ἰσόζυγος
ἰσόζυγος, of the same number and person
ἰσόζῠγ-ος, ον, Gramm.,
- of the same number and person, ῥῆμα A.D. Pron. 69.8.
- II gloss on ἀντίζυγα, Hsch.
ἰσό·ζυγος, ος, ον [ῐῠ] c. ἰσόζυξ Nonn. Jo. 5, 23.
ἰσόζυγος, gleich gejocht, übh. gleich, υἱέα τιμήσουσιν ἰσόζυγον ᾧ γενετῆρι Nonn. Par. 5.23.