κυνοκεφάλιον
κῠνο-κεφάλιον [ᾰ], τό,
- = ἀντίρρινον, Sch. Orib. 2.744, Ps.-Dsc. 4.130; = ψύλλιον, ib. 69, cf. PMag.Lond. 46.198:—also κῠνο-κεφᾰλίδιον, ib. 121.602; but κῠνο-κεφάλαιον, = ἀνεμώνη, Hsch.
κυνοκεφάλιον, ου (τὸ) [ῠᾰ] litt. « petite tête de chien », sorte de plante, Diosc. 4, 70.
Étym. κυνοκέφαλος.
κυνοκεφάλιον, τό, = κυνοκεφάλαιον.
1
λαβὼν πρῶτ[ον μὲν] ... κυνοκεφάλια βʹ
toma en primer lugar dos plantas de boca de dragón
λαβὼν ἄγγος καλλάϊνον βάλε ὕδωρ καὶ ζμύρναν καὶ κ. βοτάνην
toma un recipiente turquesa y pon en él agua, mirra y boca de dragón
λαβὼν ... ἀλεύρου καὶ κυνοκεφαλίου τοῦ χόρτου
toma harina de trigo y hierba de boca de dragón
2
ποίησον κυνοκε<φά>λιον καθήμενον ἔχοντα ... ἐκ τοῦ νώτου γλωσσόκομον καὶ ἐπίγραφε τὸ ὄνομα τοῦ Ἑρμοῦ εἰς χάρτην καὶ ἐπιτίθει εἰς τὸ γλωσσόκομον
haz un pequeño papión que tenga a sus espaldas un estuche, escribe en un rollo de papiro el nombre de Hermes y ponlo en el estuche