νήκουστος
νήκουστος, deaf, not hearing
νή-κουστος, ον, (νη-, ἀκουστός)
- deaf, not hearing, Emp. 137.3.
- II unheard, unknown, Arat. 173.
νήκουστος, ος, ον, inouï, inconnu, Arat. 173.
Étym. νη-, ἀκούω.
νήκουστος, (νη-, ἀκουστός), ungehört, unbekannt, Arat. 173.