κοιταῖος
κοιταῖος, in bed
Could not find κοιταῖον in Logeion dictionaries.
κοιταῖον masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of κοιταῖος
κοιτ-αῖος, α, ον, (κοίτη)
- abed, κ. γίγνεσθαι ἐν τῇ χώρᾳ to pass the night in the country, Decr. ap. D. 18.37; but τάξας ἡμέραν ἐν ᾗ δεήσει πάντας ἐν Ἀριμίνῳ γενέσθαι κ. encamp, Plb. 3.61.10; κ. ἔρχεσθαι Id. Fr. 177.
- II Subst., τὸ κ., = κοίτη I.2, lair of a wild beast, Plu. TG 9.
- 2 τὰ κ. ἐπισπένδειν take a last cup, ‘night-cap’, Hld. 3.4.
κοιταῖος, α, ον :
I adj. qui concerne le temps du coucher : κ. γίγνεσθαι ἐν χώρᾳ, Dém. 238, 6 (décr.) ; ἐν ἄστει, Pol. 3, 61, 10, coucher ou passer la nuit dans une ville ; κοιταῖος ἔρχεται, Pol. (Suid.) il vient pendant la nuit ||
II subst. τὸ κοιταῖον :
1 gîte, tanière, Plut. T. Gracch. 9 ||
2 au plur. τὰ κοιταῖα, Hld. 3, 4, libations qu’on faisait avant de se coucher.
Étym. κοίτη.
κοιταῖος, im Bette liegend, gelagert, schlafend ; ἐν τῇ χώρᾳ κοιταῖον γίγνεσθαι, ἐν ἄστει, auf dem Lande, in der Stadt übernachtend, Dem. 18.37, im Psephisma ; τάξας ἡμέραν ἐν ᾗ δεήσει ἐν Ἀριμίνῳ γενέσθαι κοιταίους Pol. 3.61.10 ; nach Suid. zur Schlafenszeit ankommend ; τὰ κοιταῖα τοῖς νυχίοις θεοῖς ἐπισπείσαντες, den Schlaftrunk nehmen u. damit die Libation verrichten, Heliod. 3.4 ; – τὸ κοιταῖον, das Lager der Tiere, Plut. T.Gracch. 9.
κοιταῖος, α, ον
κοίτη
- 1in bed, ap. Dem.
- 2as Subst., κοιταῖον, ου, τό, the lair of a wild beast, Plut.