κραδιαῖος
κραδιαῖος, of or belonging to the heart
κρᾰδιαῖος, α, ον,
- of or belonging to the heart: metaph., κόσμου κ. κύκλον Procl. H. 1.6.
- II made of fig-shoots, λίκνον Orph. Fr. 199 (codd. Procl.); sed leg. τὸ<ν> κ. Διόνυσον.
κραδιαῖος, α, ον [ᾰδ] qui est en cœur, Syn. Hymn. 2, 29.
Étym. κραδίη.
κραδιαῖος, = καρδιαῖος, Synes. Hymn. 2.29.