ἤκιστος

ἤκιστος, η, ον, Sup. Adj. of Adv. ἦκα, ἤκιστος ἐλαυνέμεν

• the gentlest or slowest in driving, Il. 23.531 (ἥκ- Eust. 1314.27, EM 424.27; cf. sq. [ἥκιστος]).

ἤκιστος, superl. von ἦκα, Il. 23.531 ἤκιστος ἐλαυνέμεν, der Langsamste die Rosse zu treiben, wo schon alte v.l. ἥκιστος, vgl. Buttmann Lexil. I p. 14 u. Spitzner zu der Stelle ; ἥκιστος kommt sonst bei Hom. nicht vor.

ἤκιστος

[superl. fr. ἦκα. Cf. ἥσσων.]

The slowest or weakest: ἠ. ἐλαυνέμεν (in driving) Il. 23.531.

ἤκιστος (ϝῆκα): slowest, most sluggish, Il. 23.531†.

ἤκιστος, η, ον sup. adj. from adv. ἦκα

• ἤκιστος ἐλαυνέμεν, the gentlest or slowest in driving, Il.