ὁμείρομαι

ὁμείρομαι or ὀμ-,

• desire, long for, v.l. for ἱμείρομαι in best codd. of LXX Jb. 3.21 and 1 Ep.Thess. 2.8, cf. Sm. Ps. 62(63).2, Hsch., Phot.; ὀμειρόμενοι περὶ παιδός CIG 4000.7 (iv A.D., v. JHS 38.152). (Etym. unknown; prob. not related to ἱμείρω or to μείρομαι.)