μονότροπος
μονότροπος, living alone, solitary
Could not find μονότροπόν in Logeion dictionaries.
μονότροπόν feminine accusative singular, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of μονότροπος
μονό-τροπος, ον,
- living alone, solitary, νεανίας E. Andr. 281 (lyr.), cf. LXX Ps. 67(68).6: title of plays by Phrynichus, Anaxilas, and Ophelio; ἄφιλοι καὶ ἄμικτοι καὶ μ. Plu. Frat. 2.479c; μ. βίος Phld. Ir. p.49 W., Ph. 1.551, Plu. Pel. 3; μ. λῃστής J. BJ 2.21.1; μ. ζῷα Gal. UP 1.2.
- II of one kind, ἁπλαῖ καὶ μ. ἡδοναί Plu. QConv. 2.662a; μ. λέξις, opp. ποικίλη, D.H. Rh. 1.8. Adv. -πως J. BJ 5.10.4.
μονό·τροπος, ος, ον :
I qui n’a qu’une manière d’être, d’un caractère uni, simple, Plut. M. 662a ; en parl. du style, DH. Rhet. c. 1, p. 232 ||
II qui a des goûts solitaires, Eur. Andr. 281 ; en parl. d’animaux, Plut. Pel. 3, M. 479c ; El. N.A. 6, 30 ; particul. :
1 misanthrope, original, titre d’une comédie de Phrynikhos ||
2 qui vit seul, célibataire, Ps.-Plut. V. Hom. 4.
Étym. μ. τρέπω.
μονότροπος, von einerlei Art, von einfachem Charakter, Sp.; einsam, für sich allein lebend, dem ἔρημος entsprechend, Eur. Andr. 281 ; βίος, Plut. Pelop. 3 u. öfter ; ὄνος, Ael. N.A. 6.30 ; eigensinnig, Sp.
μονότροπος
μονό-τροπος, ον
- living alone, solitary, Eur.