About Report a problem

Menu

κλεινός

κλεινός, famous, renowned, illustrious

Could not find Κλεινὸν in Logeion dictionaries.

Κλεινὸν masculine accusative singular of κλεινός

See Κλεινὸν in Morpho

κλεινός, ή, όν, Aeol. κλεεννός (q.v.), (κλέος) poet. Adj.
  • famous, renowned, νῆσος Sol. 19.3; freq. epith. of cities, Pi. O. 3.2, 6.6, Epich. 185; esp. of Athens, Pi. Fr. 76, A. Pers. 474, E. Ph. 1758 (troch.); of persons, κ. οἰκιστήρ Pi. P. 1.31; μνῆμα τόδε κλεινοῖο Μεγιστία Epigr. ap. Hdt. 7.228; Διὸς κλεινὴ δάμαρ A. Pr. 834; ὁ κ. Φιλοκτήτης S. Ph. 575; ὁ πᾶσι κ. Οἰδίπους καλούμενος all-renowned, Id. OT 8; also ironically, ὁ πᾶσι νυμφίος Id. El. 300; τόξοισι κλεινός A. Pr. 872; of things, -ότερον γάμον Pi. P. 9.112; τὰ κ. αἰνίγματα S. OT 1525 (troch.); κ. ὄνομα Ar. Av. 810; κ. τόξα S. Ph. 654: Sup., -ότατος στέφανος E. IA 1529 (anap.); σοφία -οτάτη Ar. Nu. 1024: neut. pl. as Adv., στρατηλατήσας κλεινά E. HF 61: rare in Prose, Pl. Lg. 721c, Sph. 243a; καὶ τοῦτο κλεινὸν αὐτοῦ is well-known of him, Luc. Peregr. 18.
    • II in Crete, = τὰ παιδικά, like Att. καλός, Ephor. 149 J., Ath. 11.782c.

Saved

Recent