ οὔ τις ἀπόκλαρός ἐστιν οὔτʼ ἔσεται. ὁ Βάττου δʼ ἕπεται παλαιὸς ὄλβος ἔμπαν τὰ καὶ τὰ νέμων (but Σ explain ὁμοίως, in equal proportions) P. 5.55 ἔμπα, καίπερ ἔχει βαθεῖα ποντιὰς ἅλμα μέσσον, ἀντίτεινʼ ἐπιβουλίᾳ N. 4.36 ἀλλά τι προσφέρομεν ἔμπαν ἢ μέγαν νόον ἤτοι φύσιν ἀθανάτοις N. 6.4 “ἀλλʼ ἄγε τῶνδέ τοι ἔμπαν αἵρεσιν παρδίδωμʼ” N. 10.82 σαφὲς οὐχ ἕπεται τέκμαρ. ἀλλʼ ἔμπαν μεγαλανορίαις ἐμβαίνομεν N. 11.44 νεόπολίς εἰμι. ματρὸς δὲ ματέρʼ ἐμᾶς ἔτεκον ἔμπαν πολεμίῳ πυρὶ πλαγεῖσαν Pae. 2.29