ἰποκτόνος
ἰποκτόνος, killing the worms in vines
ἰποκτόνος [ῑ], ον, (ἴψ)
- killing the worms in vines, epith. of Heracles at Erythrae, Str. 13.1.64.
ἰπο·κτόνος, ος, ον [ῑ] qui tue les vers, Str. 613.
Étym. ἴψ, κτείνω.
ἰποκτόνος, Würmer tötend, so hieß Herakles in Erythrä, Strab. XIII.613.