ὄμβριμος
ὄμβρ-ῐμος, η, ον,
- = sq., ὕδωρ PMag.Lond. 121.224.
- II f.l. for ὄβριμος (q.v.).
ὄμβριμος, ος, ον [ῐ] poét. c. ὄβριμος, Hés. O. 144.
ὄμβριμος, ον, poet. statt ὄβριμος, wird jetzt nicht mehr bei Hom. gelesen, obgleich Hermann de emend. graec. gramm. rat. p. 21 es verteidigt ; aber Pind. nennt den Löwen u. den Typhon so, P. 9.28, Ol. 4.8 ; bei Aesch. Spt. 776 will man ὄβριμος ändern ; κεραυνός, Eur. Ion 212 ; einzeln bei sp. lyrischen Dichtern.
λαβὼν ... χυλὸν ἀρτεμισίας μονοκλώνου καὶ κιννάβαρι καὶ ὕδωρ ὄμβριμον καὶ πάντα λειώσας ... γράφε
toma jugo de artemisa de un solo tronco, cinabrio y agua de lluvia, machácalo todo y escribe
ἀ[ναλά]μβανε ὕδατι ὀμ[βρίμῳ
mézclalo con agua de lluvia