εὐχάριστος

εὐχᾰριστ-ος, ον,

• agreeable, τινι τέχνη X. Oec. 5.10 (Comp.); λόγοι Id. Cyr. 2.2.1 (Sup.); -ότατα καὶ πιθανώτατα εἴρηκε Plb. 12.28.11; εὐχάριστα acceptable gifts, AJA 30.249 (Cypr.). Adv. -τως, τελευτᾶν τὸν βίον to die happily, Hdt. 1.32.
• • II grateful, thankful, X. Cyr. 8.3.49 (Sup.), Inscr.Prien. 103.8 (ii/i B.C.), Ep.Col. 3.15, etc. Adv. -τως, διακεῖσθαι πρός τινα D.S. 1.90; ἀποδιδόναι Ph. 1.520; τῶν γεγονότων μνημονεύειν Plu. Tranq. 2.477f.
  • III beneficent, θεοί UPZ 41.13 (ii B.C.); title of Ptolemy V, OGI 90.5 (Rosetta); τὸ τῆς ψυχῆς εὐ. D.S. 18.28; βεβαιωτὴς (-ότης codd.) εὐχάριστος, of God, Ph. 1.128 codd. (ἰσχυρότατος cj. Cohn).

εὐχάριστος, 1) anmutig, angenehm ; λόγοι εὐχαριστότατοι Xen. Cyr. 2.2.1 ; Folgde : ὅπως ὡς εὐχαριστότατον ᾖ τὸ συμπόσιον τοῖς συνοῦσιν Plut. Aem. 28 ; – τελευτᾶν τὸν βίον εὐχαρίστως, das Leben auf erwünschte, glückliche Weise enden, Her. 1.32.
2) dankbar, πάντων τῶν ζῴων τὸν ἄνθρωπον εἶναι εὐχαριστότατον Xen. Cyr. 8.3.49 ; Plut. u. a.Sp.; εὐχαρίστως διακεῖσθαι πρός τινα DS. 1.90.
3) wohltätig, DS. 18.28 ; NT ; neben φιλόδωρος Poll. 5.140.

εὐχάριστος εὐ-χάριστος, ον χαρίζω

• • I= εὔχαρις, winning, Xen.: of things, agreeable, pleasant, elegant, Xen.:—adv., τελευτᾶν τὸν βίον εὐχαρίστως to die happily, Hdt.
  • IIgrateful, thankful, Lat. gratus, Hdt., Xen.