ἄγω

ἄγω [ᾰ], impf. ἦγον, Ep. and Ion. ἄγεσκον Hdt. 1.148, A.R. 1.849: fut. ἄξω Il. 1.139, etc.: thematic aor. imper. ἄξετε Il. 3.105, inf. ἀξέμεναι, -έμεν, Il. 23.50, 111: aor. 2 ἤγαγον Il. 6.291, etc., opt. ἀγαγοίην Sapph. 159: aor. 1 ἦξα rare, ἦξε Tim. Pers. 165, part. ἄξας Batr. 119, inf. ἄξαι Antipho 5.46: pf. ἦχα SIG 1 (Abu Simbel, vii/ vi B. C.), Plb. 3.111.3, (προ-) D. 19.18, (συν-) X. Mem. 4.2.8; ἀγήγοχα OGI 219.15 (Sigeum, iii B.C.), etc., Dor. συν-αγάγοχα Test.Epict. 3.12; ἀγήοχα LXX To. 12.3, J. BJ 1.30.1, Alex. Fig. 1.11, etc. (also in compds., (εἰσ-) Ps.-Philipp. ap. D. 18.39, (κατ-) Decr. ib. 73); ἀγείοχα PTeb. 5.193 (ii B. C.), etc.; ἀγέωχα (δι-) CIG 4897d (Philae, i B. C.), PTeb. 5.198 (ii B. C.), etc.: plpf. ἀγηόχει Plb. 30.4.17:—Med., fut. ἄξομαι Hom., Hdt., Trag.: them. aor. 1 ἄξοντο Il. 8.545, imper. ἄζεσθε ib. 505: also ἀξάμην (ἐσ-) Hdt. 5.34, (προεσ-) 1.190, 8.20: aor.2 ἠγαγόμην Hom., etc., 2sg. ἀγάγαο GDI 5088.8 (Cret.):—Pass., fut. ἀχθήσομαι Pl. Hp.Ma. 292a, (προσ-) Th. 4.87, etc.; ἄξομαι in pass. sense, A. Ag. 1632, Pl. R. 458d, (προσ-) Th. 4.115, etc.: aor. 1 ἤχθην X. An. 6.3.10, Ion. ἄχθην Hdt. 6.30, part. ἀχθείς Hippon. 9: pf. ἦγμαι Hdt. 2.158, D. 13.15; also in med. sense, v. infr. B.2.

• • I lead, carry, fetch, bring, of living creatures, φέρω being used of things, δῶκε δʼ ἄγειν ἑτάροισι . . γυναῖκα, καὶ τρίποδα . . φέρειν Il. 23.512; βοῦν δʼ ἀγέτην κεράων by the horns, Od. 3.439; ἄ. εἰς or πρὸς τόπον, poet. also c. acc. loci, νόστοι δʼ ἐκ πολέμων ἀπόνους (sc. ἄνδρας) . . ἆγον οἴκους A. Pers. 863 (lyr.); Ἅιδας . . ἄγει τὰν Ἀχέροντος ἀκτάν S. Ant. 811 (lyr.); ἄ. τινά τινι Od. 14.386; ἵππους ὑφʼ ἅρματʼ ἄ. 3.476, cf. A. Pr. 465.
  • • • b part. ἄγων taking, στῆσε δʼ ἄγων Il. 2.558, cf. Od. 1.130, S. OC 1342, etc.
    • 2 take with one, ἑταίρους Od. 10.405, cf. S. OC 832, etc.; τι Il. 15.531, Hdt. 1.70; of a wife, A. Pr. 559 (lyr.) (more usu. Med., q.v.).
    • 3 carry off as captives or booty, Il. 1.367, 9.594, A. Th. 340, etc.; ἄχθη ἀγόμενος παρὰ βασιλέα Hdt. 6.30; ἀγόμενος, i.e. δοῦλος, Archil. 155, cf. E. Tr. 140, Pl. Lg. 914e; Δίκην ἄγειν to lead Justice forcibly away, Hes. Op. 220; ἡ ἐπιθυμία ἄγει Arist. EN 1147a34; of a fowler, φῦλον ὀρνίθων ἀμφιβαλὼν ἄγει S. Ant. 343: esp. in phrase ἄ. καὶ φέρειν harry, ravage a country, first in Il. 5.484 οἷόν κʼ ἠὲ φέροιεν Ἀχαιοὶ ἤ κεν ἄγοιεν, cf. 23.512 sq.; freq. in Hdt. and Att. Prose:—in Pass., ἀγόμεθα, φερόμεθα E. Tr. 1310, cf. Ar. Nu. 241: more rarely reversed, φέρουσί τε καὶ ἄγουσι Hdt. 1.88; ἔφερε καὶ ἦγε πάντας Id. 3.39: c. acc. loci, φέρων καὶ ἄγων τὴν Βιθυνίδα X. HG 3.2.2; ἦγον καὶ ἔκαον τὴν B. ib. 5; ἄ. alone, ravage, IG 9(1).333 (Locr., v B. C.): —but φέρειν καὶ ἄγειν sts. means simply bear and carry, bring together, Pl. Phdr. 279c; τὴν ποίησιν φέρειν τε καὶ ἄγειν, i.e. bring it into the state, Id. Lg. 817a, cf. X. Cyr. 3.3.2.
    • 4 ἄ. εἰς δίκην or δικαστήριον, ἐπὶ τοὺς δικαστάς to carry one before a court of justice, freq. in Att., πρὸς τὴν δίκην ἄ. E. Fr. 1049; ὑπʼ ἐπίγνωσιν ἀχθῆναι PTeb. 28.11 (ii B. C.); simply ἄγειν Pl. Grg. 527a, etc.; ἐπὶ θανάτῳ ἄ. X. An. 1.6.10, etc.:—Pass., ἐπὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε Ev.Matt. 10.18, cf. PTeb. 331.16 (ii A.D.); φόνου ἄγεσθαι Plu. Par.min. 2.309e.
    • • b Pass., to be confiscated, τὰ κτήνη ἀχθήσεται πρὸς τὰ ἐκφόρια (to meet the rent) PTeb. 27.75 (ii B. C.).
    • 5 of ships, carry as cargo, import, [οἶνον] νῆες ἄγουσι Il. 9.72, etc.; ἵνα οἱ σὺν φόρτον ἄγοιμι (i.e. σύν οἱ) Od. 14.296.
    • 6 draw on, bring on, πῆμα τόδʼ ἤγαγον Οὐρανίωνες Il. 24.547; Ἰλίω φθοράν A. Ag. 406 (lyr.); τερμίαν ἁμέραν S. Ant. 1330 (lyr.); ὕπνον Id. Ph. 638; χαράν E. Fr. 174; δάκρυ Id. Alc. 1081.
    • 7 bear up, φελλοὶ δʼ ὥς. ἄγουσι δίκτυον A. Ch. 506.
    • 8 carry far and wide, spread abroad, κλέος Od. 5.311.
    • 9 Medic., remove, φλέγμα Hp. Nat.Hom. 6, cf. Aph. 4.2; ἕλμινθα Dsc. 1.16.
  • II lead towards a point, lead on, τὸν δʼ ἄγε μοῖρα κακὴ θανάτοιο τέλοσδε Il. 13.602; κῆρες ἄγον θανάτοιο 2.834; οἷ μʼ ἀτιμίας ἄγεις S. El. 1035: also c. inf., ἄγει θανεῖν leads to death, E. Hec. 43: c. acc. cogn., ἄγομαι τάνδʼ ἑτοίμαν ὁδόν S. Ant. 877 (lyr.); ὁδὸς ἄγει the road leads, Heraclit. 71, S. OT 734, Tab.Heracl. 1.16, etc.: metaph., tend, ἐπὶ τὸ ἄκρον Pl. Lg. 701e.
  • • 2 lead, guide, esp. in war, λαόν Il. 10.79; ἄ. στρατιάν, ναῦς, etc., Th. 7.12, 8.59, etc., cf. X. An. 4.8.12; hence abs., march, θᾶσσον ὁ Νικίας ἦγε Th. 7.81, cf. X. HG 4.2.19, etc.: simply, go, ἄγωμεν Ev.Marc. 1.38; of the gods, etc., guide, Pi., Hdt., etc.; ἐπʼ ἀρετήν E. Fr. 672; διὰ πόνων ἄγειν τινά Id. IT 988.
    • 3 manage, νόῳ πλοῦτον Pi. P. 6.47; πολιτείαν Th. 1.127; τὴν σοφίαν conduct philosophical inquiry, Pl. Tht. 172b; of reasoning, ἀγαγεῖν τοὺς λόγους Arist. APr. 47a21; εἰς τὸ ἀδύνατον ἄ. ib. 27a15 (v.l. ἀπάγοντας):—Pass., to be led, guided, λογισμῷ Pl. R. 431c; ἡγούμενος τῶν ἡδονῶν ἀλλʼ οὐκ ἀγόμενος ὑπʼ αὐτῶν Isoc. 9.45.
    • 4 refer, attribute, τι εἰς ἐθελοκάκησιν Plb. 27.15.13; τι ἐς Διόνυσον Luc. Syr.D. 33.
    • 5 bring up, train, educate, ἀγόμενοις ὀρθῶς Pl. Lg. 782d; ἤχθη τὴν λεγομένην ἀγωγήν Plu. Ages. 1; of animals, train, X. Mem. 4.1.3.
    • 6 reduce, ἐς βραχὺ τὴν ἀρχήν Hp. VM 1; ἐς τὸ ἥμισυ Id. Mul. 1.78; of propositions, εἰς ῥᾳδιξστέραν κατασκευήν Papp. 1076.6.
  • III draw out in length, τεῖχος ἄ. to draw a line of wall, Th. 6.99; μέλαθρον εἰς ὀρόφους AP 9.649 (Maced.); ὄγμον ἄ. Theoc. 10.2; ἄ. γραμμάς to draw lines, Arist. Top. 101a16; ἤχθωσαν κάθετοι let perpendiculars be drawn, Mete. 373a11; ἄ. ἐπίπεδον describe a plane, Archim. Sph.Cyl. 1.7, etc.:—Pass., ἦκται ἡ διῶρυξ Hdt. 2.158, cf. Th. 6.100; κόλπου ἀγομένου τῆς γῆς, i.e. when the land forms a bight, Hdt. 4.99.
  • IV hold, celebrate, Ἀπατούρια, ὁρτήν, Hdt. 1.147, 183 (more usu. ἀνάγειν); freq. in Att., ἄ. ἀγῶνα IG 1.53.33; θυσίαν, θεωρίαν Isoc. 19.10; κρεουργὸν ἦμαρ εὐθύμως ἄγειν A. Ag. 1592; γάμους Men. Sam. 336, cf. LXX To. 11.19 (Pass.); ἐκκλησίαν Plu. Aem. 30:—Pass., ἀγοραῖοι ἄγονται Act.Ap. 19.38.
  • • 2 keep, observe a date, ἄ. τὴν ἡμέραν ταύτην πάντα τὸν χρόνον Th. 5.54, cf. Men. 521; κατὰ σελήνην τὰς ἡμέρας Ar. Nu. 626; reckon, τοὺς ἐνιαυτοὺς καθʼ ἥλιον Gem. 8.6.
    • 3 keep, observe, ὀρθὰν ἄγεις ἐφημοσύναν Pi. P. 6.20; σπονδὰς ἄ. πρός τινας Th. 6.7; εἰρήνην Pl. R. 465b, etc.: c. acc., as periphr. for a neut. Verb, σχολὴν ἄγειν, = σχολάζειν, E. Med. 1238, Pl. R. 376d; ἡσυχίαν ἄ., = ἡσυχάζειν, X. An. 3.1.14; ἄ. ἀπαστίαν Ar. Nu. 621; κρύψιν ἄ., of stars betw. setting and rising, Autol. 2.9; keep up, sustain, maintain, νεῖκος Pi. P. 9.31; γέλωτʼ ἄγειν to keep laughing, S. Aj. 382; ἄ. κτύπον E. Or. 182 (lyr.); with predicate, maintain, ἐλευθέραν ἦγε τὴν Ἑλλάδα D. 9.36.
    • 4 of Time, pass, ἀπήμαντον ἄγων βίοτον Pi. O. 8.87; ποίας ἡμέρας δοκεῖς μʼ ἄγειν; S. El. 266; ὁ βίος οὑμὸς ἑσπέραν ἄγει Alex. 228, cf. ὥραν ἄγειν to be ripe, τῆς γαστρὸς ὥραν ἀγούσης Philostr. VA 2.14; ὥραν ἦγε θανάτου Chor. p.38B [7.1.2].; τῆς ἡλικίας ἄγον τὸ ἄνθος Id. p.53B [26.2.6].; τέταρτον ἔτος ἄγων καὶ τριακοστόν Gal. Lib.Propr. 1.
    • 5 of beliefs, hold, αἵρεσιν Plb. 27.15.14.
  • V hold account, treat, ἄ. ἀρετὰν οὐκ αἴσχιον φυᾶς Pi. I. 7(6).22; ἐν τιμῇ ἄγειν or ἄγεσθαι, ἐν οὐδεμιῇ μοίρῃ ἄ., περὶ πλείστου ἄ., Hdt. 1.134, 2.172, 9.7, etc.; θεοὺς ἄ. to believe in, A. Supp. 924; διὰ τιμῆς ἄ. τινά, etc., Luc. Prom.Es 4, etc.; τὸ πρᾶγμʼ ἄ . . . ὡς παρʼ οὐδέν S. Ant. 34; τὴν Ἀφροδίτην πρόσθʼ ἄ. τοῦ Βακχίου E. Ba. 225; τιμιώτερον ἄ. τινά Th. 8.81; εὐεργεσίας εἰς ἀχαριστίαν καὶ προπηλακισμὸν ἄ. D. 18.316:—with Adverbs, δυσφόρως τοὔνειδος ἦγον S. OT 784; ἐντίμως ἄ. Pl. R. 528c, etc.:—Pass., ἠγόμην δʼ ἀνὴρ ἀστῶν μέγιστος S. OT 775.
  • VI draw down in the scale, hence, weigh, ἄ. μνᾶν, τριακοσίους δαρεικούς, etc., weigh a mina, 300 darics, etc., D. 22.76, 24.129, cf. Philippid. 9.4, etc.; ἄ. πλέον Arist. Pr. 931b15; ἄ. σταθμόν Plu. Mult. 2.96b.
  • VII on ἄγε, ἄγετε, v. s.vocc.
• B Med. ἄγομαι, carry away for oneself, χρυσόν τε καὶ ἄργυρον οἴκαδʼ ἄγεσθαι Od. 10.35; take with one, 6.58, E. Heracl. 808, etc.; of a shipʼs cargo, D. 35.20; take to oneself, δῶρον Theoc. 1.9, cf. II; take upon oneself, ἄγεσθαι ἐς χεῖρας Hdt. 1.126, 4.79.
• • • 2 ἄγεσθαι γυναῖκα take to oneself a wife, Od. 14.211; γυναῖκα ἄ. ἐς τὰ οἰκία Hdt. 1.59, etc.; ἄγεσθαί τινα ἐς δῶμα Hes. Th. 410; simply ἄ. marry, Hdt. 2.47, etc.: pf. Pass. ἦγμαι is used in this med. sense, J. AJ 14.12.1; of the father, bring home a wife for his son, Od. 4.10, Hdt. 1.34; of a brother, Od. 15.238; of friends of the bridegroom and bride, Od. 6.28, Hes. Sc. 274: later in Pass. of the wife, PGnom. 138 (ii A.D.).
    • 3 like Act., bring; διὰ στόμα ἄγεσθαι μῦθον bring through the mouth, i.e. utter, Il. 14.91.

ἄγω, fut. ἄξω, Dor. ἀξῶ, Theocr. 15.40 ; – aor. II ἤγαγον, ἀγαγεῖν ; aor. I ἦξα Batrach. 115, 168 ; med. ἠξάμην ; Her. u. einzeln bei den Attikern, bes. in den Kompos., wie ἀπῆξαν. Ar. Ran. 469, προσῆξαν Thuc. 2.97, προεξάξαντες 8.25 ; die Formen ἄξετε Il. 3.105, 24.778, Od. 14.414 u. ἄξεσθε Il. 8.505 als imperat. aor., ἀξέμεναι Il. 23.50, ἀξέμεν Il. 23.111, 24.663 als infin. aor. erklärt, wie βήσετο, δύσετο u. dgl., können auch als Futurformen gelten, für welche in Prosa praes. oder aor. stehn würde, vgl. die Aristarchischen Notizen bei Friedlaender Aristonic. p. 6 ; Il. 8.545 ἐκ πόλιος δʼ ἄξοντο βόας ; ἄξαι Antipho 5.46 ; vgl. Lobeck zu Phryn. p. 287, 735 ; – perf. ἦχα unatt. nach den Atticisten, ἀγήοχα, was sich nach Phrynich. bei Lysias fand, Arist. Oec. 1.7 u. Sp. wie Plut. Phoc. 17 ; εἰσαγηοχότες steht im Brief des Philipp Dem. 18.39 u. καταγήοχεν im Dekret ib. 73 ; – pass. ἦγμαι, – fut. ἀχθήσομαι Plat. Hipp. mai. 292a ; vgl. προάγω.
Führen, leiten, zunächst
1) belebte Wesen, βεβλημένον, einen Verwundeten führen, Il. 11.650, ἵππον 23.596, ἀλόχους τε φίλας καὶ νήπια τέκνα ἐν νήεσσιν 4.239 ; ὑπὸ ζυγὸν ἤγαγεν ἵππους, führte sie unters Joch, schirrte sie an, 5.731, βοῦν Od. 3.383, auch ἵππους ζεύξαθʼ ὑφʼ ἅρματʼ ἄγοντες 478, wie Aesch. Prom. 463 ; θηρίον ἐπὶ τὸ πιεῖν Plat. Rep. IV.439b, ἡ κέτην ἄγοντε τὸν Πρόδικον Prot. 317e, ποῖ καὶ παρὰ τίνας ἄγομεν τοὺς κάμνοντας Gorg. 478b ; so bei Xen. ὑποζύγια, ἵππους, An. 4.5.24, Eq. 6.4 ; auch τῆς ἡνίας τὸν ἵππον, das Pferd am Zügel führen, 6.9 ; mit doppeltem acc. τὰς κύνας τὰ ὄρη, in das Gebirge, Cyneg. 4.9, wo jetzt εἰς hinzugesetzt ist, vgl. Soph. Ant. 805 ; anders τὸ στράτευμα ἦγε τὴν ἐπὶ μέγαρα Hell. 4.4.13, vgl. ἐπὶ τὴν ῥᾴστην ὁδὸν ἄξω σε Mem. 2.1.23 ; ἄγομαι τάνδʼ ὁδόν Soph. Ant. 869 ; vom Wegweiser Xen. An. 1.3.17 u. sonst. Auch wie im Deutschen vom Wege, ὁδὸς ἡ ἐπὶ τοῦτο ἄγουσα, dahin führend, Plat. Rep. IV.435d ; ἡ σχιστὴ ὁδὸς εἰς ταὐτὰ ἄγει, der Weg trifft zusammen, Soph. O.R. 734 ; τὰ ἵχνη ἄξει, die Spuren werden führen, Xen. Cyn. 8.4. – Bes.
2) anführen, vom Feldherrn, λαόν Il. 10.79, Λυκίων μέγα ἔθνος 12.330 ; λόχον Aesch. Spt. 56, στρατόν Soph. O.C. 1327 ; häufig in Prosa, Xen. Cyr. 1.4.17, λόχους ὀρθίους An. 4.3.13, u. mit Weglassung von στρατόν absolut ᾑγε ταχέως, crmarschierte schnell, 4.1.17 u. öfter ; ἄγειν ἐπί τινα, πρὸς τοὺς πολεμίους, auch ἐγγὺς ἄγειν, sich nähern. – Von den Göttern u. dem Schicksal, τὸν δʼ ἄγε μοῖρα κακή, ihn führte, trieb die böse Möre, Il. 13.602, vgl. 2.834 ; θεῶν ἀγόντων, unter Leitung der Götter, Soph. O.C. 994, wie εἰ θεὸς ἄγει 254 ; vgl. Her. 7.8.1 ; ἡ πεπρωμένη ἄγει θανεῖν ἀδελφὴν ἐμήν, das Geschick hat beschlossen, daß meine Schwester sterben soll. Eur. Hec. 43 ; ἄγει ὁ θεὸς οὕτως, Gott will es so, Xen. An. 6.1.18. Ferner, den Staat lenken, regieren, wie Plat. ἄρχειν καὶ ἄγειν Phaedr. 237d, ἄγειν καὶ δεσπόζειν Phaed. 94e verbindet ; πολιτείαν, den Staat verwalten, Thuc. 1.127, wie Plut. Cat. min. 1 ; πόλιν Plat. Legg. VI.771b, δήμους III.681c ; so auch ψυχὴ ἄγει πάντα Legg. X.896e. Von Leidenschaften, Furcht u. Hoffnung geleitet werden, ἀγόμενος ὑπὸ τῶν ἡδονῶν Plat. Prot. 355a, ὑπ. ἐλπίδος Phaed. 68a ; wohin auch gerechnet werden kann Il. 10.391 πολλῇσίν μʼ ἄτῃσι παρὲκ νόον ἤγαγεν Ἕκτωρ, betörte mich ; ποῖ ἡ ἐπιθυμία αὐτὸν ἄξει Plat. Rep. II.359c ; τοῖς ἔξωθεν λόγοις ἠγμένος, durch äußere Gründe veranlaßt, Dem. 18.9. Und so allgemeiner aufs Geistige übertragen, ἐπὶ τὸ βέλτιστον ἄγειν, zum Besten führen, anleiten, Plat. Tim. 48a ; εἰς πίστιν, zur Ueberzeugung, Legg. XII.966d, εἰς κακὰς δόξας Rep. VI.363d, τὰ πρὸς τὴν νόησιν ἄγοντα μαθήματα VII.522e, τὰς ψυχὰς εἰς τὴν ἀρετήν VIII.547b. Man vgl. hiermit εἰς οἶκτον ἄγειν, zum Mitleid bewegen, Eur. Iph.A. 653, wie εἰς ἔλεον Dem. 25.76 ; τὴν πόλιν εἰς ὁμόνοιαν 22.74 ; Sp. noch häufiger ; εἰς φόβον Pol. 3.2.2, εἰς ἐπίστασιν 2.56.6, εἰς μνήμην 2.35.5. – Geistig anleiten ist erziehen ; dah. καλῶς ἀχθεῖσαι den ἀνάγωγοι, ungebildeten, entgegenstehen, Xen. Mem. 4.1.3 ; κακῶς, φαύλως ἠγμένοι, schlecht Erzogene, Plat. Alc.I, 124a ; Dem. 13.15 ; ἄγειν καὶ τρέφειν Luc. Anach. 20, Plut. ed. lib. 4 g.E. ἤγαγεν σκύλακας.
3) Selten von leblosen Dingen ; ὕδωρ, Wasser leiten, Plat. Legg. VIII.844b ; – τεῖχος, eine Mauer ziehen, Thuc. 6.99 ; ὄγμον, eine Furche ziehen, Theocr. 10.2 ; τάφρον Plut. Ages. 39 ; – νεφέλας ἐπὶ ναυσίν, Wolken herausführen, Eur. Hel. 1149 ; – Il. 23.50 ὕλην ἀξέμεναι, 111 οὐρῆάς τʼ ὤτρυνε καὶ ἀνέρας ἀξέμεν ὕλην ; so bes. von Waren, ἄγω δʼ αἴθωνα σίδηρον Od. 1.184. Damit vgl. man einerseits, wo es mehr nach 4) übergeht, ἄποινα, ὀνείατα ἄγειν Il. 22.350, 24.367 ; κειμήλια Od. 15.159 ; δῶρα, Geschenke bringen, Soph. Trach. 495 ; Xen. Cyr. 5.5.12 u. öfter ; ἀπαρχάς, die Erstlinge darbringen, Soph. Trach. 182 ; ἐσθῆτας βασιλεῖ ἄγειν ; – andrerseits die Stellen, wo es von Schiffen und Wagen gesagt ist, führen, tragen, Il. 5.839 δεινὴν γὰρ ἄγεν θεὸν ἄνδρα τʼ ἄριστον (scil. ὁ ἄξων); ἀπήνη ἄγει Λάϊον Soph. O.R. 753 ; νῆες πεζοὺς ἤγαγον Aesch. Pers. 553 ; vgl. Soph. Phil. 523 ; Xen. An. 5.1.4, vom Pferde 1.9.27. Dah. pass. ὅπλα ἤγετο ἐπὶ ἁμαξῶν Xen. An. 1.7.15, vgl. Hom. θῆκʼ ἐπὶ νηὸς ἄγεσθαι Il. 16.223 ; vgl. Od. 13.216 ; Eur. ἐπὶ νεὼς ἄξεις I.T. 1001. Die oft wiederholte Regel ἄγεται τὰ ἔμψυχα, φέρεται τὰ ἄψυχα ist unrichtig ; die Attiker wie Homer unterscheiden beide Berba ebenso, wie man im Deutschen »tragen« und »führen« unterscheidet ; dabei gibt es natürlich Fälle, wo man, von verschiedener Vorstellung ausgehend, beide Verba gebrauchen kann. Vgl. Od. 21.196 die Frage ποῖοί κʼ εἶτʼ Ὀδυσῆϊ ἀμυνέμεν, εἴ ποθεν ἔλθοι ὧδε μάλʼ ἐξαπίνης καί τις θεὸς αὐτὸν ἐνείκοι ; mit der Antwort vs. 201 Ζεῦ πάτερ, αἲ γὰρ τοῦτο τελευτήσειας ἐέλδωρ, ὡς ἐλθοι μὲν κεῖνος ἀνήρ, ἀγάγοι δέ ἑδαίμων. Ebenso verhält sich Il. 24.367 τῶν εἴ τίς σε ἴδοιτο θοὴν διὰ νύκτα μέλαιναν τοσσάδʼ ὀνείατʼ ἄγοντα zu 24.502 τοῦ νῦν εἵνεχʼ ἱκάνω νῆαςʼ Ἀχαιῶν, λυσόμενος παρὰ σεῖο, φέρω δʼ ἀπερείσιʼ ἄποινα ; u. ineinern. ders. Stelle 24.139 τῇδʼ εἴη· ὃς ἄποινα φέροι, καὶ νεκρὸν ἄγοιτο. Dagegen unmöglich wäre ἄγειν Il. 24.275 ἐκ θαλάμου δὲ φέροντες ἐϋξέστης ἐπʼ ἀπήνης νήεον Ἑκτορέης κεφαλῆς ἀπερείσιʼ ἄποινα, und es ist vollkommen richtig, was Aristonic. Schell. Il. 23.263 sagt ἀκριβὴς γὰρ ὁ ποιητὴς περὶ τὰ ἀκτὰ καὶ φορητά. Lehrreich ist z.B. Il. 23.512 δῶκε δʼ ἄγειν ἑτάροισιν ὑπερθύμοισι γυναῖκα καὶ τρίποδʼ ὠτώεντα φέρειν u. Od. 4.622 οἱ δʼ ᾑγον μὲν μῆλα, φέρον δʼ εὐήνορα οἶνον. Wie Aristarch die Regel ausdrückte, ist nicht mehr deutlich ; man sehe die schwachen Spuren der Ueberlieferung bei Lehrs Aristarch. p. 142.
4) mitbringen, mitnehmen, mit sich führen, mit sich bringen : ἑταίρους τρεῖς ἄγον, ich nahm drei Gefährten mit, Od. 4.434, κῆρυξ ἦλθεν ἄγων ἀοιδόν 8.62 ; καὶ αὐτὸς παρέσει καὶ ἄλλους ἄξεις Plat. Hipp. mai. 286c, ἐξ ἑκάστων τῶν πόλεων Prot. 315a ; Xen. τὴν μητέρα μεθʼ ἑαυτοῦ Cyr. 5.4.38. Dah. ist τοὺς θεράποντας ἄγων geradezu : mit den Dienern, Mem. 3.3.2, vgl. Hell. 3.4.10 ; περσικὸν στόλον ἄγων, mit einer persischen Flotte, Plat. Legg. III.698. S. med. Auch von leblosen Dingen : νέφος λαίλαπα ἄγει, bringt den Sturm mit, Il. 4.278, πέπλους Σιδονίηθεν 6.291 ; κειμήλια, χρήματα, Od. 14.385, Il. 11.632. Hieran schließt sich ἄγειν ἀγώγιμα, Waren führen, ungefähr wie bei uns die Kaufleute sagen, Plat. Prot. 313d ; ἀγοράν Xen. An. 5.7.18 ; mit πωλεῖν verbdn Plat. Soph. 224a. wie Xen. An. 1.5.5, im Ggstz von ἄγεσθαι u. πιπράσκεσθαι.
5) Gewaltsam mit sich nehmen u. forttreiben, bes. ἄγειν καὶ φέρειν, Menschen u. Vieh wegtreiben und alles bewegliche Eigentum fortschleppen, rauben und plündern, von Her. an bes. bei Geschichtschreibern häufig, sowohl mit dem acc. der Sache, τὰ σά Her. 1.88, τὰ τῶν Ἀρμενίων Xen. Cyr. 3.2.12, und pass. ἡ χώρα ἐφέρετο καὶ ἤγετο, als mit dem acc. der Person, τοὺς περιοίκους Her. 1.166, ἀλλήλους 6.42, τοὺς πολεμίους Isocr. 6.74, τοὺς Θρᾷκας Xen. An. 2.6.5, in der Umstellung ἔφερε καὶ ἦγε, welche in dieser Vrbdg selten, auch Hell. 5.4.42 ; pass. ἀγόμεθα καὶ φερόμεθα Eur. Troad. 1310, ἄγομαι, φέρομαι ὑπὸ χρήστων Ar. Nub. 241. Dagegen in der Bdtg : herbeiführen und tragen, ohne feindliche Beziehung, steht φέρειν καὶ ἄγειν, z.B. χρυσοῦ πλῆθος Plat. Phaedr. 279c, u. übertr. ποίησιν Legg. VII.817a ; vgl. Xen. Cyr. 3.3.2, 5.4.29 ; ἄγειν καὶ καίειν τὴν Βιθυνίδα Hell. 3.2.4 ; – Eur. verstärkt ἄγετε, φέρετε, ῥίπτετέ νιν Troad. 769. Auch allein : mit Gewalt fortschleppen, ἀπὸ βρετέων Aesch. Suppl. 425, ἁρπάσας ἄξει Eur. I.A. 1365, δήσας ἄξει Heracl. 861, wie Mel. 57 (VII.119) u. Mosch. 1.24 ; ἵππους αἰχμαλώτους καὶ ἄνδρας Xen. Cyr. 4.3.1, λείαν 5.3.1, χρήματα 1.4.19, u. pass. τῶν ἡμετέρων ἀγομένων 6.1.7 ; ἐξανδραποδισάμενος ἦγε Plat. Legg. III.698c, δοῦλον XI.914e ; δούλα ἄγομαι, als Sklavin werde ich fortgeschleppt, Eur. Troad. 140, vgl. 610 ; ebenso εἰς δουλείαν Aesch. 1.62, 3.157 (Ggstz : εἰς ἐλευθερίαν ἐξαιρεῖσθαι, Meier und Schömann Att. Prozeß p. 395); ἐξόρους ἄγειν, verbannen, Eur. Bacch. 51 ; ἄχθη ἀγόμενος Her. 6.30, er wurde gefangen fortgeführt. Hieran reiht sich
6) ἄγειν εἰς δικαστήριον, vor Gericht führen, schleppen, anklagen, Plat. Legg. XI.928b ; εἰς τὴν δίκην, sehr oft, εἰς δίκας Xen. Mem. 2.9.1, εἰς κρίσιν Plat. Legg. IX.856c, εἰς ἀγῶνα Eur. Bacch. 972, ἐπὶ τοὺς δικαστάς Plat. Legg. XII.856c, ἐπὶ τοὺς ἐφόρους Xen. Lac. 4.6, παρὰ πολέμαρχον Hell. 5.4.8 ; ὑπὸ τὴν ψῆφον, dem Urteil unterwerfen, Dem. 59.126 ; Aesch. 3.20 ; ähnlich ἐπὶ τὸ βῆμα ἄξειν καὶ ἀναγκάσειν ἀποκρίνασθαι 3.55 ; ὑπὸ τοὺς νόμους Dem. 24.131. Allgemeiner ἀμφισβήτημα ἄγειν πρὸς δικαστάς Plut. Sol. 18 ; pass. οὐκ ἀχθήσεται καὶ δίκας ὀφλήσει ; Plat. Hipp. mai. 292a, wird er nicht vor Gericht geführt werden ? εἰς δεσμοὺς ἄγειν, ins Gefängnis, Eur. Bacch. 518 ; ἐπὶ θανάτῳ, zum Tode abführen, Xen. An. 1.6.10, Mem. 4.4.3.
7) herbeiholen, ἄξει ἀμύντορας Od. 2.326, ἄξεθʼ ὑῶντὸν ἄριστον 14.414, πάντας ἰὼν ἑτάρους ἀγέτω 3.424 ; ἐκ Σαλαμῖνος Λέοντα Plat. Apol. 32d ; πλοῖα Xen. An. 5.1.6, συμμάχους Cyr. 4.5.12. Aehnlich τὸ ἀνακρυπτόμενον εἰς φῶς ἄγειν Plat. Phaedr. 261e u. öfter, ans Licht bringen, vgl. Pind. Ol. 5.14 δᾶμον εἰς φάος ; – λίθος δακτυλίους σιδηροῦς ἄγει, zieht das Eisen an, Plat. Ion 533d.
8) achten, schätzen, wie ducere, anknüpfend an καί μευ κλέος ἦγον Ἀχαιοί, meinen Ruhm hätten (mit sich geführt u.) verbreitet, Od. 5.311 ; περὶ πλείστου ἦγον τὰ τοῦ θεοῦ πορσύνειν Her. 9.7, ἐν οὐδεμιῇ μοίρῃ μεγάλῃ αὐτὸν ἦγον 2.172, οὐδαμοὺς μέζονας ὑμέων ἄγω 7.150.3, u. med. ἐν τιμῇ ἄγεσθαι 1.134, 2.83 ; ἐν τιμῇ ἄγειν u. ἐντίμως ἄγειν τι, Plat. Rep. VII.538e, 528c ; Plut. Mar. 40 ; Luc. Necyom. 13 ; ἐν ἴσῃ τιμῇ ἄγω Gall. 5 ; τίμιον ἄγειν. 8.81, διὰ τιμῆς ἄγειν. Prom. 4, App. B.C. II.20, alles : Jemanden ehren, in Ehren halten ; ὧδέ πως τὴν σοφίαν ἄγουσι, sie urteilen so von der Weisheit, Plat. Theaet. 172b ; ὧδʼ ἀνάνδρους ἄγεις Θήβας Eur. Bacch. 1035 ; ἄγοιμι ἂν θεούς Aesch. Suppl. 902 ; wie sonst νομίζω ; θεὸν ἄγειν τινά Luc. Gall. 18 ; ὡς παρʼ οὐδὲν ἄγ., für nichts achten, Soph. Ant. 34 ; ähnlich δυσφόρως τοὔνειδος ἦγον, wie moleste ferre, O.R. 784 ; pass. ἠγόμην μέγιστος, ich wurde geachtet, 774 ; πρόσθεν ἄγειν τί τινος Eur. Bacch. 225 ; vorziehen, Antiph. bei Harp. τοὺς νόμους μεγάλους ἄγοι, durch ἡγοῖτο erkl. Hierher gehört auch εἰς ἐθελοκάκησιν ἄγειν τι, es für absichtliche Beleidigung halten, Pol. 27.13.13 ; ταπεινῶς ἄγειν Athen. X.393 f. vgl. IV.153a ; θαυμαστὸν ἄγειν Ael. H.A. 10.21.
9) Dem Sinne nach schließt sich hieran, doch eigtl. von der Wagschale entlehnt, die Schale ziehen, d.i. wiegen, schwer sein (VLL ἐπὶ τοῦ σταθμοῦ), τἀκπώματα ἦγε δύο δραχμάς Alexis Ath. XI.503a u. öfter ; χρυσὶς ἑκάστη ἄγουσα μνᾶν, jede eine Mine schwer, Dem. 22.26, ὅσον ἦγον αἱ φιάλαι 49.32 ; auch wert sein : ὁ ἀκινάκης ἦγε τριακοσίους δαρεικούς 24.129. Man vgl. Soph. El. 118 μούνη γὰρ ἄγειν οὐκέτι σωκῶ λύπης ἀντίρροπον ἄχθος, ich kann nicht mehr dem Schmerz das Gleichgewicht halten (eigentl. die gleichwiegende Last ziehen).
10) Von den vielfachen übrigen Verbindungen, in denen es meist einen dauernden Zustand (woran man irgendwie tätigen Anteil nimmt) hinbringen, durchführen, bedeutet, merke man noch : ἑορτὴν ἄγει ν, ein Fest feiern, Her. 1.138 u. oft, Plat. Rep. I.327a, Xen. Cyr. 6.2.3 ; μυστήρια Hell. 1.4.8, Ἑρμαῖα Plat. Lys. 206d, θιάσους Eur. Bacch. 115, ἀχθῆναι Διονύσια Luc. Tim. 51, θυσίας Plat. Alc. II, 148e, βουθυσίαν Ep.adesp. 513 (VII.119); wohin auch Hes. O. 768 zu ziehen, εὖτʼ ἂν ἀληθείην λαοὶ κρίνοντες ἄγωσι, wo die Völker in Rechtsentscheidungen feiern ; εἴσεται κατὰ σελήνην ὡς ἄγειν χρὴ τοῦ βίου τὰς ἡμέρας Ar. Nub. 616, wie man die Tage hinbringen, auf die Geschäfte verteilen muß ; οἵαν ἡμέραν ἄγουσι Xen. Cyr. 7.1.7 ; den Tag zubringen, wie ποίας ἡμέρας με δοκεῖς ἄγειν Soph. El. 258 ; vgl. λυπηρὰν ἡμέραν ἄγ. Eur. Hec. 364 mit βίοτον ἡδέως ἄγ, Cycl. 452, αἰῶνα Ion 638, μακάρεσσιν ἴσαν ἄγω ἁμέραν Theocr. 29.7 ; ἄγει ἡ σελήνη νουμηνίαν Plut. Dio. 23 ; τὰς θέας ἄγειν, von Spielen, Brut. 21 ; οὕτω γὰρ ᾑγε τοὺς χρόνους τὸ Ἀχαιῶν ἔθνος, so rechnete die Zeit, Pol. 5.1. Dah. zur Bestimmung des Lebensalters, τὸ δέκατον ἔτος ἄγειν, im zehnten Jahre stehen. Bestimmter σχολὴν ἄγειν, Ruhe halten, sich ruhig verhalten, Plat. Theaet. 172b, Eur. Med. 1238 u. sonst ; ebenso oft ἡσυχίαν, εἰρήνην, Friede halten, z.B. Xen. Cyr. 1.4.18, An. 2.6.4 ; πόλεμον, Krieg führen, Dem. 5.19 ; νεῖκος ἄγει Pind. P. 9.31, σπονδάς Thuc. 6.7, ἐκεχειρίαν πρός τινα Luc. Tim. 3, εὐδαιμονίαν Eur. Hipp. 750, ἀσχολίαν Plat. Apol. 39e, γέλων ἄγειν, Gespött treiben, Soph. Aj. 375 ; ὕπνον ἄγ., Schlaf bewirken, Phil. 634 ; ἄδειαν Dem. 19.149, sorglos sein ; πένθος Luc. Tim. 22 ; κτύπον, Geräusch machen, Eur. Or. 180. Bei Plat. Crit. 113a ist εἰς τὴν ἡμετέραν φωνὴν ἄγειν = übersetzen. – Das partic. ἄγων steht in lebhafter Darstellung, schon bei Hom., oft scheinbar pleonastisch bei Zeitwörtern der Bewegung. – Med. für sich führen, mit bringen, χρυσόν τε καὶ ἄργυρον οἴκαδʼ ἄγεσθαι Od. 10.35 ; φορτία Xen. Oec. 8.12 ; – γυναῖκα ἄγεσθαι, sich eine Frau heimführen, Her. 1.34, 2.47 ; auch vom Vater, der dem Sohne eine Frau zuführt, Od. 4.10 ; Plut. Cat. mai. 34 ; auch ohne γυναῖκα, Her. 5.92 ; Thuc. 8.21. Das act. in derselben Bdtg hat Aesch. Prom. 558 ; etwas anders ἐπὶ γάμῳ τὴν βασιλέως θυγατέρα ἦγεν, er führte sie zur Hochzeit ab, Xen. An. 2.4.4 ; Ἑλένην εἰς θαλάμους Eur. Andr. 104, vgl. Herc.Fur. 12 ; Hes. Th. 410 ; Plat. Legg. VI.771e ; Plut. Sol. 20 ; Arr. 7.4.12 ; – δῶρον ἄγεσθαι, sich ein Geschenk zueignen, Theocr. 1.11 ; – διὰ στόμα ἄγεσθαι μῦθον, eine Rede im Munde führen, Il. 14.91 ; – ἄγεσθαί τι ἐς χεῖρας, etwas in die Hände nehmen, übernehmen, Her. 1.126 ; στράτευμα, den Oberbefehl über das Heer, 7.8 ; τὴν τελετήν, sich einweihen lassen, 4.79 ; – κόλπος γῆς ἄγεται ist pass., es bildet sich ein Landzipfel, 4.99. – Der imperat. ἄγε u. plur. ἄγετε wird adverb. bei Aufforderungen gebraucht, auf ! wohlan ! age ! agite ! der sing. steht auch in der Anrede an Mehrere, Od. 3.475 παῖδες ἐμοί, ἄγε Τηλεμάχῳ καλλίτριχας ἵππους ζεύξαθʼ ὑφʼ ἅρματʼ ἄγοντες ; oft mit ἀλλά, Od. 8.250 ἀλλ ἄγε, Φαιήκων βητάρμονες ὅσσοι ἄριστοι, παίσατε, Il. 1.62 ἀλλʼ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν, 2.331 ἀλλʼ ἄγε μίμνετε πάντες, ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί ; Od. 1.76 ἀλλʼ ἄγεθʼ ἡμεῖς οἵδε περιφραζώμεθα πάντες νόστον ; – ἄγε δὴ ἀκούσατε ἄλλα Aesch. Pers. 136 ; Soph. Trach. 1245 ; Eur. Cycl. 623 ; Xen. Apol. 14 ; ἄγε παῖδες Plut. de san. tu. p. 404 ; ἄγετε τοίνυν καταλείπωμεν Xen. Cyr. 5.3.16.

ἄγω

Fut. ἄξω, -εις Il. 1.139, Il. 3.401, Il. 4.239, Il. 8.166, Il. 9.429, 692, Il. 24.154, 183: Od. 2.326, Od. 10.268, Od. 16.272, Od. 17.22, 250.

Acc. sing. masc. pple. ἄξοντα Il. 8.368: Od. 11.623.

Infin. ἀξέμεναι Od. 23.221. ἀξέμεν Il. 23.668. ἄξειν Il. 16.832, Il. 19.298: Od. 13.212.

Aor. ἤγαγον, -ες Il. 4.179, Il. 5.731, Il. 6.426, Il. 11.480, 663, Il. 24.547, etc.: Od. 1.172, Od. 3.383, Od. 4.258, Od. 7.9, 248, Od. 9.495, Od. 11.509, 625, Od. 13.323, Od. 17.171, 376, etc. ἄγαγον, -ες Il. 1.346, Il. 11.112, Il. 19.118, Il. 24.447, 577, etc.: Od. 14.404, Od. 16.227.

Subj. ἀγάγωμι Il. 24.717. ἀγάγω Il. 2.231.

3 sing. -ῃσι Il. 24.155. -ῃ Od. 15.311.

1 pl. -ωμεν Il. 20.300.

3 sing. opt. ἀγάγοι Od. 17.243, Od. 21.201.

Imp. ἄγαγε Il. 24.337.

Pple. ἀγαγών, -οῦσα Il. 4.407, Il. 8.490: Od. 4.175, 407, Od. 15.428, Od. 23.295.

Aor. imp. pl. ἄξετε Il. 3.105, Il. 24.778: Od. 14.414.

Infin. ἀξέμεναι Il. 23.50. ἀξέμεν Il. 23.111, Il. 24.663.

Mid. Fut. ἄξομαι Il. 9.367: Od. 4.601, Od. 21.214.

Infin. ἄξεσθαι Od. 21.316, 322.

Aor. ἠγαγόμην Od. 4.82, Od. 14.211.

3 sing. -ετο Il. 7.390, Il. 16.190, Il. 22.116, 471: Od. 15.238.

3 sing. subj. ἀγάγηται Od. 6.159.

Infin. ἀγαγέσθαι Il. 18.87.

3 pl. aor. ἄξοντο (v. l. ἄξαντο) Od. 8.545.

Imp. pl. ἄξεσθε (v.l. ἄξασθε) Od. 8.505.

(ἀν-, ἀπ-, δι-, εἰσ-, εισαν-, ἐξ-, ἐπ-, κατ-, προσ-, συν-, ὑπ-, ὑπεξ-.)

• I

  In act.

• • 1

    To drive, lead, bring (an animal) Il. 21.368, Il. 11.480, Il. 13.572, Il. 17.134, Il. 23.596, 613, 654: Od. 3.439, Od. 4.622, Od. 11.623, 625, Od. 14.27, 414, Od. 17.171, 213= Od. 20.174, Od. 17.600, Od. 20.186, etc.

    To take as a prize: ἵππον Il. 23.577, ἡμίονον 662, 668. – to put (under the yoke) Il. 5.731, Il. 10.293, Il. 23.294, 300: Od. 3.383, 476, Od. 15.47.

  • 2

    In reference to persons, to cause to come or go, lead, conduct, take, bring, fetch Il. 1.346, 440, Il. 3.105, Il. 4.541, Il. 6.291, Il. 7.310, Il. 9.89, etc.: Od. 2.326, Od. 3.270, Od. 4.262, Od. 9.98, Od. 13.134, etc.

    In reference to corpses Il. 7.418, Il. 22.392, etc. : Od. 24.419.

    Of an impersonal agency: τίπτε δέσε χρειὼ δεῦρʼ ἤγαγεν; Od. 4.312.

    Of fate, to lead on Il. 2.834, Il. 5.614, etc.

    In reference to leading astray Il. 10.391.

  • 3

    To lead as a chief Il. 2.557, 580, 631, Il. 4.179, Il. 12.330, Il. 17.96, etc.: Od. 3.189, Od. 6.7, Od. 10.551, Od. 14.469, Od. 24.427.

    To take (companions) with one Od. 4.434.

  • 4

    To carry off (a horse) as spoil Il. 16.153.

    To carry off (persons) captive: υἱόν Il. 2.231. Cf. Il. 4.239, Il. 6.426, Il. 8.166, Il. 9.594, Il. 11.112, Il. 21.36, etc.: γυναῖκας Od. 14.264, etc.

    Sim. with φέρω (φέρω referring to things, ἄγω to men and cattle) Il. 5.484.

    In reference to the rape of Helen Il. 24.764.

    In reference to taking her back Od. 23.221.

    In reference to taking back her and the spoils Il. 7.351, Il. 22.117.

    In reference to carrying off Briseïs Il. 1.184, 323, 338, 391, Il. 19.273, etc.

    To seizing and taking away (a γέρας) Il. 1.139.

  • 5

    Of a chariot, horses, etc., to bear, carry, bring Il. 5.839, Il. 11.598: Od. 6.37.

    Of ships Il. 24.396: Od. 7.9, Od. 24.299.

  • 6

    In reference to things, to fetch, bring, carry, take Il. 1.99, Il. 7.335, Il. 11.632, Il. 15.531, Il. 23.50, Il. 24.367, etc.: Od. 1.184, Od. 3.312, Od. 13.216, Od. 14.296, Od. 15.159, etc.

    To bring in, import: οἶνον Il. 7.467, Il. 9.72, μέθυ Il. 7.471.

    To carry off as spoil Il. 1.367.

    In reference to levying compensation Od. 22.57.

  • 7

    To bring on, cause: πῆμα Il. 24.547: τερπωλήν Od. 18.37.

    In reference to atmospheric phenomena: νέφος ἄγει λαίλαπα Il. 4.278. Cf. Il. 23.188.

    To bring on (a period of time): ἦμαρ Od. 18.137, Ἠῶ Od. 23.246.

  • 8

    In various uses. In reference to conducting water in a channel Il. 21.262.

    To direct the course of (a battle) Il. 11.721.

    To cause (a ship) to take a certain direction Od. 9.495.

    To bring (to the birth) Il. 19.118.

    Of hunters, to draw (a cordon) Od. 4.792.

    To bring back (intelligence) Od. 4.258.

    To keep in memory Od. 5.311.

  • 9

    In pres. pple. with a finite vb., to take and . . . (cf. αἱρέω I 10, εἶμι 1.c, εἶμι 6.b, ἔρχομαι 1, 4, κίον 2, λαμβάνω 7, φέρω 6, 10): ἀνὰ δʼ εἷσεν ἄγων Il. 1.311, στῆσεν ἄγων Il. 2.558. Cf. Il. 4.392, etc.: Od. 1.130, Od. 3.416, Od. 4.525, 634, Od. 15.542, etc.

  • 10

    For imp. sing. and pl. ἄγε, ἄγετε, used interjectionally see these words.

• II

  In mid. (often hardly to be distinguished from the act.).

• • 1

    In reference to cattle, to drive, bring Il. 8.505, 545.

  • 2

    To carry or take, take with one: χρυσόν Il. 9.367. Cf. Il. 16.223: εἵματα Od. 6.58. Cf. Od. 4.82, 601, Od. 10.35, 40.

    In reference to corpses Il. 17.163, Il. 24.139.

  • 3

    To carry off captive or as spoil Il. 2.659, Il. 6.455, Il. 7.390, Il. 22.116, Il. 23.829.

    In reference to Helen and the spoils Il. 3.72 = 93.

    To the spoils Il. 7.363.

    To taking her back Il. 4.19.

    To take as a prize Il. 23.263.

  • 4

    To take to oneself as a wife, marry.

  • • a

      With οἴκαδε or the like: οἴκαδʼ ἄγεσθαι Il. 3.404, ἠγάγετο πρὸς δώματα Il. 16.190. Cf. Il. 9.146, etc.: Od. 6.159, Od. 21.316.

    • b

      Without such a word Il. 18.87, Il. 22.471: Od. 14.211, Od. 21.322.

  • 5

    To get (a wife for another).

  • • a

      As in 4.a : κασιγνήτῳ γυναῖκα ἠγάγετο πρὸς δώματα Od. 15.238.

    • b

      As in 4.b : ἄξομαι ἀμφοτέροις ἀλόχους Od. 21.214. Cf. Od. 4.10.

  • 6

    In reference to conducting a bride to her new home Od. 6.28.

  • 7

    In reference to speech, to cause to pass, utter: μῦθον ὃν οὔ κεν ἀνὴρ διὰ στόμʼ ἄγοιτο Il. 14.91.

ἄ˘γω (ἄγεις, -ει, -οντι; -οις, -οι; -ων, -οντʼ(α), -οντες; -ειν. aor. ἄγᾰγε(ν), ἄ¯γᾰγον; ᾰγᾰγών, -όντα; ᾰγᾰγέν (v. l. ἀγαγεῖν). impf. ᾰγεν, ἆγε(ν), ἆγον. fut. ἄξοισι; ἄξοντʼ(α): med. ἀγέσθω.)

• 1
• • a bring (persons, things) οὐδὲ ματρὶ φῶτες ἄ̄γαγον (sc. σέ.) O. 1.46 μιν ἔλαφον θήλειαν ἄξονθʼ O. 3.29 ὑπʼ ἀμαχανίας ἄγων ἐς φάος τόνδε δᾶμον ἀστῶν O. 5.14 ξανθὰν ἀγαγὼν νεφέλαν πολὺν ὗσε χρυσόν O. 7.49 δέξαι τέ οἱ στεφάνων ἐγκώμιον τεθμόν, τὸν ἄγει πεδίων ἐκ Πίσας O. 13.29 “τὸν μὲν ἀμνάσει νάεσσι πολεῖς ἀγαγὲν (v.l. ἀγαγεῖν.) P. 4.56 “δέρμα τε κριοῦ βαθύμαλλον ἄγειν” P. 4.161 τοὺς ἀγαγὼν ζεύγλᾳ πέλασσεν μοῦνος P. 4.227 οὐ τὰν Ἐπιμαθέος ἄγων ὀψινόου θυγατέρα Πρόφασιν P. 5.27 ἄνδρες τοὺς Ἀριστοτέλης ᾰγαγε ναυσὶ θοαῖς P. 5.87 νιν εὔφρων δέξεται καλλιγύναικι πάτρᾳ δόξαν ἱμερτὰν ἀγαγόντʼ ἀπὸ Δελφῶν P. 9.75 παρθένον κεδνὰν χερὶ χειρὸς ἑλὼν ἆγεν ἱππευτᾶν Νομάδων διʼ ὅμιλον P. 9.123 Περσεὺς ὁπότε τρίτον ἄυσεν κασιγνητᾶν μέρος ἐνναλίᾳ Σερίφῳ λαοῖσί τε μοῖραν ἄγων P. 12.12 ᾤχετο δὲ πρὸς θεόν, κτέατʼ ἄγων Τροίαθεν ἀκροθινίων N. 7.41 καί ποτʼ ἐς ἑπταπύλους Θήβας ᾰγαγον στρατὸν ἀνδρῶν N. 9.18 ἆγε σὺν Τιρυνθίοισιν πρόφρονα σύμμαχον ἐς Τροίαν (sc. Ἡρακλέης.) I. 6.28 Θέμιν Μοῖραι ποτὶ κλίμακα σεμνὰν ἆγον Οὐλύμπου λιπαρὰν καθʼ ὁδὸν fr. 30. 4. ὧραί τε Θεμίγονοι ἄστυ Θήβας ἐπῆλθον Ἀπόλλωνι δαῖτα φιλησιστέφανον ἄγοντες Pae. 1.8 ἦλθον ἄγγελοι ὀπίσω Σκυρόθεν Νεοπτόλεμον εὐρυβίαν ἄγοντες Pae. 6.103 ἵπποι μὲν ἀθάναται Ποσειδᾶνος ἄγοντʼ Αἰακ[ Pae. 15.3 (Φοῖνιξ）· ὃς Δολόπων ἄγαγε θρασὺν ὅμιλον σφενδονᾶσαι fr. 183.
  • b drive τὸν (θησαυρὸν ὕμνων) οὔτε χειμέριος ὄμβρος οὔτʼ ἄνεμος ἐς μυχοὺς ἁλὸς ἄξοισι P. 6.13 ὁπόσα χεριαρᾶν τεκτόνων δαίδαλʼ ἄγων Κρισαῖον λόφον ἄμειψεν (sc. Κάρρωτος.) P. 5.36
  • c bestow αἰὼν δʼ μόρσιμος, πλοῦτόν τε καὶ χάριν ἄγων O. 2.10 ἐς ἀδελφεὸν Χάριτες ἄνθεα τεθρίππων γαγον O. 2.51 ἀλλʼ ἀπήμαντον ἄγων βίοτον αὐτούς τʼ ἀέξοι καὶ πόλιν O. 8.87 κατέβαν ὑγίειαν ἄγων χρυσέαν P. 3.73 ἀπόλεμον ἀγαγὼν ἐς πραπίδας εὐνομίαν P. 5.66 Ἀλεύα τε παῖδες, Ἱπποκλέᾳ θέλοντες ἀγαγεῖν ἐπικωμίαν ἀνδρῶν κλυτὰν ὄπα P. 10.6 ὕδατος ὥτε ῥοὰς φίλον ἐς ἄνδρʼ ἄγων κλέος ἐτήτυμον αἰνέσω N. 7.62 εἴ τις εὐδόξων ἐς ἀνδρῶν ἄγοι τιμὰς Ἑλικωνιάδων I. 2.34 met., τελευτὰν κεῖνος αὐταῖς (sc. ταῖς Συμπληγάσι) ἡμιθέων πλόος ἄγαγεν P. 4.211
  • d med. take away “ἄφθιτον στρωμνὰν ἀγέσθω” P. 4.230
• 2
• • a guide, be oneʼs guide ἄγει δὲ χάρις φίλων ποί τινος (ποίνιμος coni. Spiegel.) ἀντὶ ἔργων ὀπιζομένα P. 2.17 οὐ θεῶν ἄτερ ἀλλὰ Μοῖρά τις ἄγεν P. 5.76 ἄγοντι δέ με πέντε μὲν Ἰσθμοῖ νῖκαι P. 7.13 Θώρακος ὅσπερ ἐμὰν ποιπνύων χάριν τόδʼ ἔζευξεν ἅρμα Πιερίδων τετράορον, φιλέων φιλέοντʼ ἄγων ἄγοντα προφρόνως P. 10.66 καὶ θνατὸν οὕτως ἔθνος ἄγει Μοῖρα N. 11.42 Νόμος ὁ πάντων βασιλεὺς ἄγει δικαιῶν τὸ βιαιότατον ὑπερτάτᾳ χειρί (πάντας sc.: Boeckh, Wil. preferred to understand τὸ βιαιότατον as ἀπὸ κοινοῦ with ἄγει and δικαιῶν.) fr. 169. 3.
  • b guide in various senses, (α) c. pred. adj. ὀρθὰν ἄγεις ἐφημοσύναν. i. e. uphold P. 6.20 (β) employ νόῳ δὲ πλοῦτον ἄγει P. 6.47 ἄγει τʼ ἀρετὰν οὐκ αἴσχιον φυᾶς. (v. αἰσχίων.) I. 7.22 (γ) wage, carry on “οἷον ἀταρβεῖ νεῖκος ἄγει κεφαλᾷ.” P. 9.31
  • c in tmesis ἐπάγω O. 2.37 ἀνάγω I. 6.62
  • d frag. ἄγοις, ὦ κλυτά, θεράποντα, Λατοῖ fr. 94c. 3.

ἄγω , fut. ἄξω, aor. ἦξα (imp. ἄξετε, inf. ἀξέμεν, ἀξέμεναι), mid. ἠξάμην (ἄξεσθε, ἄξοντο), more common 2 aor. act. ἤγαγον, subj. ἀγάγωμι, mid. ἠγαγόμην (also unaugmented): I. act., lead, conduct, bring, Od. 17.218 (‘brings like to like,’ ὡς is prep.), 219; βοῦν, ἵππους ὑπὸ ξυγόν, ὑφʼ ἅρματα, ‘put to harness’; bring or carry with one, esp. of booty and prisoners, lead captive, carry off, thus joined w. φέρω, Il. 5.484; hence ‘transport,’ ‘convey,’ with persons or things as subj., ναῦται, νῆες; ‘remove,’ νεκρόν, κόπρον; ‘guide,’ ‘control,’ Il. 11.721, Il. 21.262; esp. an army, ships, etc., Il. 2.580, 631, 557. Met. ‘bring to pass,’ ‘occasion,’ Il. 24.547, ‘spread abroad,’ κλέος, Od. 5.311. The part. ἄγων is often added to a verb by way of amplification, Od. 1.130, Il. 2.558.—II. Mid., take with or to one what one regards as his own, Il. 3.72, Od. 6.58, prizes, captives, etc.; esp. γυναῖκα, ‘lead home,’ ‘take to wife,’ said of the bridegroom, and also of those who give in marriage, or who accompany the bride, Od. 6.28.

ἄγω on the augment in the Doric form ἆγον, see Chantraine, MHG, 311.

• • Ito lead or carry, to convey, bring, with living creatures as the object, φέρω being used of things, δῶκε δʼ ἄγειν ἑτάροισι γυναῖκα, καὶ τρίποδα φέρειν Il. (v. infr. 3); ἄγ. εἰς or πρὸς τόπον; poet. also c. acc. loci, ἄγει Ἀχέροντος ἀκτάν Soph.
  • • • bintr. of soldiers, to march, Xen., etc.; so, ἄγωμεν let us go, NTest.
      • cpart. ἄγων is used in sense, taking, στῆσε δʼ ἄγων, where we should use two Verbs, took and placed, Hom.
    • 2to take with one, ἑταίρους Hom.
    • 3to carry off as captives or booty, Hom., etc.; mostly in phrase ἄγειν καὶ φέρειν to sweep a country of all its plunder (where φέρειν refers to things, ἄγειν to men and cattle); then c. acc. loci, φέρων καὶ ἄγων τὴν Βιθυνίδα plundering all Bithynia, Xen.; in Pass., ἀγόμεθα, φερόμεθα Eur.
    • 4ἄγειν εἰς δίκην or δικαστήριον, ἄγ. ἐπὶ τοὺς δικαστάς to carry one before a court of justice, Lat. rapere in jus, Attic; so, simply ἄγειν, Plat.
    • 5to fetch, ἄξεθʼ ὑῶν τὸν ἄριστον Od.: of things, to bring in, import, οἶνον νῆες ἄγουσι Il.
    • 6to draw on, bring on, πῆμα τόδʼ ἤγαγον Οὐρανίωνες Il.; Ἰλίῳ φθοράν Aesch.
    • 7to bear up, φελλοὶ δʼ ὥς, ἄγουσι δίκτυον Aesch.
  • IIto lead towards a point, lead on, τὸν δʼ ἄγε μοῖρα κακὴ θανάτοιο τέλοσδε Il.; also, c. inf., ἄγει θανεῖν leads to death, Eur.: —ὁδὸς ἄγει the road leads, εἰς or ἐπὶ τόπον Soph., Plat.
  • • 2metaph. to lead, as a general, Il.; ἄγ. στρατιάν, ναῦς, etc., Thuc.; ἄγ. τὴν πολιτείαν to conduct the government, Thuc.
    • 3to bring up, train, educate, Plat.
  • IIIto draw out in length, τεῖχος ἄγειν to draw a line of wall, Lat. ducere, Thuc.:— Pass., ἦκται ἡ διῶρυξ Hdt.; κόλπου ἀγομένου a bay being formed, Hdt.
  • IVto keep in memory, καί μευ κλέος ἦγον Ἀχαιοί Od.
  • • 2like agere, to hold, celebrate, ἑορτήν, τὰ Ὀλύμπια Hdt., etc.
    • 3also to hold, keep, observe, σπονδὰς ἄγ. πρός τινας Thuc.; εἰρήνην Plat.: often c. acc., as periphrasis for a Verb, σχολὴν ἄγειν σχολάζειν, Eur.; ἡσυχίαν ἄγ. ἡσυχάζειν, Xen.
    • 4to keep, maintain, ἐλευθέραν ἦγε τὴν Ἑλλάδα Dem.
    • 5of Time, to pass, ποίας ἡμέρας δοκεῖς μʼ ἄγειν; Soph.
  • Vlike ἡγέομαι, Lat. ducere, to hold, account, reckon, ἐν τιμῇ ἄγειν, ἐν οὐδεμιῇ μοίρῃ, περὶ πλείστου ἄγειν Hdt.; θεοὺς ἄγειν to believe in gods, Aesch.; τιμιώτερον ἀγ. τινά Thuc.: —so with Adverbs, δυσφόρως ἄγ. to think insufferable, Soph.; ἐντίμως ἄγειν Plat.
  • VIto weigh so much, ἄγειν μνᾶν, τριακοσίους δαρεικούς to weigh a mina, 300 darics, Dem., where the acc. is the weight which the thing weighs or draws down: cf. ἕλκω.
  • VIIon ἄγε, ἄγετε, v. sub vocc.
• BMid. ἄγομαι, to carry away for oneself, take with one, χρυσόν τε καὶ ἄργυρον οἴκαδʼ ἄγεσθαι Od.
• • • 2ἄγεσθαι γυναῖκα, Lat. uxorem ducere, to take to oneself a wife, Od.; in full, ἄγ. γυναῖκα ἐς τὰ οἰκία Hdt.; and simply ἄγεσθαι, to marry, Il., etc.;—also of the father, to bring home a wife for his son, Od.
    • 3διὰ στόμα ἄγεσθαι μῦθον to let pass through the mouth, i. e. to utter, Il.
    • 4ἄγεσθαί τι ἐς χεῖρας to take a thing into oneʼs hands, and so to undertake, Hdt.