κόλασμα
κόλασμα, chastisement
κόλ-ασμα, ατος, τό,
- chastisement, Ar. Fr. 385, X. Cyr. 3.1.23, Critias 25.4 D., AP 5.217.7 (Agath.).
κόλασμα, ατος (τὸ)
1 châtiment, peine, Ar. (Bkk. p. 105, 2) ; Xén. Cyr. 3, 1, 19 ; Plut. M. 17b, Crass. 10, etc. ||
2 excitation, attouchement, Alciphr. 1, 38.
Étym. κολάζω.
κόλασμα, τό, Züchtigung, Strafe ; Xen. Cyr. 3.1.19 ; Plut. Crass. 10 ; Agath. 14 (V.218).
κόλασμα, ατος, τό,
κολάζω
- chastisement, Xen.