ᾠδικός
ᾠδικός, fond of singing, vocal, musical
ᾠδικός, ή, όν,
- musical, as Subst., musician, Ar. Fr. 8D., Arist. EE 1238a36, etc.; opp. ῥητορικός, Plu. QConv. 2.622a; opp. ὀρχηστικός, Theopomp.Hist. 111 (a); of animals, opp. ἄνῳδος, Arist. HA 488a34; ᾠδικώτερος κύκνων Luc. Tim. 47, cf. DMar. 1.5 (Comp.), Electr. 4; ὄρνιθες τῶν ᾠδικῶν Ael. VH 14.30. Adv. -κῶς Ar. V. 1239, Pl.Com. 8D.: Comp. -ώτερον Luc. Sat. 4.
ᾠδικός, ή, όν :
1 propre ou apte à chanter, Arstt. Eud. 7, 2, 41, etc. ; p. opp. à ῥητορικός, Plut. M. 622a ; à ὀρχηστικός, Ath. 531c ; en parl. d’animaux, Arstt. H.A. 1, 1, 29 ; El. V.H. 14, 30 ||
2 habile à chanter, Luc. Tim. 47 ; Clém. Protr. 1 ||
Cp. ᾠδικώτερος, Luc. l. c. ; sup. ᾠδικώτατος, El. V.H. 1, 4.
Étym. ᾠδή.
ᾠδικός, zum Gesange, zum Singen gehörig, geneigt ; Arist. eth. Eud. 7.2 ; ᾠδικώτερος τῶν κύκνων Luc. Tim. 47, u. A.; der Sänger, wie Amphion und Arion, Clem.Al. adm. ad gent. 1.
• Adv. ᾠδικῶς , Ar. Vesp. 1240.
• Adv. ᾠδικῶς , Ar. Vesp. 1240.
ᾠδικός, ή, όν
- fond of singing, vocal, musical, Luc. adv. -κῶς, Ar.