ὀβριμόγυιος
ὀβριμόγυιος, strong-limbed
ὀβρῐμό-γυιος, ον,
- strong-limbed, Opp. H. 5.316, Orph. Fr. 168.23.
ὀβριμό·γυιος, ος, ον, aux membres robustes, Opp. H. 5, 316.
Étym. ὄβριμος, γυῖον.
ὀβριμόγυιος, starkgliederig, vom Wallfisch, Opp. Hal. 1.169, 5.316.