ὁρατής
ὁρατής, beholder
ὁρ-ᾱτής, οῦ, ὁ,
- beholder, LXX Jb. 34.21, Plu. Nic. 19.
ὁρατής, οῦ (ὁ) [ᾱ] spectateur, Plut. Nic. 19.
Étym. ὁράω.
ὁρατής, [ᾱ], ὁ, der Sehende, Zuschauer, Plut. Nic. 19.