ἔτετμον

ἔτετμον , defective aor., 3 sing. ἔτετμε, τέτμε, subj. 2 sing. τέτμῃς: find, reach, Il. 6.374, Od. 15.15; fig., ὃν γῆρας ἔτετμεν, Od. 1.218.