κολαστήριον
κολαστήριον, a house of correction; punishment
κολαστήριον, ου (τὸ)
1 lieu de punition, de supplice, Luc. Nec. 14 ||
2 instrument de supplice, Plut. M. 166b, 342e ; Syn. Ep. 58 ||
3 châtiment, Xén. Mem. 1, 4, 1.
Étym. κολάζω.
κολαστήριον, τὸ, Züchtigungsort, Folterplatz, Richtplatz, Sp., wie Synes.; Züchtigungsmittel ; οὐδὲ μάστιγες οὐδὲ πέδαι, μανικὰ καὶ βάρβαρα κολαστήρια θαλάσσης Plut. Alex. fort. 2.12 ; vgl. Xen. Mem. 1.4.1.
κολαστήριον, ου, τό,
κολάζω
- Ia house of correction, Luc.
- II= κόλασμα, κόλασις, Xen.