ὅπως

ὅπως, Ep. also and Aeol. ὅππως, Ion. ὅκως, Dor. ὁπῶς acc. to A.D. Adv. 173.11: correlat. to ὡς and πῶς.

• A ADV. OF MANNER, Relat. as, in such manner as, and with interrog. force how, in what manner, rarely indef., v. infr. A. V.
• B FINAL CONJUNCTION, in such a manner that, in order that.
• A ADV. OF MANNER, how, as:
• • I Relat. to ὥς or οὕτως (like ὡς), in such manner as, as:
  • • 1 with the ordinary Constr. of the Relat.:
    • • a with ind., ἦ τοι νόστον, ὅπως φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς, ὥς τοι Ζεὺς τελέσειεν Od. 15.111; οὕτως ὅ . . . S. Tr. 330; ὧδʼ ὅ. Id. El. 1301; οὕτως ὅ. δύνανται Th. 7.67: sts. an analogous word replaces the antec. Adv., με τοῖον ἔθηκεν, ὅπως (for οἷον) ἐθέλει Od. 16.208: freq. without any antec. expressed, ἔλθοι ὅ . . . ἐθέλω (sc. αὐτὸν ἐλθεῖν) 14.172; ἔρξον ὅ. ἐθέλεις Il. 4.37, Od. 13.145; χρῶ ὅ. βούλει X. Cyr. 8.3.46; ποίει ὅ. ἄριστόν σοι δοκεῖ εἶναι ib. 4.5.50; ὅ. ἔχω as I am, on the spot, S. Ph. 819.
      • b with fut. ind., esp. after Verbs of seeing, providing, taking care . ., in the manner in which, how, that, οἱ Περσικοὶ νόμοι ἐπιμέλονται ὅπως μὴ τοιοῦτοι ἔσονται οἱ πολῖται X. Cyr. 1.2.3; ποιέειν ὅκως μηκέτι κεῖνος ἐς Ἕλληνας ἀπίξεται Hdt. 5.23; ἐφρόντιζον ὅκως μὴ λείψομαι τῶν πρότερον γενομένων Id. 7.8.α, cf. Pl. Ap. 29e; ἔπρασσον ὅπως τις βοήθεια ἥξει Th. 3.4; τοῦτο μηχανᾶσθαι ὅπως ἀποφεύξεται πᾶν ποιῶν θάνατον Pl. Ap. 39a; τούτου στοχαζόμενοι, ὅπως . . ἔσονται Id. Grg. 502e (cf. infr. III.1 b, etc.): this fut. ind. may become opt. after a historical tense, ἐπεμελεῖτο ὅπως μήτε ἄσιτοι μήτε ἄποτοί ποτε ἔσοιντο X. Cyr. 8.1.43, cf. HG 7.5.3, Cyr. 8.1.10, Oec. 7.5, Ages. 2.8; and ὅπως is freq. used interchangeably with such forms as διʼ ὧν, ὅτῳ τρόπῳ, etc., εἰσηγοῦνται μὴ διʼ ὧν . . ἀσκήσουσιν, ἀλλʼ ὅπως . . δόξουσι Isoc. 1.4, cf. Th. 6.11: this sense easily passes into a final sense, so that, τοῦτο ἀπόβαλε οὕτω ὅκως μηκέτι ἥξει Hdt. 3.40; οὕτω δʼ (sc. ποίει) ὅπως μήτηρ σε μὴ ʼπιγνώσεται S. El. 1296, cf. Ar. Ra. 905, X. Cyr. 4.5.25, HG 2.4.17; v. infr. B.
    • 2 with ἄν (Ep. κε) and subj. in indefinite sentences, in whatever way, just as, however, ὅππως κεν ἐθέλῃσιν Il. 20.243 (but ὅπως ἐθέλῃσιν (without κε) Od. 1.349, 6.189); οὕτως ὅκως ἂν καὶ δυνώμεθα Hdt. 8.143; οὕτως ὅπως ἂν αὐτοὶ βούλωνται X. Cyr. 1.1.2, cf. IG 2(2).1.13 (v B. C.), Pl. Phd. 116a, Smp. 174b, etc.
    • • b with opt. after historical tenses, οὕτως ὅ. τύχοιεν Th. 8.95; ὅ. βούλοιντο X. HG 2.3.13; in a gnomic statement, εἰκῇ κράτιστον ζῆν ὅ. δύναιτό τις S. OT 979: when ἄν appears with the opt., it belongs to the Verb and not to ὅπως, ὅ. ἄν τις ὀνομάσαι τοῦτο however one might think fit to call it, D. 13.4.
    • 3 a very common phrase is οὐκ ἔστιν ὅ. (οὐκ ἔσθʼ ὅπως) there is no way in which . ., it cannot be that, οὐκ ἔστι ὅκως κοτὲ σοὺς δέξονται λόγους Hdt. 7.102, cf. Ar. Pl. 18, D. 18.208, al.; so οὐκ ἔστιν ὅ. οὐ, fieri non potest quin, οὐκ ἔσθʼ ὅ. οὐ πιστὸν ἐξ ὑμῶν πτερὸν ἐξήγαγʼ S. OC 97, cf. Ar. Ach. 116, Eq. 426, Th. 882, Pl. Ap. 27e; οὐδαμῶς ὅ. οὐ, in answer, it must positively be so, Id. Tht. 160d; so also οὐκ ἂν γένοιτο τοῦθʼ ὅ . . . οὐ φανῶ S. OT 1058; οὐ γὰρ γένοιτʼ ἄν, ταῦθʼ ὅ. οὐχ ὧδʼ ἔχειν (anacoluth. for ἔχει or ἕξει) Id. Aj. 378: so in questions, ἔσθʼ ὅ . . . ἔλθωμεν; Ar. V. 471 (v.l. -οιμεν); ἔστιν οὖν ὅ. ὁ τοιοῦτος φιλοσοφήσει; Pl. R. 495a, cf. Phdr. 262b, Tht. 154c: so, besides ind. of all tenses, οὐκ ἔσθʼ ὅ. may be folld. by opt. with ἄν, οὐ γάρ ἐσθʼ ὅπως μίʼ ἡμέρα γένοιτʼ ἂν ἡμέραι δύο Ar. Nu. 1181, cf. V. 212, Isoc. 12.156, Pl. La. 184c: by ind. with ἄν, οὐκ ἔστιν ὅπως ἂν . . κατέστησαν Isoc. 15.206, cf. D. 33.28: ἄν is omitted in οὐκ ἔσθʼ ὅπως λέξαιμι A. Ag. 620, cf. E. Alc. 52, Ar. V. 471 (v.l. ἔλθωμεν).
    • 4 in Trag., etc., like ὡς in comparisons, κῦμʼ ὅπως A. Pr. 1001; γῄτης ὅπως S. Tr. 32, cf. 442, 683; ὅπως δρῦν ὑλοτόμοι σχίζουσι κάρα Id. El. 98 (anap.); ὅπως ἁ πάνδυρτος ἀηδών ib. 1076 (lyr.), cf. Ph. 777, E. Andr. 1140; ὅκως τις καλλίης κάτω κύπτων Herod. 3.41; so in Locr. Prose, ὅπω(ς) ξένον IG 9(1).334.2 (V B.C.).
    • 5 like ὡς or ὅτι, with Sup. of Advs., ὅ. ἄριστα A. Ag. 600, IG 1(2).44.8, etc.; ὅ. ἀνωτάτω as high up as possible, Ar. Pax 207; in full, οὕτως ὅ. ἥδιστα (sc. ἔχει) S. Tr. 330.
    • 6 with a gen. added, σοῦσθε ὅ. ποδῶν run as you are off for feet, i. e. as quick as you can, A. Supp. 837 (lyr., where however <ἔχετε> shd. prob. be added); v. infr. III.10, ἔχω (A) B. II.2b.
    • 7 sts. of Time, when, Τρῶες . . ὅπως ἴδον αἷμʼ Ὀδυσῆος . ., ἐπʼ αὐτῷ πάντες ἔβησαν Il. 11.459, cf. 12.208, Od. 3.373: freq. in Hdt. with opt., whenever, ὅκως μὲν εἴη ἐν τῇ γῇ καρπὸς ἁδρός 1.17, cf. 68, 100, 162, 186, 2.13, 174, al.: in Trag. and Com., A. Pers. 198, S. El. 749, Tr. 765, Ar. Nu. 60: with Sup. of Advs., ὅ. πρῶτα as soon as, Hes. Th. 156; ὅ. ὤκιστα Thgn. 427; ὅ. τάχιστα A. Pr. 230.
    • 8 of Place, where, dub. in Herod. 3.75.
  • II ὅπως is sts. used to introduce the substance of a statement, after Verbs of saying, thinking, or perceiving, that, how, λόγῳ ἀνάπεισον ὅκως . . Hdt. 1.37; οὐδὲ φήσω ὅκως . . Id. 2.49, cf. 3.115, 116; τοῦτʼ αὐτὸ μή μοι φράζʼ, ὅπως οὐκ εἶ κακός S. OT 548, cf. Ant. 223, Pl. Euthd. 296e; after ἐλπίζειν, S. El. 963, E. Heracl. 1051; after Verbs of emotion, ἐμοὶ δʼ ἄχος . ., ὅπως δὴ δηρὸν ἀποίχεται grief is mine, when I think how . . (i. e. that . . ), Od. 4.109, cf. S. Ph. 169 (lyr.); after θαυμάζω freq. in Att., θαυμάζω ὅ. ποτὲ ἐπείσθησαν Ἀθηναῖοι X. Mem. 1.1.20, cf. Pl. Cri. 43a.
  • • 2 οὐχ ὅ . . . ἀλλὰ or ἀλλὰ καὶ . . is not only not . . but . ., and is expld. by an ellipsis of λέγω or ἐρῶ (cf. ὅτι IV), οὐχ ὅ. κωλυταὶ . . γενήσεσθε, ἀλλὰ καὶ . . δύναμιν προσλαβεῖν περιόψεσθε not only will you not become . ., but you will also . ., Th. 1.35, cf. X. HG 5.4.34, D. 6.9; οὐχ ὅ. ὑμῖν τῶν αὑτοῦ τι ἐπέδωκεν, ἀλλὰ τῶν ὑμετέρων πολλὰ ὑφῄρηται Lys. 30.26; οὐχ ὅ. τούτων χάριν ἀπέδοσαν, ἀλλʼ ἀπολιπόντες ὑμᾶς εἰς τὴν Λακεδαιμονίων συμμαχίαν εἰσῆλθον Isoc. 14.27, cf. D. 18.131, 53.13; οὐ γὰρ ὅπως . ., ἀλλὰ καὶ . . Id. 21.11; οὔκουν ὅπως . ., ἀλλὰ . . X. Cyr. 8.2.12; also οὐχ ὅ . . ., ἀλλʼ οὐδέ . ., οὐχ ὅ. ἀδικοῦντες, ἀλλʼ οὐδʼ ἐπιδημοῦντες ἐφυγαδευόμεθα Id. HG 2.4.14; οὐχ ὅ. τῆς κοινῆς ἐλευθερίας μετέχομεν, ἀλλʼ οὐδὲ δουλείας μετρίας τυχεῖν ἠξιώθημεν Isoc. 14.5; διμοιρίαν λαμβάνων ἐν ταῖς θοίναις οὐχ ὅπως ἀμφοτέραις ἐχρῆτο, ἀλλὰ διαπέμπων οὐδετέραν αὑτῷ κατέλειπε X. Ages. 5.1; οὐχ ὅ. ζημιοῦν, ἀλλὰ μηδʼ ἀτιμάζειν . . Th. 3.42: so sts. μὴ ὅ. (where an imper. must be supplied), μὴ ὅ. ὀρχεῖσθαι ἀλλʼ οὐδὲ ὀρθοῦσθαι ἐδύνασθε do not think that you could dance = so far from being able to dance, X. Cyr. 1.3.10.
    • • b οὐχ ὅ. rarely follows another clause, to say nothing of . ., let alone . ., πεπαύμεθʼ ἡμεῖς, οὐχ ὅ. σε παύσομεν S. El. 796; μηδʼ ἐμπίδα, οὐχ ὅπως ταῦρον ἔτι ἄρασθαι δυνάμενος . . let alone a bull, Luc. Cont. 8, cf. Prom. 8, Pr.Im. 7, Pisc. 31.
  • III in in direct questions, how, in what way or manner:
  • • 1 with ind.,
    • • a ἔσπετε νῦν μοι ὅππως δὴ . . πῦρ ἔμπεσε νηυσίν Il. 16.113; εἴπʼ ἄγε μʼ . . ὅππως τούσδʼ ἵππους λάβετον 10.545; εὖ μοι κατάλεξον ὅπως ἤντησας Od. 3.97; ὅπως ἠφανίσθη οὐδὲ λόγῳ εἰκότι δύνανται ἀποφαίνειν Antipho 5.26; Ἀλκιβιάδης ἀνήχθη . . ἐπὶ κατασκοπὴν . . τοῦ οἴκαδε κατάπλου ὅπως ἡ πόλις πρὸς αὐτὸν ἔχοι X. HG 1.4.11; οὐδέ τί πω σάφα ἴδμεν ὅπως ἔσται τάδε ἔργα Il. 2.252, etc.
      • b notably fut. after Verbs of deliberation (like the subj., v. infr. 2), φραζώμεθʼ ὅπως ἔσται τάδε ἔργα 4.14; φράζευ ὅπως Δαναοῖσιν ἀλεξήσεις κακὸν ἦμαρ (v.l. ἀλεξήσῃς) 9.251, cf. Od. 13.376, 386, 19.557, 20.29, 39.
    • 2 with deliberative subj. after Verbs of deliberation, taking care, and the like, λεύσσει ὅπως ὄχʼ ἄριστα . . γένηται Il. 3.110; ἐνόησεν (gnomic aor.) ὅππως κέρδος ἔῃ 10.225; ἀλλʼ ἄγεθʼ ἡμεῖς οἵδε περιφραζώμεθα πάντες νόστον ὅπως ἔλθῃσι Od. 1.77, cf. 13.365; οὐκ οἶδʼ ὅπως . . φῶ S. OT 1367, cf. Aj. 428, Lys. 8.5, Pl. Men. 91d; ἐπιμελητέον ὅπως τρέφωνται οἱ ἵπποι X. Eq.Mag. 1.3, cf. Oec. 7.36, 37, 9.14, 15.1, Pl. Grg. 515c.—Sts. the fut. and subj. are conjoined without difference of meaning, ἐπράττετο γὰρ . ., πρῶτον μὲν ὅπως μὴ περιμείνητε . ., δεύτερον δὲ ὅπως ψηφιεῖσθε . ., τρίτον δὲ ὅπως μὴ ἔσται Aeschin. 3.65, cf. X. Ages. 7.7, Mem. 2.2.10.—On ὅπως ἄν (κεν), v. infr. 5.
    • 3 with opt. after tenses of past time, τῶν ἀδῄλων ὅπως ἀποβήσοιτο ib. 1.3.2, etc.: after Verbs of deliberation, being virtually orat. obliq., μερμήριξε . . Ἥρη ὅπως ἐξαπάφοιτο (orat. rect. πῶς ἐξαπάφωμαι;) Il. 14.160; μερμήριζεν ὅπως ἀπολοίατο πᾶσαι νῆες Od. 9.554, cf. 420; οὐ γὰρ εἴχομεν . . ὅπως δρῶντες καλῶς πράξαιμεν S. Ant. 271; ἐπεμελήθημεν ὅπως ἐξαλειφθείη αὐτῷ τὰ ἁμαρτήματα Lys. 6.39, cf. 13.32, X. Cyr. 6.2.11.
    • 4 with opt. and ἄν freq. expressing a wish, which in orat. rect. would be expressed by πῶς ἄν, σκόπει ὅ. ἂν ἀποθάνοιμεν ἀνδρικώτατα Ar. Eq. 81 (v.l. ἀποθάνωμεν), cf. Nu. 760; βουλευόμενοι ὅ. ἂν τὴν ἡγεμονίαν λάβοιεν τῆς Ἑλλάδος X. HG 7.1.33, cf. Cyr. 2.1.4; τῶν ἄλλων ἐπιμελεῖται ὅ. ἂν θηρῷεν (v.l. -ῶσιν) ib. 1.2.10: the opt. with ἄν and subj. sts. appear in consecutive clauses, Id. HG 3.2.1.
    • 5 ὅπως ἄν (κεν) with the subj. is used after imper. or inf. used as imper., πείρα ὅπως κεν δὴ σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκηαι Od. 4.545; φράζεσθαι . ., ὅππως κε μνηστῆρας . . κτείνῃς 1.295; σκοπεῖτε . ., ὅ. ἂν ὑμῖν πρᾶγος εὖ νικᾷ τόδε A. Supp. 233, etc.; φύλασσε . . ἔπειθʼ ὅ. ἂν . . ἡ χάρις . . ἐξ ἁπλῆς διπλῆ φανῇ S. Tr. 618, cf. E. IA 539: in Prose, ἐπιμεληθῆναι ὅ. ἂν . . X. Cyr. 8.3.6, cf. Pl. Prt. 326a; μηχανᾶσθαι Id. Phdr. 239b, Grg. 481a, cf. Ar. Eq. 917.
    • 6 rarely c. inf., ἐπιμελήθητε προθύμως ὅπως διπλάσια . . σῖτα καὶ ποτὰ παρασκευασθῆναι X. Cyr. 4.2.37 (v.l. -εσκευασμένα ᾖ), cf. Oec. 7.29, HG 6.2.32; so later ὅπως παρακολουθῆμεν (Dor. inf.) Supp.Epigr. 1.170.18 (cf. p.138, Delph., ii B. C.); ὅπως . . ἔχειν, ὅπως . . εἴργεσθαι, D.S. 20.4, 85; ὅπως πέμπιν PTeb. 315.30 (ii A. D.).
    • 7 after Verbs of fear and caution, ὅπως and ὅπως μή are used with fut. ind. or aor. subj.:— the readings are freq. uncertain: the following (among others) are made certain either by the metre or the form,
    • • a with fut. ind., δέδοιχʼ ὅπως μὴ τεύξομαι Ar. Eq. 112; παντὶ λόγῳ ἀντιτείνετε εὐλαβούμενοι ὅπως μὴ . . οἰχήσομαι Pl. Phd. 91c; φόβος . . ἔστιν . . ὅπως μὴ αὖθις διασχισθησόμεθα Id. Smp. 193a: sts. the preceding Verb is omitted, ὅπως μὴ οὐκ . . ἔσομαι Id. Men. 77a.
      • b with aor. subj., τὴν θεὸν δʼ ὅ. λάθω δέδοικα E. IT 995; φυλάττου, ὅ. μὴ εἰς τοὐναντίον ἔλθῃς X. Mem. 3.6.16: rarely with pres., οὐ φοβεῖ ὅ. μὴ ἀνόσιον πρᾶγμα τυγχάνῃς πράττων Pl. Euthphr. 4e: sts. the preceding Verb is omitted, with aor. subj., ὅκως μή τι ὑμῖν πανώλεθρον κακὸν ἐς τὴν χώρην ἐσβάλωσι Hdt. 6.85: with pres. subj., ὅπως μὴ . . ᾖ τοῦτο Pl. Cra. 430d.
      • c with opt. representing subj. after a historical tense, X. Mem. 2.9.3.
    • 8 this Constr. is used in admonitions or commands: in the orig. Constr. a Verb implying caution or circumspection precedes, ὅρα ὅκως μή σευ ἀποστήσονται Πέρσαι Hdt. 3.36; ἄθρει . . ὅπως μὴ ἐκδύσεται Ar. V. 141; τηρώμεσθʼ ὅπως μὴ . . αἰσθήσεται ib. 372: but this came to be omitted, and ὅπως or ὅπως μή with fut. ind. or aor. subj. are exactly = the imper., ἔμβα χὤπως ἀρεῖς Id. Ra. 378 (lyr.): most freq. with fut. ind., ὅκως λόγον δώσεις τῶν μετεχείρισας χρημάτων, = δίδου λόγον, Hdt. 3.142; ὅπως παρέσει μοι, = πάρισθι, Ar. Av. 131; ὅπως πετήσει Id. Pax 77, cf. X. An. 1.7.3, Lys. 1.21, 12.50, Pl. Grg. 489a, etc.: rarely with I pers., ὁποῖα κισσὸς δρυός, ὅπως τῆσδʼ ἕξομαι E. Hec. 398, cf. Ar. Ec. 297 (lyr.): very rarely with aor. subj., ὅπως μή τι ἡμᾶς σφήλῃ Pl. Euthd. 296a codd.; ὅπως μὴ . . ἐξαπατήσῃ Id. Prt. 313c; ὅπως μὴ ποιήσητε D. 4.20 codd.—The codd. freq. vary, as between διδάξεις and -ξῃς Ar. Nu. 824; τιμωρήσονται and -ωνται Th. 1.56; πράξομεν and -ωμεν ib. 82; θορυβήσει and -σῃ D. 13.14, etc.—Since the fut. is frequently, and the aor. (whether 1 or 2) rarely guaranteed by metre or form, the aor. 1 forms shd. prob. be rejected, both in signf. 7 and 8, in cases where codd. vary.
    • 9 as the echo to a preceding πῶς; in dialogue, A καὶ πῶς; B ὅπως; [do you ask] how? Ar. Eq. 128; A πῶς με χρὴ καλεῖν; B ὅπως; Id. Nu. 677, cf. Pl. 139.
    • 10 with a gen. (v. supr. I.6), οὐκ οἶδα παιδείας ὅπως ἔχει καὶ δικαιοσύνης in the matter of . ., Pl. Grg. 470e, cf. R. 389c.
  • IV in direct questions, how? ἔπραξας ὅπως; Jul. Ep. 82p.106B.-C.; cf. ὅστις.
  • V indef., anyhow, τὸ οὐδʼ ὅ. the expression ‘not at all’, Pl. Tht. 183b (v.l. οὐδʼ οὕτως).
• B FINAL CONJUNCTION, that, in order that, the original notion of modality being merged in that of purpose or design, cf. ἵνα, with which it is sts. interchanged, Antipho 1.23 and 24, And. 3.14, Lycurg. 119 sq.:—in early Att. Inscrr. only ὅπως ἄν is used, IG 1(2).39.19, al.; ὅπως without ἄν only once in cent. iv B. C., ib. 2(2).226.42 (343 B.C.), after which it becomes gradually prevalent:
• • • 1 with subj.,
    • • a after primary tenses, or after subj. or imper., τὸν δὲ μνηστῆρες . . λοχῶσιν, ὅπως ἀπὸ φῦλον ὄληται Od. 14.181, cf. A. Ch. 873, S. Ph. 238, El. 457, X. Mem. 2.10.2, etc.
      • b after historical tenses (v. ἵνα B. I.1b), when there is no pf. form, or when the aor. represents the pf., ξυνελέγημεν ἐνθάδε, ὅ. προμελετήσωμεν we were convened, i. e. we have met in assembly, Ar. Ec. 117; παρήλθομεν . ., ὅπως μὴ χεῖρον βουλεύσησθε Th. 1.73; also when the occurrence purposed is regarded from the point of view of the person purposing, ἦλθον πρεσβευσόμενοι, ὅπως μὴ σφίσι . . τὸ αὐτῶν [ναυτικὸν] ἐμπόδιον γένηται ib. 31, cf. 57, 65, etc.: sts. the opt. and subj. appear in consecutive clauses, φρυκτοὺς παρεσκευασμένους ἐς αὐτὸ τοῦτο, ὅπως ἀσαφῆ τὰ σημεῖα . . ᾖ καὶ μὴ βοηθοῖεν Id. 3.22, cf. 6.96, 7.17.
    • 2 with opt. after historical tenses, πὰρ δέ οἱ αὐτὸς ἔστη, ὅπως . . κῆρας ἀλάλκοι Il. 21.548; more freq. in Od., as 13.319, 14.312, 18.160, 22.472; so in S. OT 1005, OC 1305, X. Cyr. 1.4.25, Pl. Ti. 77e, etc.: after historical pres., πέμπει τούσδʼ ὅπως κτείνοιεν A. Pers. 450; ἡγεμόνα πέμπει ὅπως ἄγοι X. An. 4.7.19: after opt., ἔλθοι . . ὅ. γένοιτο A. Eu. 297, cf. S. Aj. 1221 (lyr.).
    • 3 with ind.,
    • • a of historical tenses, where the principal clause expresses an action or obligation unfulfilled, εἴθʼ εἶχε φωνὴν ἔμφρονʼ ἀγγέλου δίκην, ὅ. δίφροντις οὖσα μὴ ʼκινυσσόμην A. Ch. 196, cf. S. El. 1134: rare in Prose, ἐδεξάμην ἃν . . φράσαι πρὸς ὑμᾶς . ., ὅ . . . προῄδετε And. 2.21; τίς οὐκ ἂν . . ταῦτα ἐδήλωσεν, ὅ . . . ταῦτα ἠλέγχθη; D. 36.20; οὐκοῦν ἐχρῆν σε Πηγάσου ζεῦξαι πτερόν, ὅ. ἐφαίνου τοῖς θεοῖς τραγικώτερος Ar. Pax 135; τί . . οὐκ ἔρριψʼ ἐμαυτὴν . . ὅ. ἀπηλλάγην; A. Pr. 749.
      • b of fut., θέλγει, ὅ. Ἰθάκης ἐπιλήσεται (= φραζομένη ὅπως ἐ.) Od. 1.57, cf. Il. 1.136; [χρὴ] ἀναβιβάζειν ἐπὶ τὸν τροχὸν τοὺς ἀπογραφέντας, ὅ. μὴ πρότερον νὺξ ἔσται And. 1.43; ἐμισθώσατο τοῦτον . ., ὅ. συνερεῖ D. 19.316: sts. fut. ind. and aor. subj. are conjoined, σιγᾶθʼ, ὅ. μὴ πεύσεταί τις, ὦ τέκνα, γλώσσης χάριν δὲ πάντʼ ἀπαγγείλῃ τάδε A. Ch. 265.
  • II ὅπως c. subj. is sts. used after Verbs of will and endeavour, instead of the inf., λίσσεσθαι . . ὅ. νημερτέα εἴπῃ Od. 3.19; αἰτεῖσθαι ὅ. μὴ καταψηφίσησθε Antipho 1.12; δεήσεται . ., ὅ. δίκην μὴ δῷ ib. 23; ὅ. μὴ ἀποθάνῃ ἠντεβόλει Lys. 1.29; παρακελεύεσθε ὑμῖν αὐτοῖς ὅ . . . ἐξίητε Lycurg. 127 (ἔξιτε Rehdantz): with ἄν, δεῖταί μου σφόδρα ὅπως ἂν οἰκουρῇ Ar. Ach. 1060, cf. Hdt. 2.126, 3.44; διεκελεύετο ὅπως ἂν . . ἐγγράφωσί με Is. 7.27; so δεῖ σʼ ὅ. δείξεις (for δεῖξαι), S. Aj. 556, may be expld. as ellipsis for δεῖ σʼ ὁρᾶν (σκοπεῖν) ὅπως, cf. Id. Ph. 55; δεῖ σʼ ὅπως . . μηδὲν διοίσεις . . Cratin. 108.

ὅπως, ep. ὅππως, ion. ὅκως, korrelat. zu πῶς;
1) relativ u. indirekt fragend, wie, aufwelche Weise, so wie ; ἔσπετε νῦν μοι, ὅππως δὴ πρῶτον πῦρ ἔμπεσε, Il. 16.113 ; φράζεο, ὅπως κε πόλιν σαώσεις, 17.144 ; φράζευ, ὅπως μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσεις, Od. 13.376 ; auch. entspricht οὕτως und ὥς, ὅπως φρεσὶ σῇσι μενοινᾷς, ὥς τοι Ζεὺς τελέσειεν, 15.111 ; auch ein vorangehendes τοῖος, τοῖόν με ἔθηκεν, ὅπως ἐθέλει, also für οἷον, 16.208 ; σεαυτὸν σῶζʼ ὅπως ἐπίστασαι, Aesch. Prom. 374 ; οὐκ οἶδʼ, ὅπως ὑμῖν ἀπιστῆσαί με χρή, 643, neben ὅπῃ, 877 ; auch in Vergleichungen, ὀχλεῖς μάτην με, κῦμʼ ὅπως, παρηγορῶν, 1003 ; εἰκῆ κράτιστον ζῆν, ὅπως δύναιτό τις, Soph. O.R. 979 ; dem οὕτως entsprechend, El. 1288 ; ὧδʼ ὅπως καὶ σοὶ φίλον καὶ τοὐμὸν ἔσται τῇδε, 1293 ; ὅπως μολούμεθʼ ἐς δόμους οὐκ ἔχω, O.C. 1739 ; – ὅπως ἔχω, wie ich gerade bin, ohne Vorbereitung, sogleich, Soph. Phil. 808 ; u. in Prosa, Thuc. 3.20 (vgl. ἔχω); u. in indirekter Frage auch c. gen., οὐ γὰρ οἶδα, παιδείας ὅπως ἔχει καὶ δικαιοσύνης, Plat. Gorg. 470e, vgl. Rep. III.389c, IV.421c ; ὅπως βούλεται, Prot. 336b u. sonst. Außer dieser gewöhnlichsten Verbindung mit dem indic. wird es mit ἄν u. dem conj. verbunden, eine Bedingung für Gegenwart od. Zukunft auszudrücken, wie immer auch, quomodocunque ; κατὰ τωὐτὸ ἰέναι πάντας, τῇ ἂν αὐτὸς ἐξηγέηται, ὅκως ἂν αὐτὸν ὁρέωσι σπουδῆς ἔχοντα, wie sie ihn immer würden eilen sehen, Her. 9.66 ; ὅπως ἂν βούλησθε, Plat. Phaed. 115c ; ὅπως ἂν φῇ ἔχειν, Gorg. 481d ; λεκτέον, ὅπως ἂν ἡμῖν παρείκωσι θεοὶ νομοθετεῖν, so wie immer, so weit, Legg. XI.934c ; Xen. Cyr. 5.3.9 ; – Hom. hat so auch den bloßen conj. ohne ἄν, Ζεὺς αἴτιος, ὅς τε δίδωσιν ἀνδράσιν ὅπως ἐθέλῃσιν, ἑκάστῳ, Od. 1.349, wie 6.189, Il. 10.225. – In der indirekten Frage steht, nach vorangehendem Präsens oder Futurum, der conj. bes. nach ἔχω, οὐκ ἔχω, ὅπως σοι εἴπω, ὃ νοῶ, Plat. Euthyphr. 11b ; οὔτε γὰρ ὅπως βοηθῶ ἔχω, οὔτʼ αὖ ὅπως μὴ βοηθήσω ἔχω, Rep. II.368b ; – Hom. setzt nach κε hinzu, φράζεσθαί σε ἄνωγεν, ὅππως κεν νῆας σόῃς, er heißt dich überlegen, wie du etwa die Schiffe retten könnest, Il. 9.681, vgl. 20.243 ; so auch σὲ δὲ φράζεσθαι ἄνωγα, ὅππως κε μνηστῆρας ἀπώσεαι (conj. aor.), Od. 1.270, vgl. ib. 295. – Nach einem Präteritum in der indirekten Rede der opt., ἀλλʼ ἄρα μερμήριζεν, ὅπως ἀπολοίατο πᾶσαι νῆες, Od. 9.554 ; αὐτὰρ ἐγὼ βούλευον, ὅπως ἐρέοιμι ἑκάστην, 11.229, vgl. 15.170, 203, Il. 18.473, 21.137, 24.680 ; Soph. Ant. 271 ; ὥστε οὔθʼ ὅπως οὖν ὀργιζοίμην εἶχον, Plat. Symp. 219d ; ὅπη καὶ ὅπως εἰς τὸ σῶμα ἀφίκοιτο, οὐκ εἰδέναι, Rep. X.621b. – Sehr gewöhnlich ist aber auch in dieser indirekten Frage der ind., bes. fut., οὐδέ τί πω σάφα ἴδμεν, ὅπως ἔσται τάδε ἔργα, wir wissen nicht recht, wie die Dinge kommen werden, was daraus werden wird, Il. 2.252, Od. 17.78 u. öfter ; φράζευ, ὅπως μνηστῆρσιν ἀναιδέσι χεῖρας ἐφήσεις, Od. 13.376, vgl. 14.329, 20.29, 39, Il. 1.136, 9.251, 17.144 ; δεῖ ὅπως τὰ τοῦ θεοῦ μαντεῖʼ ἄριστα λύσομεν σκοπεῖν, Soph. O.R. 407, vgl. O.C. 1739 ; u. so in Prosa, βουλεύεται, ὅπως μήποτε ἔτι ἔσται ἐπὶ τῷ ἀδελφῷ, Xen. An. 1.1.4, u. sonst. – Auch der opt. potent. wird gesetzt, ὅτι οὐκ αὖ μανθάνεις, ὅπως ἂν ταῦτα γένοιτο, Plat. Rep. III.393d ; τοῦτον τὸν μῦθον ὅπως ἂν πεισθεῖεν ἔχεις τινὰ μηχανήν, ibid. 415c ; ἐπυνθάνετο, ὅπως ἂν κάλλιστα πορευθείη, Xen. An. 3.1.7, vgl. 4.3.14, 5.7.7 ; ὅπως βουλευσόμεθα, ὅπως ἂν ἄριστα ἀγωνιζοίμεθα, Cyr. 2.1.4. – Direkt fragend scheint es zu stehen, wenn man in Beziehung auf ein voranstehendes πῶς ; die Antwort mit ὅπως ; einleitet, πῶς με χρὴ καλεῖν ; – ὅπως ; τὴν καρδόπην, wie ? (fargst du ?) Ar. Nub. 667, vgl. Eq. 1068, Plut. 139 ; so auch Plat. Hipp. mai. 292c, Legg. II.662a. – Besonders bemerke man noch folgende Verbindungen : οὐκ ἔσθʼ ὅπως, es geht auf keine Weise, es ist durchaus unmöglich ; οὐκ ἔσθʼ ὅπως λέξαιμι, Aesch. Ag. 606 ; οὐκ ἔσθʼ ὅπως ποτʼ ἕξεις, Soph. Phil. 518, vgl. O.C. 1374, Ant. 329 ; ἐγὼ μὲν οὖν οὐκ ἔσθʼ ὅπως σιγήσομαι, Ar. Plut. 18, u. sonst, wie Dem. 18.208, οὐκ ἔστιν, οὐκ ἔστιν ὅπως ἡμάρτετε ; – οὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐ, es ist unmöglich, daß nicht, d.i. es muß durchaus, fieri non potest quin, οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπως ὅδʼ οὐκ Ὀρέστης ἐστίν, der muß Orestes sein, Soph. El. 1471 ; οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν ταῦθʼ ὅπως οὐχ ὧδʼ ἔχειν, Aj. 371, es dürfte wohl nicht möglich sein, daß sich dies nicht so verhielte, d.i. Geschehenes kann nicht ungeschehen gemacht werden ; vgl. O.R. 1058, O.C. 97 ; οὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐκ ἐξελῶ ʼκ τῆς οἰκίας, Ar. Nub. 802, vgl. Plut. 851, Eq. 424 ; – οὐχ ὅπως, ich will nicht sagen, nicht als ob, πε παύμεθʼ ἡμεῖς, οὐχ ὅπως σε, Soph. El. 786 ; οὔκουν ὅπως μνησθῆναι ἄν τις ἐτόλμησε πρός τινα περὶ Κύρου φλαῦρόν τι, ἀλλʼ ὡς, Xen. Cyr. 8.2.12 ; Hell. 5.4.34 ; Dem. 10.41 προσήκει τούτους οὐχ ὅπως ὧν ἡ πόλις δίδωσιν ἀφελέσθαι τι, ἀλλʼ εἰ καὶ μηδὲν ἦν τούτων, ἄλλοθεν σκοπεῖν, d.i. nicht nur nicht Etwas fortzunehmen, sondern vielmehr ; so 21.11 u. öfter. – Selten steht es geradezu für ὡς :
   a) bei Vergleichungen, ὀχλεῖς μάτην με, κῦμʼ ὅπως, παρηγορῶν, Aesch. Prom. 1003 ; Ἔρωτι ὅστις ἀντανίσταται, πύκτης ὅπως εἰς χεῖρας, οὐ καλῶς φρονεῖ, Soph. Trach. 442 ; μήτηρ χὠ κοινολεχὴς αἴγισθος, ὅπως δρῦν ὑλοτόμοι, σχίζουσι κάρα, El. 98, öfter ; einzeln bei sp.D., wie δμωῒς ὅπως Ap.Rh. 1.285.
   b) c. superl., wie quam, den höchst möglichen Grad ausdrückend, ὅπως ὤκιστα, Theogn. 427 ; ἄριστα, Aesch. Ag. 586, öfter ; σφῷν δʼ ὅπως ἄριστα συμφέροι θεός, Soph. Phil. 623 ; O.R. 1410 ; vollständig οὕτως ὅπως ἥδιστα, Trach. 329, auf eine so angenehme Weise, wie die allerangenehmste ist ; auch ὅπως τάχιστα, sobald als, Aesch. Prom. 228, Ar. Vesp. 168, 365 ; Krüger vergleicht mit diesem Gebrauch Xen. An. 2.5.7, οὐκ οἶδα, οὔτʼ εἰς ποῖον ἂν σκότος ἀποδραίη, οὔθʼ ὅπως ἂν εἰς ἐχυρὸν χωρίον ἀποσταίη, was offenbar für εἰς ὡς ἐχυρόν steht.
2) wie unser wie dient es auch
   a) zur Bestimmung der Zeitumstände ; Τρῶες δʼ ἐρρίγησαν, ὅπως ἴδον αἰόλον ὀπφιν, Il. 12.208, wie, als sie sahen, vgl. Od. 3.373, 22.22 ; Soph. Trach. 762c. C. 1638 ; τὸν δʼ ὅπως ὁρᾷ Ξέρξης, wie, als diesen Xerxes sieht, Aesch. Pers. 194 ; μετὰ ταῦθʼ, ὅπως νῷν ἐγένεθʼ υἱὸς οὑτοσί, Ar. Nub. 81 ; öfter Her., ὅκως ἡ συμβολὴ ἐγίνετο, 9.66, u. mit dem optat. iterativ. in Beziehung auf die Vergangenheit, ὅκως εἴη ἐν τῇ γῇ καρπὸς ἁδρός, τηνικαῦτα –, 1.17, vgl. 68, 100, 162 ; vgl. auch Plat. ὅπως ἄν τις πλέον ὑπερβὰς ἑβδομήκοντα ζῇ, sobald wie, Legg. VI.755a ; ὅπως πρῶτα, sobald als, Hes. Th. 156.
   b) zur Angabe des Grundes, ἄχος, ὅπως δὴ δηρὸν ἀποίχεται, Trauer, wie er, darüber, daß er so lange fort ist, Od. 4.109.
   c) auch zur Bildung eines Objectsatzes, bei Verbis des Sagens, Glaubens u. ähnlichen, wie auch wir zuweilen wie für daß gebrauchen, ὑπωπτεύετο, ὅπως μήποτʼ ἂν ἄψυχα ὄντα οὕτως εἰς ἀκρίβειαν θαυμαστοῖς ἂν ἐχρῆτο νοῦν μὴ κεκτημένα, er vermutete, daß sie niemals gebrauchen würden, Plat. Legg. XII.967b ; οὐκ ἔχω πῶς ἀμφισβητοίην, ὅπως οὐ πάντα ἐγὼ ἐπίσταμαι, ἐπειδήπερ ὑμεῖς φατε, Euthyd. 296e, wie ich zweifeln oder meinen sollte, daß ich nicht Alles verstehe, wo Heindorf zu vergleichen ; ὅπως ἄχθομαι, μήδʼ ὑπονοεῖτε, Xen. Cyr. 3.3.20 ; u. so bes. nach den Verbis, die ein Sorgetragen, Anordnen bedeuten, wie im lat. ut ; auch verbieten, ἀπηγόρευες, ὅπως μὴ τοῦτο ἀποκρινοίμην, Plat. Rep. I.339a, welche Konstruktion auch bei den einzelnen Verbis angeführt ist, auch sich aus den folgenden Beispielen ergibt. Denn diese Verbindungen bilden den Uebergang zu der Bdtg
3) damit, auf daß, bei der man auch von der ursprünglichen Bdtg wie ausgehen muß.
Die Konjunktion ὅπως wird dann konstruiert,
A) wenn sie von einem tempus der Gegenwart oder der Zukunft abhängig ist, auf die Zukunft bezüglich,
   a) c. ind. fut., θέλγει, ὅπως Ἰθάκης ἐπιλήσεται, sie liebkost ihn, damit er Ithakas vergessen soll, Od. 1.57 ; häufig bei den Attikern, ὅπως δʼ ὅμαιμον αἷμα μὴ γενήσεται, δεῖ κάρτα θύειν, Aesch. Suppl. 444 ; ὅπως χρονίζον εὖ μενεῖ βουλευτέον, Ag. 821 ; auch nach imperat. aor., ἀγγείλατʼ ἐντολὴν ὅπως Τελαμῶνι δείξει, Soph. Aj. 564 ; auch δέδοιχʼ ὅπως μὴ ʼκ τῆς σιωπῆς τῆσδʼ ἀναρρήξει κακά, O.R. 1074 ; τρέψομαι, ὅπως βασανιῶ, Ar. Ran. 1117 ; ποίεε, ὅκως ἐκείνην θεήσεαι, Her. 1.8 ; σοὶ μελέτω, ὅκως μή σε ὄψεται, ibid. 9 ; φόβος ἐστίν, ὅπως μὴ αὖθις διασχισθησόμεθα, Plat. Symp. 193a ; aber ib. 174e, εἰς καλὸν ἥκεις, ὅπως συνδειπνήσεις, haben die mss. συνδειπνήσῃς ; vgl. mit ähnlichen Varianten Rep. III.403b, VI.488d ; wenn sich auch Dawesʼ Regel, daß der conj. des aor. I. act. u. med. nicht gebraucht werde in dieser Verbindung, nicht durchweg bestätigt, so sind doch die Beispiele mit dem ind. fut. bei weitem überwiegend ; vgl. Krüger zu Xen. An. 1.3.14, u. sonst in Prosa überall, bes. nach ἐπιμελεῖσθαι, παρασκευάζεσθαι, πάντα ποιεῖν, σκοπεῖσθαι, φυλάσσειν u. ähnl., wo meist die Grundbedeutung von ὅπως noch merklich hervortritt.
   b) cum conj.; λεύσσει, ὅπως ὄχʼ ἄριστα μετʼ ἀμφοτέροισι γένηται, Il, 3.110 ; περιφραζώμεθα πάντες νόστον, ὅπως ἔλθῃσι, Od. 1.76 ; λίσσεσθαι δέ μιν αὐτόν (inf. für den imperat.), ὅπως νημερτέα εἴπῃ, 3.19, vgl. 13.365, 14.181, 23.117 ; βλέπει φάος, ὅπως κατελθὼν ἀμφοῖν γένηται φονεύς, Aesch. Ag. 1631 ; u. neben dem indic. fut., σιγᾶθʼ ὅπως μὴ πεύσεταί τις, γλώσσης χάριν δὲ πάντʼ ἀπαγγείλῃ τάδε, Ch. 263 ; ἥξομεν πάλιν, ὅπως φέρωμεν, Soph. El. 58, vgl. Aj. 6, El. 382 ; φρουρήσουσʼ ὅπως αἴγισθος ἡμᾶς μὴ λάθῃ μολὼν ἔσω, 1394 ; ἄρδω σʼ ὅπως ἀναβλαστάνῃς, Ar. Lys. 384 ; ποίεε ὅκως μοι καταστήσῃς τὸν παῖδα, Her. 1.209 ; vgl. Plat. Gorg. 495e, 515c u. das unter a) Bemerkte ; δεῖ πειρᾶσθαι, ὅπως καλῶς νικῶντες σῳζώμεθα, Xen. An. 3.2.3 ; bemerke ὅκως ποιήσωσι Her. 2.120 ; ὅπως μὴ βουλεύσησθε Thuc. 1.72 ; ὅπως μὴ βοηθήσωσιν 4.66 ; Folgde. – Eben so nach imper. u. conj. hortat., des aor., ἀποσταθῶμεν, ὅπως δοκῶμεν τῶνδʼ ἀναίτιαι κακῶν, Aesch. Ch. 860 ; μέθες τόδʼ ἄγγος νῦν, ὅπως τὸ πᾶν μάθῃς, Soph. Phil. 1196 ; δὸς ὅπως ἐμαυτὴν ξὺν τῇδε κλαύσω κἀποδύρωμαι, El. 11101 φάνηθι, ὅπως μοι Νύσια ὀρχήματα ἰάψῃς, Aj. 685 ; u. nach einem perf., ἱκέτις ἀφῖγμαι, ich bin da, ὅπως λύσιν τίνʼ ἧμιν εὐαγῆ πόρῃς, O.R. 921.
   c) zu dem conj. tritt noch ἄν od. κέν ; πείρα, ὅπως κεν δὴ σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκηαι, wo noch die Bdtg wie sichtbar ist, wie du immer gelangen magst, d.i. damit du gelangest, Od. 4.545 ; ὅπως δʼ ἂν εἰδῇ – φράσω, Aesch, Prom. 826 ; φύλασσε τἂν οἴκῳ καλῶς, ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε, Ch. 573, daß sich wa möglich Alles gut vereine, vgl. Eum. 543, 984 Suppl, 239 ; ἴσθι πᾶν τὸ δρώμενον, ὅπως ἂν εἰδὼς ἧμιν ἀγγείλῃς σαφῆ, Soph. El. 41, vgl. Trach. 615, O.C. 581 ; auch in Prosa, ἐπιμελοῦνται ὃπως ἂν οἱ νέοι μηδὲν κακουργῶσι, eigtl. wie immer die Jüngeren nichts Böses tun möchten, Plat. Prot. 326a (nach ἐπιμελεῖσθαι auch ὅπως mit ἄν u. ont., opt. pot., ἐπιμελεῖται, ὅπως ἂν θηρῷεν, Xen. Cyr. 1.2.10 ; Thuc. 7.65 ; s. auch unter 1); μηχανητέον, ὅπως ἂν διαφύγῃ καὶ μὴ δῷ δίκην, Gorg. 481a, vgl. Phaedr. 239b, Phaed. 59e, Symp. 187e, Rep. III.411e ; so schreibt Krüger Xen. An. 7.4.2 τὴν λείαν ἀπέπεμψε, ὅπως ἂν μισθὸς γένηται τοῖς στρατιώταις, wo der conj. nach dem aor. zu bemerken.
B) nach einem Präteritum, auf Vergangenes bezüglich, cum op tat.; οὔτε ποτʼ εἰν ἀγορῇ δίχʼ ἐβάζομεν – ἀλλʼ ἕνα θυμὸν ἔχοντε – φραζόμεθʼ (imperf.) Ἀργείοισιν ὅπως ὄχʼ ἄριστα γένοιτο, Od. 3.127 ; ἡ δὲ μάλʼ ἡνιόχευεν, ὅπως ἅμʼ ἑποίατο πεζοί, 6.119, vgl. 8.345, 420 ; nach dem aor., οὐδʼ ἐνόησα νηὸς ἐμῆς ἐπιβᾶσαν, ὅπως τί μοι ἄλγος ἀλάλκοις, 13.319, die Absicht der Athene beim Besteigen des Schiffes aussprechend, vgl. 14.312, 18.160 ; ἐθρέψατο, ὅπως γένοισθε πρὸς χρέος τόδε, Aesch. Spt. 20, vgl. Eum. 640 ; auch nach dem historischen Präsens, ἐνταῦθα πέμπει τούσδʼ ὅπως κτείνοιεν, Pers. 442 ; ἀφικόμην, ὅπως σοῦ πρὸς δόμους ἐλθόντος εὖ πράξαιμί τι, Soph. O.R. 1005 ; O.C. 1307 ; τῶν λόγων ἐπῃσθόμην πρὸς ἔξοδον στείχουσα, – ὅπως ἱκοίμην, Ant. 1170 ; – auch nach einem vorangehenden optat., γενοίμαν, ὅπως προσείποιμεν, Aj. 1200 ; – inlängerer indirekter Rede, Trach. 951 ; – διώρυχα ὀρύσσειν μηνοειδέα, ὅκως ἐς τὰ ἀρχαῖα ἐσβάλλοι, Her. 1.75, 99 ; Plat. Prot. 321a, Tim. 77e ; τὸν Κῦρον ἀπεκάλει, ὅπως τὰ ἐν Πέρσαις ἐπιχώρια ἐπιτελοίη, Xen. Cyr. 1.4.25 ; ἐκάλεσέ τις αὐτόν, ὅπως ἴδοι τὸ ἱερά, An. 2.1.9, öfter ; auch nach einem historischen Präsens, 4.6.1 ; ἀπεκρίνατο, ὅτι αὐτῷ μέλοι ὅπως καλῶς ἔχοι, 1.8.13, vgl. 7.7.44, er werde dafür sorgen, daß es gut sein solle.
C) nach einem indicat. der Nichtwirklichkeit, oder einem denselben vertretenden Satze, c. ind. impf. u. aor.; εἴθʼ εἶχε φωνὴν εὔφρονα, ὅπως μὴ κινυσσόμην, Aesch. Ch. 194 ; τί δῆτʼ οὐκ ἐν τάχει ἔρριψʼ ἐμαυτήν, ὅπως τῶν πάντων πόνων ἀπηλλάγην, damit ich befreit worden wäre, Prom. 751 ; ὡς ὤφελον πάροιθεν ἐκλιπεῖν βίον, πρὶν ἐς ξένην σε γαῖαν ἐκπέμψαι, ὅπως θανὼν ἔκεισο, Soph. El. 1123 ; οὐκ οὖν ἐχρῆν σε Πηγάσου ζεῦξαι πτερόν, ὅπως ἐφαίνου τοῖς θεοῖς τραγικώτερος, Ar. Pax 136. – Aus dem Vorhergehenden erklärt sich der absolute Gebrauch von ὅπως. Wie man nämlich sagt ὅρα, ὅκως μή σευ ἀποστήσονται, Her. 3.36, siehe zu, nimm dich in Acht, daß sie nicht von dir abfallen, so wird auch ὅπως μή c. conj. od. fut. indicat. absolut gebraucht, warnend od. verbietend, daßnurnichtetwa, 6.85 ; ὅπως γε μὴ ὁ σοφιστὴς ἐξαπατήσει ἡμᾶς, Plat. Prot. 313c, wo wieder die mss. alle ἐξαπατήσῃ haben (vgl. oben a); ὅπως μὴ λήσετε διαφθαρέντες, Gorg. 487d ; ἀλλʼ ὅπως μὴ οὐχ οἷός τʼ ἔσομαι, Rep. VI.406d ; vgl. τόδε σκεψώμεθα, ὅπως μὴ ἡμᾶς τὰ πολλὰ ταῦτα ὀνόματα ἐξαπατᾷ, Crat. 439b ; εὐλαβούμενοι, ὅπως μὴ ἐγὼ ἐξαπατήσας οἰχήσομαι, Phaed. 91e ; ὅπως οὖν μὴ ἀπολῇ μαστιγούμενος, Xen. Cyr. 1.3.18, vgl. 4.1.16, öfter ; ὅπως οὖν ἔσεσθε ἄνδρες ἄξιοι τῆς ἐλευθερίας, ohne vorangehendes Verbum, daß ihr euch nun auch als Männer zeigt, welche der Freiheit würdig sind, An. 1.7.3 ; ἄγε ὅπως πρωῒ παρέσῃ, Cyr. 5.2.21 ; vgl. Ar. Nub. 489 ; also auch ohne Negation, aufmunternd ; ὅπως μηδεὶς πεύσεται, Lys. 1.21.

ὅπως

ὅππως

• • 1

    In such way or manner as, as.(a)

    With indic. : ἔρξον ὅπως ἐθέλεις Il. 4.37 : Od. 13.145. Cf. Od. 14.172, Od. 15.111, etc.–(b)

    With subj. or opt. in conditional relative sentences. For the examples and constructions see Table at end III.B.a 1 2,

  • • b

      (1).

  • 2

    In object clauses, in what way or manner, how.

  • • a

      With indic. : κατάλεξον ὅπως ἤντησας ὀπωπῆς Od. 3.97. Cf. Il. 10.545, etc. : Od. 4.109 (thinking how . . .), etc.

      With fut. : οὐδʼ ἴδμεν ὅπως ἔσται τάδε ἔργα Il. 2.252. Cf. Il. 4.14, etc. : Od. 13.376, 386, Od. 19.557, etc.

      After a past tense : ἑλίσσετο μερμηρίζων ὅππως χεῖρας ἐφήσει Od. 20.29.

    • b

      With subj., pure or with κεν : οὐδέ ἑ λήθει ὅππως τανύσῃ Il. 23.324. Cf. Il. 3.110, Il. 10.225, Il. 17.144, etc. : φράζεσθαι ὅππως κε μνηστῆρας ἀπώσεαι Od. 1.270. Cf. Od. 1.77, etc.–

    • c

      With opt. : μερμήριξεν ὅππως ἐξαπάφοιτο Il. 14.160. Cf. Il. 1.344, etc. : Od. 3.129, Od. 9.554, etc.

      With κεν Il. 9.681.

  • 3

    In final clauses, so that, in order that.

  • • a

      With fut. : ὅπως ἀντάξιον ἔσται Il. 1.136. Cf. Od. 1.57.

    • b

      With subj. : λοχῶσιν ὅπως ἀπὸ φῦλον ὄληται Od. 14.181. Cf. Od. 3.19.–

    • c

      With opt. : ὅπως κῆρας ἀλάλκοι Il. 21.548. Cf. Od. 6.319, Od. 13.319, etc.

  • 4

    When : ὅπως ἴδον αἷμα Il. 11.459. Cf. Il. 12.208 : Od. 3.373, Od. 22.22.

ὅπως

• • a how introducing object cl.
  • • α c. aor. ind. κατέφρασεν, ὁπᾷ ἔθυε, καὶ πενταετηρίδʼ ὅπως ἄρα ἔστασεν ἑορτὰν O. 10.56
    • β c. fut. ind. οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπως τὰ θεῶν βουλεύματʼ ἐρευνάσει βροτέᾳ φρενί fr. 61. 3.
    • γ c. aor. opt. ὄφρα ἐν φρασὶ πάξαιθʼ ὅπως σφίσι μὴ κοίρανος ὀπίσω πάλιν οἴκαδʼ Μέμνων μόλοι N. 3.62
  • b = ὡς, in comparison, like ἔλαμψαν δʼ ἀελίου δέμας ὅπῳ[ς] ἀγλαὸν ἐς φάος ἰόντες δίδυμοι παῖδες (supp. Maas: ὁπό[τʼ] G-H) Pae. 12.14

ὅπως : how, in order that, as. —(1) indirect interrog., οὐδέ τί πω σάφα ϝίδμεν ὅπως ἔσται τάδε ϝέργα, ‘how these things will be,’ Il. 2.250; then implying purpose, φράζεο νῦν ὅππως κε πόλιν καὶ ϝάστυ σαώσεις, ‘how you are to save,’ Il. 16.144; and purely final, λίσσεσθαι δέ μιν αὐτός, ὅπως νημερτέα ϝείπῃ, ‘that he speak the truth,’ Od. 3.19.—(2) rel., as; ἔρξον ὅπως ἐθέλεις, Il. 4.37; θαύμαζεν δʼ ὁ γεραιός, ὅπως ἴδεν ὄφθαλμοῖσιν, Od. 3.373; causal, Od. 4.109.

ὅπως compd. of the relat. ὅ or ὅς, and the adv. πῶς

• AConj. of Manner, as, in such manner as, and with interrog. force how, in what manner, Lat. ut, quomodo.
• BFINAL CONJ., like ἵνα, that, in order that.
• ACONJ. OF MANNER, how, as:
• • IRelative to ὥς or οὕτως, in such manner as, as, Lat. ut, sicut, ἔρξον ὅπως ἐθέλεις Hom.; with fut. Ind., esp. after Verbs of seeing, providing, taking care that, in what manner, how, ἔπρασσον ὅπως τις βοηθεία ἥξει Thuc.
  • • 2with ἄν (Epic ke) and Subj. in indefinite sentences, just as, however, ὅππως κεν ἐθέλῃσιν Il.; οὕτως ὅπως ἂν αὐτοὶ βούλωνται Xen.
    • 3with opt. after historical tenses, οὕτως ὅπως βούλοιντο Xen.
    • 4οὐκ ἔστιν ὅπως there is no way in which, it cannot be that, οὐκ ἔσθʼ ὅπως σιγήσομαι Ar.; so, οὐκ ἔστιν ὅπως οὐ, fieri non potest quin, οὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐ ναυτιᾷς Ar.: —so in questions, ἔσθʼ ὅπως ἔλθωμεν can we possibly come? Ar.
    • 5like ὡς in comparisons, as, like as, κῦμʼ ὅπως Aesch., etc.
    • 6also like ὡς or ὅτι, Lat. quam, with Sup. of Advs., ὅπως ἄριστα Aesch.; ὅπως ἀνωτάτω as high up as possible, Ar.
    • 7with a gen. added, σοῦσθε ὅπως ποδῶν (sc. ἔχετε) run as you are off for feet, i. e. as quick as you can, Aesch.
    • 8sometimes of Time, when, ὅπως ἴδον αἷμʼ Ὀδυσῆος Il., etc.; with opt., whenever, ὅπως μὲν εἴη καρπὸς ἁδρός Hdt.; with Sup. of Advs., ὅπως τάχιστα Aesch.
    • 9οὐχ ὅπως . ., ἀλλὰ . ., not only not . . but . . (where there is an ellipsis of λέγω or ἐρῶ), οὐχ ὅπως κωλυταὶ . . . γενήσεσθε, ἀλλὰ καὶ . . . δύναμιν προσλαβεῖν περιόψεσθε, not only will you not become hinderers, but you will also . ., Thuc., etc.:—so sometimes μὴ ὅπως (where an imperat. must be supplied), μὴ ὅπως ὀρχεῖσθαι ἀλλʼ οὐδὲ ὀρθοῦσθαι ἐδύνασθε do not [think] that you can dance, but not even could you stand upright (i. e. so far from being able to dance), Xen.
  • IIin indirect questions, how, in what way or manner, οὐδὲ ἴδμεν ὅπως ἔσται τάδε ἔργα Il., etc.:—also λεύσσει ὅπως τι γένηται Il.
  • • 2with Opt., after tenses of past time, μερμήριξεν ὅπως ἀπολοίατο νῆες Od.
    • 3ὅπως ἄν (κεν) with the Subj. makes the manner indefinite, πείρα ὅπως κεν δὴ σὴν πατρίδα γαῖαν ἵκηαι try how or that in some way or other, Od.; after Verbs of fear and caution, ὅπως and ὅπως μή are used with Fut. Ind. or Aor. Subj., δέδοιχʼ ὅπως μὴ τεύξομαι Ar.; ὅπως λάθω δέδοικα Eur.:—this construction is most freq. in an imperative sense, ἄθρει, ὅπως μὴ ἐκδύσεται Ar.:—hence ὅπως or ὅπως μή are used with fut. or Subj. just like the imperat., ὅπως παρέσει μοι πάρισθι, be present, Ar.;— ὅπως μὴ ᾖ τοῦτο Plat.
    • 4ὅπως is used as the echo to a preceding πῶς; in dialogue: A. καὶ πῶς; B. ὅπως; [dʼye ask] how? Ar.; A. πῶς με χρὴ καλεῖν; B. ὅπως; Ar.
• Bas FINAL CONJ. that, in order that, Lat. quo = ut, with Subj. after principal tenses, τὸν δὲ μνηστῆρες λοχῶσιν, ὅπως ὄληται Od.
• • • 2with Opt. after historical tenses, πὰρ δέ οἱ ἔστη, ὅπως κῆρας ἀλάλκοι Il.
    • 3with Ind. of historical tenses, of consequence which has not followed or cannot follow, τί οὐκ ἔρριψʼ ἐμαυτὴν τῆσδʼ ἀπὸ πέτρας, ὅπως ἀπηλλάγην Aesch.