ναρκάω

ναρκ-άω, fut. -ήσω LXX Da. 11.6:—

• grow stiff or numb, χεὶρ νάρκησε Il. 8.328; τὴν ψυχὴν καὶ τὸ στόμα ναρκῶ Pl. Men. 80b; ψυχῆς ναρκώσης Democr. 290; τὸ ἡσυχάζον ναρκᾷ Epicur. Sent.Vat. 11; τὸ νεῦρον ὃ ἐνάρκησεν LXX Ge. 32.32(33); χεὶρ νεναρκηκυῖα J. AJ 8.8.5; of the numbness caused by the fish νάρκη, Arist. HA 620b19, cf. Pl. Men. 84b; ναρκῶ, ναὶ τὸν Πᾶνα Theoc. 27.51.

ναρκάω, starr, gelähmt werden, erstarren ; νάρκησε δὲ χεὶρ ἐπὶ καρπῷ, Il. 8.328, die Hand wurde gelähmt od. erstarrte, weil die Sehnen an der Handwurzel durchschnitten waren ; ναρκᾶν ποιεῖ, macht erstarren, Plat. Men. 80a ; ἔγωγε καὶ τὴν ψυχὴν καὶ τὸ στόμα ναρκῶ, ib.b ; so auch A.; ἔλαφος γυῖα ναρκήσας, Babr. 46.1 ; bei Ath. ist von dem Fische νάρκη gesagt ναρκᾶν καὶ ἀκινητίζειν ποιεῖ, VII.314c ; von der Wirkung der Kälte, ἡττωμένῳ τῷ θερμῷ τὸ πήγνυσθαι καὶ ναρκᾶν ἐπιγίγνεται, Plut. prim.frig. 6.

ναρκάω

To become numbed or deadened : νάρκησε χείρ Il. 8.328.

ναρκάω : only aor., νάρκησε, was palsied, Il. 8.328†.

ναρκάω,

• to grow stiff or numb, Lat. torpere, Il., Plat. from νάρκη