ἔμπαλι
ἔμπᾰλῐ, poet. for sq., Orph. H. 73.5, AP 7.421.5 (Mel.), 12.5 (Strat.), etc.
ἔμ·παλι [ᾰῐ] adv. c. le suiv. Orph. H. 72, 5 ; Anth. 7, 421 et 743, etc.
ἔμπαλι, = ἔμπαλιν ; Orph. H. 72.5, Strat. 5 (XII.5), u. öfter in der Anth.