ὕφαλος
ὕφαλος, under the sea
ὕφᾰλ-ος, ον, (ἅλς)
- under the sea, ἔρεβος ὕ. the darkness of the deep, S. Ant. 589 (lyr.); ὕ. πέτραι AP 11.390 (Lucill.), cf. Ael. NA 14.28, Jul. Or. 1.41a; μὴ περὶ τὴν ὕφαλον (without πέτραν) ῥαγῇ τὸ σκάφος Lib. Ep. 308, cf. Id. Or. 62.32; νῆσος Luc. DMar. 10.1; τὸ ὕ. (sc. ἔδαφος), Str. 1.3.5; τὰ ὕ. τῆς νεώς the parts under water, opp. τὰ ἔξαλα, Luc. JTr. 47; ὕ. πληγή, τραύματα, damages to a ship under water, Plb. 16.3.2, 16.4.12.
- 2 metaph., secret, crafty, of men, EM 785.44; ὑ. ἡλικία καὶ μνησίκακος Gal. 19.489.
- II somewhat salt, ὕδατα v.l. for ὑφαλυκά, Hp. Aër. 3.
ὕφ·αλος, ος, ον [ᾰ]
1 qui est sous la mer, caché sous la mer, Soph. Ant. 589 ; Luc. D. mar. 10, 1 ; Anth. 11, 390 ; ὕφαλα τραύματα, Pol. 16, 4, 12, avaries ou voies d’eau dans la partie du navire qui se trouve sous l’eau ; τὰ ὕφαλα, Luc. J. tr. 47, partie du navire qui se trouve sous l’eau ||
2 un peu salé, Hpc. Aër. 281.
Étym. ὑ. ἅλς.
1. onderzees, onder water:
2. geneesk. enigszins zout.
ὕφαλος, unter dem Meere ; ὕφαλα τραύματα, Lecke, welche das Schiff unter dem Wasser bekommt, wie πληγή, Pol. 16.3.2, 16.4.12 ; Soph. vrbdt ἔρεβος ὕφαλον Ant. 585 ; Sp., wie Ael. H.A. 14.28 ; Alciphr. 1.1 u. öfter bei Luc.
Uebertr. wie ὕπουλος, versteckt, hinterlistig.
Uebertr. wie ὕπουλος, versteckt, hinterlistig.
ὕφαλος
ὕφ-ᾰλος, ον,
ἅλς
- under the sea, ὕφ. Ἔρεβος the darkness of the deep, Soph.; τὸ ὕφαλον the lower waters, Strab.