ὀδύνημα
ὀδύνημα, pain
ὀδῠν-ημα, ατος, τό,
- pain, Hp. Acut.(Sp.) 31 (pl.).
ὀδύνημα, ατος (τὸ) [ῠ] sujet de douleur, Hpc. 401, 49 au plur.
Étym. ὀδυνάω.
ὀδύνημα, τό, der verursachte Schmerz, Hippocr.