κολαστής
κολαστής, a chastiser, punisher
Could not find κολαστὴν in Logeion dictionaries.
κολαστὴν masculine accusative singular of κολαστής
κολ-αστής, οῦ, ὁ,
- chastiser, punisher, Ζεύς τοι κ. τῶν ὑπερκόπων ἄγαν φρονημάτων A. Pers. 827, cf. S. OT 1148, E. Heracl. 388, Pl. Lg. 863a, Epicur. Sent. 34, Phld. Mort. 17, etc.; κ. τῶν ἀδικούντων Lys. 27.3, cf. Gorg. Fr. 6; νόμοι κ. Critias 25.6 D.; tormentor, in Hades, Plu. Vind. 2.567d (pl.).
κολαστής, οῦ :
1 adj. m. répressif, Critias 9, 6 ||
2 subst. ὁ κ. qui réprime, qui châtie, Eschl. Pers. 827 ; Soph. El. 1463, O.R. 1148, etc. ; Plat. Leg. 863a ; Plut. M. 552b, 556d.
Étym. κολάζω.
κολαστής, ὁ, der Züchtiger, Strafer ; Ζεύς τοι κολ. τῶν ὑπερκόμπων ἄγαν φρονημάτων Aesch. Pers. 813 ; Soph. O.R. 1148, El. 1455 ; Eur. Heracl. 389 ; νόμοι κολασταί Criti. bei S.Emp. adv.phys. 1.54 ; κολ. τῶν ἁμαρτανόντων Plat. Legg. IX.863a ; Lys. 27.3 u. Folgde.
κολαστής, οῦ,
κολάζω
- a chastiser, punisher, Trag.