ὀδυνήφατος
ὀδυνήφατος, killing
ὀδῠνή-φᾰτος, ον, (θείνω)
- killing, i.e. stilling, pain, ὀδυνήφατα φάρμακα πάσσων Il. 5.401, 900, cf. 11.847, Orph. L. 345, 753.
ὀδυνή·φατος, ος, ον [ῠᾰ] qui supprime la douleur, Il. 5, 401 ; 11, 846, etc.
Étym. ὀδύνη, th. φα- ; cf. πέφαμαι, de πεφνεῖν.
ὀδυνήφατος, schmerztötend, schmerzstillend ; ἐπὶ δὲ ῥίζαν βάλε πικρὴν ὀδυνήφατον, Il. 11.847 ; φάρμακα, 5.401, 900 ; sp.D., ἄλκαρ ἀνίης ὀδ., Nonn. D. 11.361.
ὀδυνήφατος
-ον
[ὀδύνη + φα-, *φένω. That kills pain.]
Stilling or allaying pain, soothing: φάρμακα Il. 5.401= 900, ῥίζαν Il. 11.847.
ὀδυνήφατος (φένω)· pain-killing, relieving pain. (Il.)
ὀδυνήφατος
ὀδῠνή-φᾰτος, ον,
πέφαται, 3rd sg. perf. pass. of *φένω
- killing, i. e. stilling, pain, Il.