καταδέω

καταδέω (A), fut. -δήσω,

• bind on or to, bind fast, πρυμνήσια, ἱστόν, Il. 1.436 (tm.), Od. 2.425 (tm.); ἵππους μὲν κατέδησαν . . ἱμᾶσι φάτνῃ ἐφʼ ἱππείῃ Il. 10.567; ἐπʼ ἀμβροσίῃσι κάπῃσιν 8.434; ἐμὲ μὲν κατέδησαν . . ἐνὶ νηΐ Od. 14.345; κ. λάρνακας Hdt. 3.123:—Pass., καταδεδεμένος τοὺς ὀφθαλμούς Hdt. 2.122; ἐν φόβῳ καταδεθεῖσα E. Ion 1498 (lyr.) (so μανίη καταδεῖ τινα Hermesian. 7.85); καταδεῖται ψυχὴ ὑπὸ σώματος Pl. Phd. 83d; γλῶττα -δεδεμένη Arist. HA 492b32:—Med., bind to oneself, ἀγχόνιον βρόχον κατεδήσατο E. Hel. 687 (lyr.); σπόγγους περὶ τὰ ὦτα Arist. Pr. 960b15: metaph., ἀριθμῷ καταδήσασθαι tie up for oneself in lots, D.H. Rh. 11.3; καταδησαμένη τινὰ ὁρκίοις Parth. 12.3.
• • • • b κ. τι ἀπό or ἔκ τινος, metaph., establish securely, τὴν διὰ πάντων διήκουσαν ὠφέλειαν ἀπὸ [τοῦ συλλογισμοῦ] Procl. in Alc. p.252 C., cf. Simp. in de An. 15.34.
    • 2 bind up, θραῦμα, τραύματα, LXX Si. 27.21, Ev.Luc. 10.34.
    • 3 put in bonds, imprison, Hdt. 3.143, Th. 8.15, Pl. Ti. 70e, etc.; κ. τὴν ἐπὶ θανάτῳ (sc. δέσιν) Hdt. 5.72.
    • 4 convict of a crime, opp. ἀπολύω, c. inf., κ. τινὰ φῶρα εἶναι Hdt. 2.174, cf. 4.68.
  • II tie down, stop, check, ἀνέμων κατέδησε κελεύθους or κέλευθα, Od. 5.383, 10.20; ὅς μοι ἐφορμήσας ἀνέμους κατέδησε κελεύθου 7.272, cf. 4.380; τοῦ γε θεοὶ κατὰ νόστον ἔδησαν 14.61.
  • III bind by spells, enchant (with fut. -δήσομαι Theoc. 2.3), Din. Fr. 6.7 (Pass.), SIG 1175.2 (iv/iii B.C.), etc.; κ. τὸ ἐργαστήριόν τινος Tab.Defix. 71.2 (iii B.C.); κ. τινὰ γλῶτταν καὶ ψυχὴν καὶ λόγον Tab.Defix.Aud. 49.1 (iv/iii B. C.); γοητεῦσαι καὶ κ., of Cleopatra, D.C. 50.5:—Pass., Tab.Defix. 107a2, Clearch. 38, Plu. Isid. 2.378f; cf. καταδηνύω, καταδίδημι.

καταδέω (B),

• lack, need, c. gen., esp. of numbers, ἡ [ὁδὸς] καταδέει πεντεκαίδεκα σταδίων [ὡς] μὴ εἶναι πεντακοσίων Hdt. 2.7; πυραμίδα . . εἴκοσι ποδῶν καταδέουσαν τριῶν πλέθρων wanting 20 feet of 3 plethra, ib. 2.134; ἕνδεκα μυριάδες ἦσαν, μιῆς χιλιάδος . . καταδέουσαι Id. 9.30, cf. 70; [τὸ ναυτικὸν] δύο νεῶν κατέδεε ἐς τὸν ἀριθμόν there was a lack of two ships, 8.82 (unless κατέδεε be impersonal).
• • • 2 come after, be behind, Θῆβαι ἀνδρὸς ἰδιώτου καταδέουσιν εἰς εὐδαιμονίαν Paus. 8.33.2.
• [For mid. and pass. see s.v. καταδέομαι]

2. κατα-δέω [2. δέω] missen, met gen. spec. bij getallen: ἕνδεκα μυριάδες ἦσαν, μιῆς χιλιάδος ... καταδέουσαι elf myriaden minus duizend (= 109000) Hdt. 9.30.1.

καταδέω ¹, (δέω¹),
1) anknüpfen, festbinden ; κατέδησαν ἐϋτμήτοισιν ἱμᾶσιν φάτνῃ ἐφʼ ἱππείῃ Il. 10.567, wie 8.434 ; ἐμὲ ἐνὶ νηΐ Od. 14.345, δεσμῷ ἐν ἀργαλέῳ 15.443 ; zubinden, verschließen, versperren, ἀνέμων κέλευθα 5.383, 10.20 ; ähnlich ἐμοὶ κατέδησε κέλευθα 7.272 ; τοῦ γε θεοὶ κατὰ νόστον ἔδησαν, sie verhinderten seine Rückkehr, 14.61 ; ἐν φόβῳ καταδεθεῖσα Eur. Ion 1498, der auch das med. braucht, ἀγχόνειον βρόχον διʼ ἐμὲ κατεδήσατο Hel. 693 ; καταδεδεμένον τοὺς ὀφθαλμούς, mit verbundenen Augen, Her. 2.122.
2) binden, ins Gefängnis werfen ; συνέλαβέ σφεας καὶ κατέδησε Her. 3.143 ; τοὺς ἄλλους κατέδησαν τὴν ἐπὶ θανάτῳ 5.72, vgl. ἐπί, Folgde ; τοὺς μὲν δούλους ἠλευθέρωσαν, τοὺς δʼ ἐλευθέρους κατέδησαν Thuc. 8.15 ; dah. auch verurteilen, ὅσοι μὲν κατέδησαν φῶρα εἶναι, im Ggstz von ἀπολύειν, Her. 2.174, 4.68. – Uebertr., ἐν τούτῳ τῷ πάθει μάλιστα καταδεῖται ψυχὴ ὑπὸ σώματος Plat. Phaed. 83d.
3) durch magische Knoten bezaubern, behexen ; neben καταγοητεύω DC. 50.6 ; Harp. Vgl. κατάδεσμος. So auch zu nehmen καταδέδενται οἱ ἔρωτες Ath. XV.670c.

καταδέω ², (δέω²), ermangeln ; καταδέουσαι μιῆς χιλιάδος ἕνδεκα μυριάδες, 110 000 weniger ein Tausend, also 109 000, Her. 9.30 ; καταδεῖ τὸ ναυτικὸν δύο νηῶν ἐς τὸν ἀριθμόν 8.82 ; ἡ ὁδὸς καταδέει πεντεκαίδεκα σταδίων, ὡς μὴ εἶναι πεντακοσίων χιλίων 2.7 ; Sp., wie Paus. 8.33.3, nachstehen.

καταδέω

[κατα- 5.]

• • 1

    To tie up or secure: [ἀσκὸν] μέρμιθι Od. 10.23.

  • 2

    To tie or secure (a rope) Il. 24.274.

  • 3

    To bind or secure (a person), put (him) in bonds Od. 14.345, Od. 15.443.

    Sim.: τῶν ἄλλων ἀνέμων κελεύθους Od. 5.383. Cf. Od. 10.20.

    Fig.: κατέδησέ [με] κελεύθου (hindered me from...) Od. 7.272.

  • 4

    To halter or secure (a horse) Il. 8.434, Il. 10.567: Od. 4.40.

    In reference to a mule Il. 23.654.

    To sheep Od. 10.572.

    To goats Od. 20.176.

    To a cow and goats Od. 20.189.

καταδέω , ipf. κατέδει, aor. κατέδησε: bind down, bind fast, confine.

καταδέω fut. -δήσω

• • Ito bind on or to, bind fast, Hom., Hdt.:—Pass., καταδεδεμένος τοὺς ὀφθαλμούς, having his eyes bound, Hdt.; ἐν φόβῳ καταδεθεῖσα Eur.; καταδεῖται ψυχὴ ὑπὸ τοῦ σώματος Plat.:—Mid. to bind to oneself, Eur.
  • • 2to put in bonds, imprison, Hdt., Thuc., etc.; κ. τὴν ἐπὶ θανάτῳ (sc. δέσιν) to bind him for execution, Hdt.
    • 3to convict and condemn of a crime, κ. τινα φῶρα εἶναι Hdt.
  • IIto tie down, stop, check, ἀνέμων κατέδησε κελεύθους Od.; κατέδησε κέλευθα stopped my course, Od.

καταδέω fut. -δεήσω

• • • 1to want, lack, need, c. gen., esp. of numbers, καταδέει πεντεκαίδεκα σταδίων ὡς μὴ εἶναι πεντακοσίων it wants 15 stadia of being 500, Hdt.
    • 2Dep. καταδέομαι to intreat earnestly, Lat. deprecari, c. gen. pers., Plat.