ἰσοκρατής
ἰσοκρατής, of equal power, possessing equal rights with
ἰσοκρᾰτ-ής, ές,
- of equal power, possessing equal rights with others, ἰσοκρατέες . . αἱ γυναῖκες τοῖσι ἀνδράσι Hdt. 4.26; ἰ. καὶ ὁμότιμοι Plu. Monarch. 2.827b: generally, evenly balanced, ἡ ἰσημερία ἐστὶ χειμὼν καὶ θέρος ἰσοκρατής Arist. Pr. 942b37; ἰ. οἶνος half-and-half, Hp. Morb. 2.42 (nisi leg. ἰσοκραής) ; ἐκ τῆς ἀμφοῖν -οῦς μίξεως Gal. 6.528; ἰ. κράσεις normal temperaments, Ruf. ap. Orib. 8.24.61. Adv. -τῶς, ἀπομάχεσθαι Ph. 1.198; with even balance, Zeno Stoic. 1.27, Iamb. in Nic. p.79 P.
ἰσο·κρατής, ής, ές [ῐ̄ᾰ]
1 qui a une puissance ou une force égale, Hpc. 474, 4 ; Plut. M. 827b ; τινι, Hdt. 4, 26, qui a la même puissance ou les mêmes droits qu’un autre ||
2 égal, en gén. Arstt. Probl. 26, 26, 3.
Étym. ἴ. κράτος.
ἰσοκρατής, ές, gleich mächtig, stark, gleiches Recht habend mit Einem, Her. 4.26 u. Sp.
ἰσοκρατής
ἰσο-κρᾰτής, ές
κράτος
- of equal power, possessing equal rights with others, Hdt.