παμφαίνω

παμ-φαίνω, only pres. and impf. (παμφαίνεσκε Eratosth. 17),

• shine or beam brightly, of burnished metal (cf. παμφανόων), ἧλοι χρύσειοι πάμφαινον Il. 11.30; σάκος χαλκῷ παμφαῖνον 14.11; τεύχεσι παμφαίνων, of Achilles, 19.398; of a star, ὅς τε μάλιστα λαμπρὸν παμφαίνησι or -ῃσι (Ep. for παμφαίνει or -ῃ) 5.6; πρῶτον παμφαίνων Hes. Op. 567; στήθεσι παμφαίνοντες with their breasts white-gleaming, i. e. naked, Il. 11.100; ὕπερθε κέρα πάμφαινεν ἰδέσθαι Epic. in Arch.Pap. 7.3: cited as a recondite word by Phld. Po. 2.40. (Redupl. form of φαίνω.)

παμφαίνω, leuchten, hell scheinen, glänzen ; ἧλοι χρύσειοι πάμφαινον, Il. 11.30 ; ἀστέρι, ὅς τε μάλιστα λαμπρὸν παμφαίνῃσι, 5.6 (oder παμφαίνησι, wie von παμφαίνημι, vgl. παμφανάω); Hes. O. 565 ; auch τεύχεσι παμφαίνων, Il. 19.398 ; σάκος χαλκῷ παμφαῖνον, 14.11 ; sp.D., wie Ap.Rh. 1.732 ; Maneth.; auch in späterer Prosa nachgeahmt, vgl. Lobeck Phryn 632. – Als Zusammensetzung betrachtet steht das Wort ohne alle Analogie da ; man hat deshalb die erste Silbe als Reduplication betrachtet u. παφλάζω, παιφάσσω verglichen, die aber auch nicht vollkommen analog gebildet sind (s. jedoch παμφαλάω). Die Alten erkl. λάμπειν, ἀστράπτειν.

παμφαίνω

[reduplicated fr. φαίνω.]

To shine, gleam, glitter : ἀστέρα, ὅς τε μάλιστα λαμπρὸν παμφαίνῃσιν Il. 5.6, στήθεσι παμφαίνοντας (app., their (naked) breasts glistening (instead of their armour)) Il. 11.100. Cf. Il. 6.513, Il. 11.30, 63, Il. 14.11, Il. 19.398, Il. 22.26.

παμφαίνω (redup. from φαίνω), subj. παμφαίνῃσι, ipf. πάμφαινον: shine or gleam brightly; στήθεσι, ‘with white shining breasts’ (bare), Il. 11.100.

παμφαίνω παμ-φαίνω, not used in other tenses redupl. from φαίνω

• to shine or beam brightly, of burnished metal, Il.; of a star, Il.; στήθεσι παμφαίνοντες with their breasts white-gleaming, i. e. naked, Il.