ὀξυβόης Save Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape ὀξυ·βόης, ου [ῠ] adj. m. aux cris perçants, Luc. J. tr. 31 || ➳ Dor. acc. -όαν [ᾱ] Eschl. Ag. 57. Étym. ὀ. βοάω. ὀξυ-βόης -ου [βοάω] acc. f. Dor. ὀξυβόᾱν, scherp krijsend. ὀξυβόης, ὁ, scharf, hell, laut rufend, schreiend ; Aesch. Ag. 57 ; κώνωπες, Mel. 93 (V.151); Luc. Iup. Trag. 31.