ἰσόκληρος
ἰσόκληρος, equal in property
ἰσό-κληρος, ον,
- equal in property, Plu. Lyc. 8.
ἰσό·κληρος, ος, ον [ῐ̄] qui a obtenu un héritage égal, une part égale ou, p. suite, un sort égal, Plut. Lyc. 8.
Étym. ἴ. κλῆρος.
ἰσόκληρος, von gleichem Lose, Erbteil, Vermögen, τοῖς βίοις γενόμενοι Plut. Lyc. 8.
ἰσόκληρος
ἰσό-κληρος, ον
- equal in property, Plut.