ἔτης
ἔτης, clansmen
ἔτης, ὁ, Elean ϝέτας (v. infr.), in Hom. always in pl. ἔται, οἱ:—
- clansmen, i.e. kinsmen and dependents of a great house, ἀμύνων σοῖσιν ἔτῃσι Il. 6.262; δαινύντα γάμον πολλοῖσι ἔτῃσιν Od. 4.3; παῖδάς τε κασιγνήτους τε ἔτας τε Il. 6.239, cf. Od. 15.273; ἔται καὶ ἀνεψιοί Il. 9.464; ἔτας καὶ ἑταίρους 7.295; γείτονες ἠδὲ ἔται Od. 4.16.
- II later, citizen, ἔταις ἀμαχανίαν ἀλέξων τεοῖσιν Pi. Pae. 6.10, cf. Epic. in Arch.Pap. 7.4; τὼς ἔτας καττὰ πάτρια δικάζεσθαι Foed.Lac. in Th. 5.79: in sg., a private citizen, opp. those who hold office, πρός σε . . ὡς ἔτην λέγω A. Supp. 247; οὔτε δῆμος οὔτʼ ἔτης ἀνήρ Id. Fr. 377; ἀρχῷ, φωτὶ δʼ οὐκ ἔτῃ πρέπων E. Fr. 1014; αἴτε ϝέτας αἴτε τελεστά SIG 9.8 (Olympia, vi B.C.), cf. 141.12 (Corc. nigra, iv B.C.), Mus.Belg. 16.70 (Athens, ii A. D.), IG 5(2).20 (Tegea). (On the breathing, see Hdn.Gr. 2.55.)
ἔτης, ου (ὁ)
1 parent, allié, d’ord. au pl. Il. 6, 262 ; Od. 4, 3 ; joint à κασίγνητοι, Il. 6, 239, etc. ; à ἀνεψιοί, Il. 9, 464 ; à ἑταῖροι, Il. 7, 295 ; rar. au sg. Orph. Arg. 224 ||
2 concitoyen, joint à γείτονες, Od. 4, 16 ; d’où en gén. habitant d’une ville, citoyen, Thc. 5, 79 (traité dor.) ; d’où simple particulier, Eschl. Suppl. 247 ; p. opp. à δῆμος, Eschl. fr. 314 ; à ἀρχός, Eur. fr. 158.
Étym. p. *ϝέτης, CIG. 11, indo-europ. *sue, cf. ἕ, avec élargissement -t- ; litt. « à soi », d’où « qui appartient au propre clan » ; cf. ἑταῖρος, ἴδιος.
ἔτης, ὁ (nach den Alten von ἔθος od. ἐτός, vgl. ἑταῖρος), der Angehörige, weitläuftige Verwandte, von den näheren Blutsverwandten unterschieden, Il. 6.239 παῖδάς τε, κασιγνήτους τε ἔτας τε, wie 16.456 κασίγνητοί τε ἔται τε ; auch ἔται καὶ ἀνεψιοί stehen neben einander, 9.464 ; von den ἑταῖροι unterschieden, 7.295 ; Od. 4.16 γείτονες ἠδὲ ἔται verbunden ; Apoll. lex. erkl. πολῖται, ἑταῖροι, συνήθεις, vgl. Nitzsch zu Od. 4.3. – Bei Aesch. frg. 312 οὔτε δῆμος οὔτʼ ἔτης ἀνήρ (Inscr. 11, Ggstz von τελέστης, nach Böckh homo privatus, Hesych. erkl. πολίτης) u. Suppl. 244 = Stammgenossen, Freunde ; auch im spart. Vertrage bei Thuc. 5.79 ; sp.D., wie Ap.Rh. 1.305 Cometas (XV.40.40).
ἔτης
ὁ.
App. expressing some such relationship as that of fellow-townsman: σοὺς ἔτας καὶ ἑταίρους Il. 7.295. Cf. Il. 6.239, 262, Il. 9.464, Il. 16.456 = 674: Od. 4.3, 16, Od. 15.273.
ἔτης (ϝέτης), pl. ἔται: friends, retainers, distinguished from near relatives, Od. 4.3, Il. 6.239, Il. 9.464.
ἔτης
mostly in pl.
- Ithe ἔται were clansmen, i. e. the kinsmen of a great house, cousins, παῖδές τε κασίγνητοί τε ἔται τε Hom.; ἔται καὶ ἀνεψιοί Il.
- IIlater, = δημότης, a townsman, neighbour, Thuc.:—in sg. a private citizen, Aesch.
- IIIfor ὦ τάν or ὦ ʼτάν, v. sub τάν.