νηλεῖτις
νηλεῖτις, guiltless, unoffending
νηλεῖτις, ιδος, (νη-, ἀλείτης, ἀλιταίνω) fem. Adj.
- guiltless, unoffending, γυναῖκας . ., αἵ τέ σʼ ἀτιμάζουσι καὶ αἳ νηλείτιδές εἰσι Od. 16.317, 19.498, cf. 22.418. (νηλιτέες, νηλητέες are vv. ll.; Aristarch. interpr. ἁμαρτωλοί, πολυαμάρτητοι, from νη- intens.)
νηλεῖτις, ιδος, adj. f., v. νηλιτής.
νηλεῖτις , ιδος (νη-, ἀλιταίνω): guiltless, innocent.V. l. νηλῑτεῖς. (Od.)
νηλεῖτις, ιδος
νη-, ἀλῐτεῖν
- guiltless, harmless, Od.