ὀζόστομος
ὀζόστομος, with bad breath
ὀζό-στομος, ον,
- with foul breath, AP 11.427 (Lucill.), M.Ant. 5.28, Orib. Fr. 24.
ὀζό·στομος, ος, ον, dont la bouche sent mauvais, Anth. 11, 427 ; M. Ant. 5, 28.
Étym. ὄζω, στόμα.
ὀζόστομος, übel aus dem Munde riechend, Luc. 13 (IX.427).
ὀζόστομος
ὀζό-στομος, ον,
ὄζω, στόμα
- with bad breath, Anth.