κοιτάζω

κοιτ-άζω, (κοίτη)

• put to bed, Hsch.; esp. of cattle, fold, ποιμένων κοιταζόντων πρόβατα LXX Je. 40(33).12; cause to rest, ποῦ ποιμαίνεις, ποῦ -άζεις ἐν μεσημβρίᾳ; ib. Ca. 1.7.
• • • 2 Med., Dor. aor. ἐκοιταξάμην, go to bed, sleep, ἀνὰ βωμῷ θεᾶς κοιτάξατο νύκτα Pi. O. 13.76, cf. LXX De. 6.7.
    • • b encamp, bivouac, Aen. Tact. 10.26 (Pass.), Plb. 10.15.9, POxy. 1465.9 (i B.C.); perh. to be read in Eup. 341.
  • II intr., in Act., have a lair, of a lion, Aesop. 114: nest, of birds, BGU 1252.11 (ii B.C.).
  • III parcel out lands (cf. κοίτη v), ib. 619.4 (ii A.D.).