ἠϊών
ἠϊών, shore, beach
- shore, beach, ὅθι κύματʼ ἐπʼ ἠϊόνος κλύζεσκον Il. 23.61; ἀμφὶ δέ τʼ ἄκραι ἠϊόνες βοόωσιν 17.265; ἂμ πέτρησι καὶ ἠϊόνεσσι καθίζων (Ep. dat.) Od. 5.156, cf. Hdt. 2.113, 8.96, E. Tr. 827 (lyr.), X. HG 1.1.5, Sotion p.191 W., D.C. 59.25.
- 2 after Hom., in pl., of other banks, as of a lake, Pi. I. 1.33; of a river, A. Ag. l.c., A.R. 2.659, 4.130, D.H. 4.27.
- 3 metaph., of the lower part of the face, over which the tears flow, Hsch. (pl.): sg., = πᾶσα ἡ τῶν ὀφθαλμῶν περιγραφή, Poll. 2.71.
-όνος, ἡ.
Dat. pl. ἠϊόνεσσι Od. 5.156.
- 1
A beach or shore of the sea: ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης Il. 2.92. Cf. Il. 7.462, Il. 12.31, Il. 14.36, Il. 20.148, Il. 23.61.
- 2
In pl.
- a
Portions of the shore, beaches, shores: ἀμφʼ ἄκραι ἠϊόνες βοόωσιν (to their furthest points) Il. 17.265 (v.l. ἄκραι ἠϊόνος, taking ἄκραι as sb. (see ἄκρη 3) and ἠϊόνος in sense (1), the headlands of the shore), ἠὼς φαινομένη ὑπεὶρ ἅλα τʼ ἠϊόνας τε Il. 24.13. Cf. Od. 5.156.
- b
Beaches or spits projecting into the sea: ἠϊόνας παραπλῆγας Od. 5.418 = 440. Cf. Od. 6.138.
- a
- 1
- a sea-bank, shore, beach, Hdt., etc.; a river-bank, Aesch.
-
…κῦμα μέγʼ ἁρπάξαν · μελέη δέ μοι ἔσσεται ὁρμή. εἰ δέ κʼ ἔτι προτέρω παρανήξομαι, ἤν που ἐφεύρω ἠιόνας τε παραπλῆγας λιμένας τε θαλάσσης, δείδω μή μʼ ἐξαῦτις ἀναρπάξασα θύελλα πόντον ἐπʼ ἰχθυόεντα φέρῃ βαρέα στενάχοντα, ἠέ…
Homer, Odyssey
-
…θεσπεσίας ὁδοῦ κακορρήμονας ; ἰὼ γάμοι γάμοι Πάριδος ὀλέθριοι φίλων. ἰὼ Σκαμάνδρου πάτριον ποτόν. τότε μὲν ἀμφὶ σὰς ἀϊόνας τάλαινʼ ἠνυτόμαν τροφαῖς · νῦν δʼ ἀμφὶ Κωκυτόν τε κἀχερουσίους ὄχθας ἔοικα θεσπιῳδήσειν τάχα. τί τόδε τορὸν ἄγαν ἔπος…
Aeschylus, Agamemnon
-
…κομόωντες Ἀχαιοὶ οἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν τεῖχος ἀναρρήξας τὸ μὲν εἰς ἅλα πᾶν καταχεῦαι, αὖτις δʼ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι καλύψαι, ὥς κέν τοι μέγα τεῖχος ἀμαλδύνηται Ἀχαιῶν. ὣς οἳ μὲν τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους ἀγόρευον ,…
Homer, Iliad
-
…αἳ μέν τʼ ἔνθα ἅλις πεποτήαται, αἳ δέ τε ἔνθα · ὣς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάων ἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντο ἰλαδὸν εἰς ἀγορήν · μετὰ δέ σφισιν ὄσσα δεδήει ὀτρύνουσʼ ἰέναι Διὸς ἄγγελος · οἳ δʼ ἀγέροντο…
Homer, Iliad
-
…περ ἐὼν ἐδυνήσατο πάσας αἰγιαλὸς νῆας χαδέειν, στείνοντο δὲ λαοί · τώ ῥα προκρόσσας ἔρυσαν, καὶ πλῆσαν ἁπάσης ἠϊόνος στόμα μακρόν, ὅσον συνεέργαθον ἄκραι. τώ ῥʼ οἵ γʼ ὀψείοντες ἀϋτῆς καὶ πολέμοιο ἔγχει ἐρειδόμενοι κίον ἀθρόοι ·…
Homer, Iliad
-
…γυμνός περ ἐών · χρειὼ γὰρ ἵκανε. σμερδαλέος δʼ αὐτῇσι φάνη κεκακωμένος ἅλμῃ, τρέσσαν δʼ ἄλλυδις ἄλλη ἐπʼ ἠιόνας προὐχούσας · οἴη δʼ Ἀλκινόου θυγάτηρ μένε · τῇ γὰρ Ἀθήνη θάρσος ἐνὶ φρεσὶ θῆκε καὶ ἐκ δέος εἵλετο γυίων…
Homer, Odyssey
-
…ἄρʼ Ἕκτωρ. ὡς δʼ ὅτʼ ἐπὶ προχοῇσι διιπετέος ποταμοῖο βέβρυχεν μέγα κῦμα ποτὶ ῥόον, ἀμφὶ δέ τʼ ἄκραι ἠϊόνες βοόωσιν ἐρευγομένης ἁλὸς ἔξω, τόσσῃ ἄρα Τρῶες ἰαχῇ ἴσαν. αὐτὰρ Ἀχαιοὶ ἕστασαν ἀμφὶ Μενοιτιάδῃ ἕνα θυμὸν ἔχοντες φραχθέντες…
Homer, Iliad
-
…, τό ῥά οἱ Τρῶες καὶ Παλλὰς Ἀθήνη ποίεον, ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέαιτο, ὁππότε μιν σεύαιτο ἀπʼ ἠϊόνος πεδίονδε. ἔνθα Ποσειδάων κατʼ ἄρʼ ἕζετο καὶ θεοὶ ἄλλοι, ἀμφὶ δʼ ἄρʼ ἄρρηκτον νεφέλην ὤμοισιν ἕσαντο · οἳ…
Homer, Iliad
-
…ἦ τοι νύκτας μὲν ἰαύεσκεν καὶ ἀνάγκῃ ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι παρʼ οὐκ ἐθέλων ἐθελούσῃ · ἤματα δʼ ἂμ πέτρῃσι καὶ ἠιόνεσσι καθίζων δάκρυσι καὶ στοναχῇσι καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἐρέχθων πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα λείβων. ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη προσεφώνεε δῖα…
Homer, Odyssey
-
…κύμασι πέμπε φιτρῶν καὶ λάων, τὰ θέσαν μογέοντες Ἀχαιοί, λεῖα δʼ ἐποίησεν παρʼ ἀγάρροον Ἑλλήσποντον, αὖτις δʼ ἠϊόνα μεγάλην ψαμάθοισι κάλυψε τεῖχος ἀμαλδύνας · ποταμοὺς δʼ ἔτρεψε νέεσθαι κὰρ ῥόον, ᾗ περ πρόσθεν ἵεν καλλίρροον ὕδωρ .…
Homer, Iliad