ὄδυρμα
ὄδυρμα, a complaint, wailing
ὄδυρ-μα, ατος, τό,
- complaint, wailing, mostly in pl., A. Ch. 508, S. Tr. 50, etc.: in sg., E. Tr. 1226.
ὄδυρμα, ατος (τὸ) c. le suiv. d’ord. au pl. Eschl. Ch. 508 ; Soph. Tr. 50, 936 ; au sg. Eur. Tr. 1227.
ὄδυρμα, τό, die Klage, Wehklage ; ὑπὲρ σοῦ τοιάδʼ ἔστʼ ὀδύρματα, Aesch. Ch. 501 ; πανδάκρυτʼ ὀδύρματα γοωμένη, Soph. Trach. 50 ; Eur. oft.
ὄδυρμα, ατος, τό,
from ὀδύρομαι
- a complaint, wailing, Trag.