μονοτοκία
μονοτοκία, bearing but one at a time
μονο-τοκία, ἡ,
- bearing but one at a time, Arist. GA 770b29.
μονοτοκία, ας (ἡ) portée d’un seul petit, Arstt. G.A. 4, 4, 18.
Étym. μονοτόκος.
μονοτοκία, ἡ, das Gebären eines Jungen, Arist. gen.an. 4.4.