εὕδω

εὕδω, impf. ηὗδον Pl. Smp. 203b, E. Rh. 763, 779, εὗδον Il. 2.2, Theoc. 2.126; Ep. iter. εὕδεσκε Il. 22.503: fut. εὑδήσω A. Ag. 337: aor. εὕδησα (καθ-) Hp. Int. 12:—

• sleep, Il. 2.19, Hdt. 1.34, etc.: c. acc. cogn., ὁππότʼ ἂν αὖτε εὕδῃσθα γλυκὺν ὕπνον Od. 8.445; ὕπνον οὐκ εὐδαίμονα E. HF 1013; γλυκερὸν καὶ ἐγέρσιμον ὕπνον Theoc. 24.7; μακρὸν ἀτέρμονα νήγρετον ὕπνον Mosch. 3.104; ὕπνῳ γʼ εὕδοντα slumbering in sleep, S. OT 65; εὕδειν . . παρὰ χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ Od. 8.337, cf. 342; ξὺν ὁμήλικι εὕδειν Thgn. 1063; ὅλην διατελεῖν νύκτα εὕδοντα Pl. Lg. 807e; of the sleep of death, Πρόμαχος δεδμημένος εὕδει ἔγχει ἐμῷ Il. 14.482; οὑμὸς εὕδων . . νέκυς S. OC 621.
• • II metaph., rest, be still, ὄφρʼ εὕδῃσι μένος Βορέαο Il. 5.524; εὑδέτω πόντος εὑδέτω δʼ ἄμοτον κακόν Simon. 37.15, cf. A. Ag. 566; πόλεμον εὕδοντʼ ἐπεγείρει Sol. 4.19; εὕδουσιν ὀρέων κορυφαί Alcm. 60.1; οὔπω κακὸν τόδʼ εὕδει E. Supp. 1147 (lyr.); εὕδει χάρις sleeps, ceases, Pi. I. 7(6).17; οὔποθʼ εὕδει λυπρά σου κηρύγματα E. Hec. 662; of the mind or heart, to be at ease, πυκνῆς ἀκοῦσαι ψακάδος εὑδούσῃ φρενί S. Fr. 636, cf. Theoc. 2.126; of persons, take oneʼs ease, be inactive, κεἰ βραδὺς εὕδει S. OC 307; Γοργίαν ἐάσομεν εὕδειν we will let him rest, Pl. Phdr. 267a. (καθεύδω is generally used in Att. and later Prose, exc. Pl. ll.c., X. Cyn. 5.11.)

εὕδω, fut. εὑδήσω, impert. att. ηὗδε, Plat. Symp. 203b, schlafen, Hom. oft u. Folgde, γλυκὺν ὕπνον εὕδειν, süßen Schlaf schlafen, Od. 8.445 ; παρά τινι, 8.337 ; auch vom Todesschlaf, Il. 14.482, wie Soph. O.C. 627. u. bes. sp.D., z.B. Antip.Sid. 75 (VII.29 ; Pind., nur im praes.; ἀφύλακτον εὑδήσουσι πᾶσαν εὐφρόνην Aesch. Ag. 328 ; Soph. u. A.; Her. 1.209 ; Plat. a.a.O.; Xen. Cyn. 5.11 ; in Prosa ist καθεύδω gewöhnlicher. – Häufig übertr., ruhen, ὄφρʼ εὕδῃσι μένος Βορέαο, bis die Wut des Nordwindes sich legt, ruht, Il. 5.524 ; παλαιὰ χάρις Pind. I. 6.17 ; εὖτε πόντος – ἀκύμων εὕδοι Aesch. Ag. 552 ; συμφορά Plut. Ant. 36 ; οὐχ ὕπνῳ γʼ εὕδοντα μʼ ἐξεγείρετε, den sorglosen, Soph. O.R. 65, wie Theocr. 2.126, ruhig, zufrieden sein ; κεἰ βραδὺς εὕδει, wenn er saumselig zögert, Soph. O.C. 308 ; οὔποθʼ εὕδει λυπρά σου κηρύγματα, nimmer ruhen sie, hören sie auf, Eur. Hec. 662 ; Τισίαν ἐάσομεν εὕδειν, wir wollen ihn ruhen lassen, Plat. Phaedr. 267a ; εὕδοντα πόλεμον ἐπεγείρει Solon. eleg. v. 19 bei Dem. 19.255, wie τί δάκρυον εὗδον ἐγείρεις Callim. frg. 273.

εὕδω

3 sing. pa. iterative εὕδεσκε Il. 22.503.

(ἐν-, καθ-.)

• • 1

    To be asleep, sleep, slumber: τὸν κίχανεν εὕδοντα Il. 2.19. Cf. Il. 2.2, 23, 24, Il. 10.83, Il. 14.334, 352, 358, etc.: εὗδον παννύχιος Od. 7.288. Cf. Od. 4.804, Od. 8.317, Od. 9.428, Od. 10.12, Od. 13.74, Od. 15.5, etc.

    With ὕπνον as cognate acc. Od. 8.445.

    Of animals: ὅθι σύες εὖδον Od. 14.533.

  • 2

    To lay oneself down to sleep, go to bed, go to sleep: οὐδὲ Τρῶας εἴασεν εὕδειν Il. 10.300. Cf. Il. 9.663 = Il. 24.675, Il. 22.503: εὕδειν ὄρνυντο Od. 2.397. Cf. Od. 3.359, Od. 4.794 = Od. 18.189, Od. 11.331, 374, Od. 15.396, Od. 18.328.

    Of animals, to lie down and sleep Od. 4.405.

  • 3

    Of the sleep of death Il. 14.482.

  • 4

    Of the winds, to be hushed or stilled Il. 5.524.

εὕδω (εὓδεις, -ει.)

• 1slumber “εὕδεις, Αἰολίδα βασιλεῦ;” O. 13.67 εὕδει δʼ ἀνὰ σκάπτῳ Διὸς αἰετός P. 1.6 met., ἀλλὰ παλαιὰ γὰρ εὕδει χάρις I. 7.17 εὕδει δὲ (sc. ἁ ψυχὰ) πρασσόντων μελέων, ἀτὰρ εὑδόντεσσιν ἐν πολλοῖς ὀνείροις δείκνυσι τερπνῶν ἐφέρποισαν χαλεπῶν τε κρίσιν fr. 131b. 3.

εὕδω , ipf. εὗδον, iter. εὕδεσκε: sleep, lie down to sleep, Od. 2.397; fig., of death, Il. 14.482; of the wind, Il. 5.524.

εὕδω

• • Ito sleep, lie down to sleep, Hom., etc.; c. acc. cogn., εὕδειν ὕπνον Od., Eur., Theocr.; also, ὕπνωι εὕδειν Soph.; βραδὺς εὕδει, i. e. sleep detains him, Soph.
  • • 2of the sleep of death, Il., Soph.
  • IImetaph. to be still, be hushed, of wind, sea, etc., Il., Aesch.; of the mind, to be at ease, content, Plat., Theocr.